II SA/Łd 1634/03

Dnia 22 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Stępień (spr.), Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek, p.o. Sędziego WSA: Renata Kubot – Szustowska, Protokolant : ref. staż Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi S. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego w Ł., z dnia [...] nr [...] 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz S. C. kwotę 310 (trzysta dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, iż zaskarżone postanowienia nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego w Ł. na podstawie art. 34 § l ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.) odmówił uznania zarzutów na tytuł wykonawczy z dnia [...] znak: [...] opatrzony klauzulą wykonalności, dotyczący rozbiórki stalowej konstrukcji hali na działce nr 261 w R. W uzasadnieniu podał, że w całym postępowaniu administracyjnym od momentu wstrzymania budowy do daty wydania decyzji nakazującej rozbiórkę oraz w postępowaniu odwoławczym, które zostało zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako strona, występuje wyłącznie S. C. W piśmie z dnia 24 lutego 2003r., zatytułowanym "zarzuty", brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia błędu co do osoby zobowiązanego, a upomnienie wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia[...] Nr [...] doręczono dwukrotnie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał ponadto, że pierwszym dowodem jest pismo S. C. z dnia 16 grudnia 2002r. kierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym zostało dopisane zdanie, iż "od grudnia 1994r. (poprawienie daty opatrzone parafką) nie ja jestem właścicielem ani inwestorem hali, dlatego upomnienie odsyłam", a drugim dowodem jest również jego pismo z dnia 27 grudnia 2002r. kierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, łącznie z którym zostało zwrócone upomnienie. Dodatkowo organ nadzoru budowlanego podniósł, iż w toku całego postępowania administracyjnego nie było wydane postanowienie o jego zawieszeniu na żądanie wierzyciela. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem S. C. wniósł do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie, domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania. W jego uzasadnieniu podał, że w 1995r. Kierownik Urzędu Rejonowego w P. wszczął postępowanie egzekucyjne, wystawił tytuł wykonawczy i wydał postanowienie o nałożeniu grzywny. Podniósł, iż pismem z dnia 16 grudnia 2002r. poinformował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że od grudnia 1994r. w obrocie prawnym nie istnieje podmiot S. C. jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, tylko spółka cywilna PHU Hala Targowa C. s.c. Zdaniem skarżącego, ponieważ istnieje błąd co do oznaczenia strony postępowania administracyjnego, którego dopuściły się organy administracyjne, przed Głównym Urzędem Nadzoru Budowlanego w W. zostało wszczęte postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie rozbiórki stalowej konstrukcji budowlanej hali na działce nr 261 w R., które nie zostało zakończone prawomocną decyzją administracyjną. Ponadto S. C. podniósł, iż dopiero po upływie 7 lat postępowanie egzekucyjne zostało podjęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, co stanowi podstawę do obligatoryjnego umorzenia postępowania. Postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § l pkt l w związku z art. 144 k.p.a. oraz w związku z art. 33 i art. 34 § l i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. Nr 36 z 1991 r., poz. 161 ze zm.) utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podał, że decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] w/w decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. zobowiązani otrzymali w dniu 10 stycznia 2002r., co skutkowało tym, że z tym dniem obowiązek nałożony przez Kierownika Urzędu Rejonowego w P. na zobowiązanego stał się wymagalny. W dniu 24 września 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego wystosował do zobowiązanego upomnienie, wzywające do wykonania przedmiotowego obowiązku, które zostało mu doręczone w dniu 23 grudnia 2002r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Organ II instancji wskazał też, że wobec uchylania się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w w/w decyzji, wierzyciel - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego w dniu 5 lutego 2003r. wystawił tytuł wykonawczy, którego odpis wraz z postanowieniem z dnia [...] o zastosowaniu wykonania zastępczego został zobowiązanemu doręczony w dniu 20 lutego 2003r. S. C. wniósł zarzut na czynności egzekucyjne, wskazując na przesłankę określoną w art. 33 pkt 4 u.p.a.e. W dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego postanowieniem Nr [...] odmówił uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W dniu 22 marca 2003r. S. C. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, stwierdzając uchybienie terminu, pozostawił je bez rozpoznania. W wyniku rozpatrzenia skargi S. C. wniesionej na w/w postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] uwzględnił skargę w całości i ją uchylił. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2003r., sygn. akt II SA/Łd 648/03 umorzył postępowanie. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w zażaleniu organ II instancji podniósł, że z uwagi na niewykonanie przez S. C. obowiązku nałożonego prawomocną decyzją z dnia [...] -zgodnie z art. 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, podlega on egzekucji administracyjnej i zasadne było skierowanie sprawy do egzekucji administracyjnej. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą określoną w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż wierzyciel -Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego doręczył zobowiązanym w dniu 23 grudnia 2002r. pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, a następnie, wobec niewykonania nałożonego obowiązku, w dniu 5 lutego 2003r. wystawił tytuł wykonawczy sporządzony zgodnie z dyspozycją art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. Nr 123 z 2002r., poz. 1353), którego odpis wraz z postanowieniem z dnia 5 lutego 2002r. został doręczony zobowiązanemu w dniu 20 lutego 2003r. W konkluzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonego postanowienia, gdyż nie zachodzą przesłanki określone w art. 33 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie podzielił też stanowiska skarżącego, że w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym wystąpił błąd co do osoby zobowiązanego, podnosząc, iż przedmiotowy tytuł wykonawczy, w części dotyczącej wskazania osoby zobowiązanego jest spójny z określeniem podmiotu wskazanego w decyzji z dnia [...] a organ egzekucyjny nie jest uprawniony do rozpatrywania zastrzeżeń wnoszonych przez zobowiązanego, które nie są związane z samym postępowaniem egzekucyjnym i dotyczą postępowania jurysdykcyjnego. Kwestionowanie zaś przez zobowiązanego zasadności nałożenia na niego obowiązku, nie powoduje istnienia przesłanki wskazanej w art. 33 pkt 4 w/w ustawy. S. C., poprzez swego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie następujących przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 1991r. Nr 36, poz. 161): - art. 33 pkt 3 przez jego nie zastosowanie i zaakceptowanie przez organ II instancji możliwości i dopuszczalności prowadzenia egzekucji w oparciu o tytuł wykonawczy określający egzekwowany obowiązek niezgodnie z treścią obowiązku oznaczonego pierwotnie w akcie go nakładającym, jakim jest decyzja z dnia [...] nr [...] w sytuacji, gdy egzekwowany obowiązek wskazany w tytule wykonawczym musi być tożsamy z obowiązkiem wynikającym z tego aktu; - art. 33 pkt 5 przez jego nie zastosowanie, co spowodowało utrwalenie przez organ II instancji stanu niezgodnego z prawem, polegającego na niewykonalności obowiązku niepieniężnego, przejawiającej się w braku technicznej i faktycznej możliwości dokonania rozbiórki stalowej konstrukcji budowlanej hali objętej tytułem wykonawczym, gdyż stanowi ona wyłącznie jeden z elementów budowli i nie jest możliwe jej rozebranie bez naruszenia integralności całej hali targowej, której decyzja z dnia [...] nie obejmuje oraz braku możliwości wykonania nałożonego w/w obowiązku rozbiórki w sytuacji, gdy adresowany jest on tylko do jednego ze współwłaścicieli obiektu pozostającego we współwłasności łącznej ( tzw. bezudziałowej ) z innymi osobami będącymi w obligacyjnym stosunku spółki cywilnej; - art. 33 pkt 4 przez jego nie zastosowanie, co spowodowało utrwalenie przez organ II instancji stanu niezgodnego z prawem polegającego, zdaniem skarżącego, na błędnym wskazaniu w tytule wykonawczym jako osoby zobowiązanego wyłącznie S. C., podczas gdy nie jest on właścicielem obiektu, a jedynie - jako wspólnik spółki cywilnej - jednym ze współwłaścicieli. W związku ze wskazanymi uchybieniami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także w celu usunięcia naruszenia prawa przez inne akty podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, uchylenie poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego w Ł. z dnia [...] odmawiającego uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nakazującego rozbiórkę stalowej konstrukcji budowlanej hali na działce nr 261 w R., a nadto zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi S. C. podał, że w latach 1994 -1995 działając w ramach spółki z innymi osobami i współwłaścicielami przylegającej działki gruntu, wzniósł stalową konstrukcję budowlaną, stanowiącą podstawę zbudowanej później hali targowej. Decyzją z dnia [...] nakazano mu rozbiórkę tej konstrukcji, lecz postępowanie administracyjne nigdy nie dotyczyło całego obiektu. Wobec czego, zdaniem skarżącego, wykonanie obowiązku objętego tytułem jest niewykonalne. Niewykonalność ta ma charakter trwały, gdyż stalowa konstrukcja budowlana hali, której dotyczy obowiązek, połączona jest z budowlą tak, że stanowi wyłącznie jeden z jej elementów. Uczynienie zaś zadość nakazowi rozbiórki wiązałoby się z koniecznością rozbiórki całej hali targowej, której tytuł wykonawczy nie obejmuje, a postępowanie administracyjne nigdy jej nie dotyczyło. Powołując się z kolei na treść art. art. 863 § l i 3 k.c. wskazał, że nałożony obowiązek jest niewykonalny także i ze względu na pozostawanie obiektu we współwłasności łącznej ( tzw. bezudziałowej ) z innymi osobami będącymi w obligacyjnym stosunku spółki cywilnej, w sytuacji gdy tytuł wykonawczy wskazuje jako osobę zobowiązaną skarżącego, będącego jako wspólnik spółki cywilnej jedynie współwłaścicielem obiektu, gdyż uczynienie mu zadość stanowiłoby nieuprawnione rozporządzenie wspólnym jej majątkiem. S. C. podniósł również, że w tej sytuacji wskazanie wyłącznie jego, jako zobowiązanego w tytule wykonawczym, stanowi błąd co do podmiotu zobowiązanego. Ponadto wskazał on na brak tożsamości zachodzący pomiędzy treścią decyzji z 1995r., nakładającej obowiązek rozbiórki konstrukcji stalowej budowlanej hali i tytułu wykonawczego z 2003 r., który, jego zdaniem, rozszerza w sposób nieuprawniony zakres prowadzonej egzekucji na całą budowlę. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził ponadto, że zarzuty skarżącego związane z wadliwością postępowania jurysdykcyjnego, nie mogły być przedmiotem kontroli merytorycznej w postępowaniu egzekucyjnym, a okoliczność zawarcia przez niego umowy spółki, nie została zgłoszona w 1995r. organom administracji I i II instancji i nie została też podniesiona w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Strona przeciwna podniosła również, że nie jest rzeczą organu administracji państwowej badanie, czy S. C. zataił przed pozostałymi wspólnikami fakt wydania decyzji wstrzymującej prowadzenie samowolnie podjętych prac na terenie nieruchomości, którą w dniu 15 grudnia 1994r. przekazał spółce, wówczas jeszcze nie istniejącej, ponieważ, jak wynika z umowy spółki, powstała ona dopiero w dniu 20 grudnia 1994r. Ponadto z w/w umowy użyczenia wynika, że nieruchomość ta została przekazana w celu wznoszenia na niej przez spółkę obiektów i budowli koniecznych do prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, co świadczy dopiero o możliwości przyszłych zdarzeń, polegających na inwestowaniu w nieruchomość, natomiast nie wskazuje, iż teren ten został już zabudowany. Zdaniem organu odwoławczego, wynika z tego, że umowa określała stan faktyczny niezgodny z rzeczywistością, co wskazywać może na fakt, iż została ona dotknięta jedną z wad oświadczenia woli. Ponadto, w dniu 15 grudnia 1994r., tj. w dacie wydania nieruchomości wynikającej z umowy użyczenia, na jej terenie zostały już wykonane roboty budowlane, potwierdzone decyzją z dnia [...] Nr [...] co wskazuje na fakt, iż w dniu wydania inkryminowanej decyzji, inwestorem wykonanego obiektu był jej właściciel S. C., a nie wspólnicy spółki "Hala Targowa – C.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1271 i nr 228 z 2003r., poz. 2261 ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, póz. 1270 ) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: l/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 2/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, 3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd doszedł do przekonania, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów proceduralnych, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl wskazanego wyżej przepisu skutkuje uchyleniem zaskarżonych postanowień. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, po z. 1269 ) - sądy administracyjne sprawuj ą wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W niniejszej sprawie Sąd nie ma możliwości dokonania właściwej kontroli legalności wydanych przez organy postanowień z uwagi na to, że przedstawione przez organ akta administracyjne są niekompletne i pierwszym znajdującym się w nich aktem i dokumentem jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego z dnia [...] , czyli postanowienie wydane przez organ I instancji o odmowie uznania zarzutów S. C. na tytuł wykonawczy z dnia [...] Akta te nie zawierają więc nawet tytułu wykonawczego, upomnień i zgłoszonych przez skarżącego zarzutów. Tym samym Sąd nie jest w stanie stwierdzić, czy - poza argumentami podniesionymi w skardze - postępowanie egzekucyjne było prowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą przewidzianą w ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. nr 110 z 2002r., póz. 968 ze zm.). Ma to znaczenie z punktu widzenia treści art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zakładając jednak, iż przebieg postępowania egzekucyjnego do momentu wydania przez organ I instancji postanowienia z dnia [...] był prawidłowy. Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w skardze przez pełnomocnika skarżącego, iż kwestionowane postanowienie zostało wydane z naruszeniem co najmniej art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, mówiącego, iż podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Treść zaskarżonych aktów, jak i odpowiedź na skargę wydaje się wskazywać na to, że organ nie kwestionuje tego, iż egzekwowany obowiązek ma polegać na rozbiórce stalowej konstrukcji budowlanej hali, która została wzniesiona na działce w R. i która stanowi jedynie jeden z jej elementów. Postępowanie administracyjne nie dotyczyło bowiem nigdy całego obiektu i wobec całego obiektu nigdy nie zapadła decyzja rozbiórkowa. W tej sytuacji, pomijając nawet opinię rzeczoznawców z zakresu projektowania, kierowania i nadzorowania w budownictwie, załączoną do skargi, z której wynika, że nie jest możliwa rozbiórka samej konstrukcji stalowej bez konieczności rozbiórki całej hali targowej wraz z uprzednią likwidacją istniejących w niej boksów handlowych, należy stwierdzić, iż organ nie ustosunkował się do tej okoliczności. Jest oczywiste, iż celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego nałożonych na niego obowiązków. Organ właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej nie jest władny uchylać, zmieniać bądź w inny sposób weryfikować decyzję administracyjną, która w przypadku uzyskania statusu decyzji ostatecznej podlega przymusowemu wykonaniu. Kontrola zgodności z prawem czynności oraz aktów administracyjnych, podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego, nie może zatem sprowadzać się do oceny zgodności z prawem decyzji merytorycznych, którymi zostały nałożone na zobowiązanego konkretne obowiązki, a których nie wykonał on bez zastosowania środków przymusu przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stosownie do treści art. 29 § l ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Stąd może budzić wątpliwości skuteczność zarzutu z art. 33 pkt 4 ustawy, polegającego na błędnym, zdaniem skarżącego, wskazaniu w tytule wykonawczym jako podmiotu zobowiązanego wyłącznie S. C., wspólnika spółki cywilnej, która powstała przed wydaniem nakazu rozbiórki. Wobec niekompletności akt administracyjnych Sąd nie jest w stanie ustosunkować się do zasadności zarzutu z art. 33 pkt 3 ustawy, który w ocenie skarżącego ma polegać na określeniu egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, tj. nałożonym decyzją z dnia [...] nr [...] Z tych wszystkich względów wobec naruszenia przepisów proceduralnych, niedostatecznego wyjaśnienia sprawy ( art. 7, 77 § l i 107 § 3 kpa w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ) zaszła konieczność uchylenia kwestionowanych postanowień. Sąd podjął rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1-szym sentencji wyroku na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153,poz. 1270). Jednocześnie Sąd w trybie art. 152 wskazanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) stwierdził, iż zaskarżone postanowienia nie podlegaj ą wykonaniu. W przedmiocie zwrotu kosztów Sąd wyrokował w oparciu o art. 55 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm. ) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz.1271 ze zm. ).