II SA/Łd 167/17

Dnia 7 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. i D. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. W. i D. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu likwidacji okna p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P. G. W. i D. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nakazu likwidacji okna. W skardze skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, nr [...], zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że zastosowanie się do nakazu likwidacji okna do dnia 30 marca 2017 roku spowoduje dla nich znaczne koszty i straty. Wskazane w skardze decyzje są wadliwe i "nie stosują się" do wytycznych zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2005 roku i 2008 roku, dlatego w ich ocenie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest całkowicie uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168). Jednocześnie wyjaśnić należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w powołanym przepisie, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić przy tym należy, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze wniesionej na wskazaną wcześniej decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nakazu likwidacji okna. Niemniej jednak uzasadnienie tego wniosku skarżący sprowadzili w istocie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę, podkreślając, iż zastosowanie się do nakazu likwidacji okna spowoduje dla nich znaczne koszty i straty. Wskazali przy tym, że powołane w skardze decyzje są wadliwe i nie uwzględniają wytycznych zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2005 roku i 2008 roku. Analiza akt sprawy dowodzi jednak, że przywołana przez skarżących argumentacja nie została połączona z niezbędnym odwołaniem się do danych określających kwoty owych kosztów i strat, które miałyby się wiązać z wykonaniem przez nich zaskarżonej decyzji, a ta przecież okoliczność została wskazana jako zasadniczy argument przemawiający za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie we wniosku nie podano żadnych okoliczności pozwalających na ustalenie stanu majątkowego skarżących, wysokości i rodzaju zobowiązań, kosztów utrzymania i realnego wpływu ewentualnego ubytku finansowego związanego z wykonaniem zaskarżonej decyzji na ich dalszą egzystencję. Tymczasem dopiero wiarygodne, poparte dokumentami źródłowymi przedstawienie aktualnej sytuacji majątkowej i osobistej skarżących pozwoliłoby ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla nich znaczną szkodę, czy też trudne do odwrócenia skutki, w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. Oczywiście Sąd, dokonując oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, ma obowiązek wziąć pod uwagę okoliczności sprawy wynikające z akt, ale to nie zwalnia wnioskodawców z przedstawienia argumentacji na poparcie złożonego wniosku, która nie może się ograniczać do ogólnikowych twierdzeń dotyczących wyrządzenia im szkody i zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji jako nieuwzględniającej wytycznych zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2005 roku i 2008 roku. Podkreślić przy tym należy, że kwestia legalności zaskarżonej decyzji będzie podlegać ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada bowiem legalności zaskarżonej decyzji, lecz jedynie kryteria umożliwiające wstrzymanie jej wykonania. Biorąc pod uwagę powyższe, należało zatem uznać, że skarżący nie wykazali, iż w niniejszej sprawie występowały przesłanki niezbędne do uwzględnienia ich wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd, dokonując analizy akt sprawy, nie dopatrzył się również występowania przesłanek ustawowych warunkujących uwzględnienie wniosku skarżących. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. A. P.