II SA/Łd 169/12

Dnia 18 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Tuczek-Podczaska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2012 roku sprawy ze skargi A Spółki z o. o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. II SA/Łd 169/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...], Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 155 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej K.p.a.) odmówił zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi dwupoziomowymi z garażami wraz z instalacjami wewnętrznymi na działce nr [...] w obrębie [...] położonej przy ul. A [...] w Ł. (kat. obiektu I) oraz przyłączy wody, gazu i kanalizacji ogólnospławnej, podłączeń kanalizacji sanitarnej i deszczowej, podłączenia energii, tymczasowego zjazdu indywidualnego wydanej dla B Sp. z o. o. z siedzibą w P., reprezentowanej wówczas przez v-ce prezesa B. M.. Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. I. reprezentujący B Sp. z o. o. z siedzibą w P., wnosząc o "uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez zmianę ostatecznej decyzji nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] poprzez wykreślenie z treści decyzji sformułowania tłustym drukiem: od słów "UWAGA. Zgodnie z obowiązującym (...) do słów: "-główna ruchu przyspieszonego". Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 i art. 127 § 1 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania J. I.. W uzasadnieniu Wojewoda podniósł, że przesłanką podmiotową do złożenia odwołania jest jego złożenie przez legitymowany podmiot - stronę postępowania, natomiast z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż skarżący nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją. Jedyną stroną i zarazem inwestorem jest bowiem B Sp. z o. o. z siedzibą w P. reprezentowana przez zarząd spółki. W aktach sprawy brak było dokumentu, z którego wynikałoby, iż inwestor udzielił pełnomocnictwa J. I., w związku z tym organ odwoławczy zobowiązał skarżącego do dostarczenia oryginału lub urzędowo poświadczonej kserokopii pełnomocnictwa, wraz z opłatą skarbową oraz pouczył, iż w przypadku uchybienia określonemu terminowi organ rozpatrzy odwołanie w oparciu o posiadane dokumenty. Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez adresata w dniu 22 listopada 2011 r. Dalej organ wyjaśnił, że w dniu 1 grudnia 2011 r. do Wojewody [...] wpłynęło pełnomocnictwo udzielone J. I. przez T. Z., jednak z jego treści wynikało, iż dotyczy ono "odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], znak: [...], dotyczącej odmowy ustalenia warunków zabudowy". Zatem organ uznał, że warunek wezwania z dnia [...] nie został wypełniony, a w konsekwencji wobec nieusunięcia braków pisma organ uznał odwołanie za niedopuszczalne. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła spółka B z siedzibą w P. reprezentowana przez adw. J. I.. Zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie, skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 65 § 2 w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy pełnomocnictwo do reprezentowania strony zostało wniesione w przepisanym terminie, jednakże do niewłaściwego organu. Skarżąca wniosła nadto o zwrot kosztów postępowania sądowego – wyłącznie w zakresie uiszczonego wpisu. Strona w treści skargi wyjaśniła, że do Wojewody [...] wniesiono (w uzupełnieniu braków) pełnomocnictwo, udzielone jednak przez inną osobę i w innej sprawie, toczącej się przed innym organem. W niniejszej sprawie doszło do omyłkowej zamiany pism, wnoszonych do różnych organów tego samego dnia - do Wojewody [...] trafiło pełnomocnictwo T. Z., udzielone w sprawie rozpoznawanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zaś do Samorządowego Kolegium Odwoławczego - pełnomocnictwo B Sp. z o.o. w P.. W związku z tym, zdaniem strony skarżącej, pełnomocnictwo udzielone J. I. przez B Sp. z o.o. zostało wniesione w terminie, jednakże do niewłaściwego organu. Na dowód tych twierdzeń strona skarżąca załączyła do skargi dwie kopie pocztowych potwierdzeń nadania do Wojewody i SKO, kopię pełnomocnictwa wysłanego omyłkowo do Wojewody, kopię pisma z dnia 7 grudnia 2011 r., wycinek z wydruku uzyskanego w SKO w Ł.- ewidencji przesyłek wpływających do SKO w Ł.. Strona skarżąca dodała, że pełnomocnictwo udzielone J. I. przez B Sp. z o.o., znajduje się nadal w posiadaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego - względnie zostało już przesłane, według właściwości, Wojewodzie [...]. Zdaniem skarżącej wobec treści art. 65 § 2 w zw. z art. 140 k.p.a. nie zaistniała podstawa do wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Powielając argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewoda stwierdził, że istotą regulacji art. 33 § 3 K.p.a. jest ujawnienie pełnomocnictwa będącego podstawą reprezentowania strony, a dołączenie do akt jego oryginału jest obowiązkiem pełnomocnika. Zdaniem organu nie ma on obowiązku podejmowania poszukiwań i sprawdzania, czy ewentualnie innym organom nie zostało złożone pełnomocnictwo strony. Mimo to Wojewoda w piśmie zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przesłanie tegoż pełnomocnictwa, jednak w odpowiedzi Kolegium wskazało informację, że dokument ten został zniszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. Nr 270) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozumieniu powyższych przepisów, sąd administracyjny bada legalność, czyli innymi słowy zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie a argumenty w niej zawarte są zasadne, choć podkreślić należy, że wadliwość rozstrzygnięcia powstała z przyczyn niezależnych od Wojewody [...]. Kwestionowanym postanowieniem Wojewoda [...] w oparciu o przepis art. 134 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania wobec nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braku pełnomocnictwa. Niespornym jest przy tym, że organ odwoławczy w chwili rozstrzygania nie dysponował fizycznie dokumentem pełnomocnictwa dla J. I. do reprezentowania skarżącego. Niemniej, zdaniem sądu, okoliczności przedmiotowej sprawy, znajdujące potwierdzenie w kopiach dokumentów dołączonych do skargi wskazują, że naruszone zostały przepisy postępowania, w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że pomimo niewątpliwych obowiązków wypływających z treści art. 33 § 3 K.p.a. i ciążących na pełnomocniku, to jednak na organie spoczywa obowiązek zbadania dopuszczalności odwołania w zakresie przesłanek podmiotowych i przedmiotowych. W tym celu organ min. wzywa stronę do uzupełnienia braków odwołania np. pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, że brak odwołania został w przedmiotowej sprawie uzupełniony w zakreślonym stronie terminie, bowiem dokument pełnomocnictwa został nadany w placówce pocztowej w dniu 29 listopada 2011 r. (wezwanie do uzupełnienia braku doręczono w dniu 22 listopada 2011 r.) z tym, że do organu niewłaściwego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., co dokumentują: potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr [...] oraz wydruk z ewidencji przesyłek wpływających do SKO w Ł. z dnia 1 grudnia 2011 r. z opisem dokumentu " B.M. B Sp. z o. o. [...] [...], [...] P. pełnomocnictwo p. J. I.". Dodatkowo wskazać należy, że SKO nie neguje faktu otrzymania pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą spółkę J. I., przyznając w piśmie z dnia 10 lutego 2012 r., że zostało ono jednak zniszczone. W tym miejscu wyjaśnić warto, iż na mocy art. 65 § 2 K.p.a. przyjmuje się, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Nie budzi przy tym wątpliwości, że pod pojęciem podania rozumieć należy wszelkie pisma (czynności) kierowane przez stronę do organu, w tym pisma uzupełniające braki. Stosownie zaś do przepis u art. 65 § 1 K.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. W kontekście wskazanego przepisu, negatywne skutki nieprawidłowego działania organu (SKO w Ł.), nie realizującego obowiązku przekazania dokumentu organowi właściwemu – Wojewodzie [...], nie mogą obciążać strony. Zwrócić przy tym należy uwagę na pogląd, akceptowany przez sąd w składzie rozpoznającym sprawę, a zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r. w sprawie o sygn. akt I SA 335/00 , iż nawet brak umocowania pełnomocnika nie przesądza o nieskuteczności czynności procesowej, gdyż - zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 103 § 1 K.c.) - istnieje możliwość potwierdzenia czynności przez mocodawcę, sanująca dokonaną czynność niewłaściwie umocowanego pełnomocnika (dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex, Lex nr 55745). W tych okolicznościach sprawa winna zatem powrócić do organu II instancji. W toku ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego Wojewoda [...] zobligowany będzie rozpatrzeć ponownie sprawę i uwzględnić poczynione wyżej uwagi. Wobec powyższego sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W oparciu o przepis art. 208 p.p.s.a. sąd odstąpił od obciążenia organu zwrotem kosztów postępowania na rzecz strony. n.k.