II SA/Łd 1692/02

Dnia 8 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza na rzecz B.S. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi. II SA/Łd 1692/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]nr [...] Wójt Gminy K. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku szkoły podstawowej we wsi G. w zakresie dobudowy sali gimnastycznej wraz z rozbudową istniejącej kotłowni opalanej olejem opałowym, o powierzchni zabudowy projektowanej sali gimnastycznej 1130 m2 z zasilaniem instalacji wewnętrznych projektowanego obiektu z przyłączy istniejących – całość na działce nr 166 położonej we wsi G., obręb G. gmina K., stanowiącej własność Gminy K. w zarządzie trwałym Szkoły Podstawowej im. Wł. Reymonta w G. Jako podstawę prawną powyższej decyzji wskazano przepisy art. 104 k.p.a., art. 40, art. 41, art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 z późn. zm.) oraz ustalenia planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy K., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] (Dz. Urzęd. Woj. [...] nr 11 z 31 grudnia 1992 r., poz. 183) oraz uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...]. Organ stopnia podstawowego wskazał, że z planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy K. wynika, że działka nr 166 położona jest na terenach określonych jako tereny publiczne – obiektów i urządzeń związanych z oświatą, wychowaniem i funkcjami z nią związanymi oraz, że integralną częścią niniejszej decyzji jest załącznik graficzny w postaci mapy w skali 1:500 z wyróżnieniem przedmiotowej działki oraz określeniem linii zabudowy i linii rozgraniczającej. Pismem z dnia 2 sierpnia 2002 r. odwołanie od powyższej decyzji wniosła B.S., właścicielka działki o nr ewid. 165, graniczącej z terenem działki objętej decyzją Wójta Gminy K. z dnia [...]. Odwołująca się podniosła, ze nie otrzymała wraz z odpisem decyzji załącznika graficznego, o którym mowa w treści rozstrzygnięcia, w związku z czym nie miała możliwości ustosunkowania się do treści decyzji. Decyzją z dnia [...], znak [...], wydaną na podstawie art. 111 § 1 i § 2 k.p.a. Wójt Gminy K. dokonał uzupełnienia decyzji nr [...] z dnia [...], w ten sposób, że załączył do niej mapę do celów projektowych w skali 1:500. W uzasadnieniu decyzji organ stopnia podstawowego podał, że pismo B. S. z dnia 2 sierpnia 2002 r. należało potraktować i rozpoznać jako wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...]. Uznając zasadność tego wniosku Wójt Gminy K. poinformował jednocześnie skarżącą, że termin do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania biegnie dla niej od momentu doręczenia decyzji jej decyzji z dnia [...]. W dniu 23 sierpnia 2002 r. B.S. odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. od decyzji z dnia [...], nr [...]. W uzasadnieniu odwołania B.S. podała, że w dniu 11 kwietnia 1995 r. otrzymała koncesję na poszukiwanie i rozpoznanie złoża kruszywa naturalnego oraz wydobywanie kopaliny na działce nr 165 oraz, że działania rozpoznawcze i eksploatacyjne potwierdziły obecność kruszywa naturalnego na tejże działce. Ponadto odwołująca się wskazała, że w dniu 16 lutego 1998 r. został opracowany przez uprawnionego geodetę i zatwierdzony przez Wojewodę projekt geologiczny celem przedłużenia koncesji. Zdaniem B.S. zostały naruszone jej prawa do racjonalnego wykorzystywania działki w jej gospodarstwie, a rażąca przewlekłość postępowania w sprawie wydania opinii dotyczącej przedłużenia koncesji, stała się powodem zawieszenia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej i naraziła odwołującą się na bardzo duże straty. Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że należy przede wszystkim podkreślić, iż niniejsze postępowanie dotyczy warunków zabudowy i zagospodarowania działki nr ewid. 166, której właścicielem jest Gmina K. pozostającej w trwałym zarządzie Szkoły Podstawowej w G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, że zgodnie z art. 40 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka się w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazuje organ odwoławczy, organ I instancji załączył do akt sprawy wypisy z tekstu oraz wyrys z rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na których zaznaczył miejsce położenia działki nr ewid. 166 na terenie oznaczanym symbolem A.UO, określonym jako: "tereny publiczne - obiektów i urządzeń związanych z oświatą i wychowaniem i funkcjami z nią związanymi". W opinii organów, zamierzona inwestycja jest zatem zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podkreśliło, że w rozpatrywanej sprawie nie dopatrzono się, aby planowana inwestycja naruszała przepis art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem organu odwoławczego, odwołująca się nie wyjaśnia w odwołaniu na czym ma polegać naruszenie zaskarżoną decyzją jej prawa do racjonalnego wykorzystania jej działki, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje, aby zamiar rozbudowy szkoły naruszał w jakikolwiek sposób prawa skarżącej do zagospodarowania tej działki. Organ odwoławczy podkreślił, że zarzuty dotyczące postępowania w sprawie wydania opinii do przedłużenia opisanej w odwołaniu koncesji nie wchodzą w zakres niniejszego postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B.S. ponownie wskazała, że zaskarżona decyzja narusza jej interesy i prawa związane z racjonalnym zagospodarowaniem działki nr 165. Skarżąca wskazała, że została zobowiązana przez Zakład Energetyczny w P. do wycięcia drzew położonych na jej działce w związku z ochroną działania energetycznej linii napowietrznej, na które to wycięcie Wójt Gminy K. nie wyraził zgody. Jest to zdaniem skarżącej wynikiem chęci wyeliminowania jej z rynku eksploatacjo kruszywa. B.S. wyjaśniła, że jej prawo do racjonalnego wykorzystania działki zostało już naruszone w postanowieniu Wójta Gminy K. z dnia [...], nr [...]. Skarżąca podkreśla, że nie dano jej możliwości czynnego udziału w postępowaniach administracyjnych dotyczących jej działki, co uniemożliwiło ochronę jej interesów osobistych, majątkowych i zawodowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi oraz powołało się na argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a ponadto wskazało, że w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla spornej inwestycji nie decyduje się o kwestii drzew rosnących na działce skarżącej, ponieważ zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie działki o nr ewid. 166, a argumenty związane z wycinką drzew dotyczą innego, toczącego się postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, dotyczących postanowienia Wójta Gminy K. z dnia [...], nr [...] organ odwoławczy wyjaśnił, iż dotyczy ono odrębnego postępowania i że powyższym postanowieniem Wójt Gminy K. negatywnie zaopiniował wniosek skarżącej w sprawie wydania koncesji na pozyskiwanie kruszywa naturalnego ze złoża na działce nr 165. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...]. W opinii organu odwoławczego, nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skarżącej o niezapewnienie jej możliwości czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, ze względu na fakt, że postępowanie przed organem II instancji zostało przeprowadzone na podstawie wcześniej zebranego przez Wójta Gminy K. materiału dowodowego, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie uznało za konieczne przeprowadzanie postępowania uzupełniającego. Pismem procesowym z dnia 4 listopada 2004r. skarżąca wniosła o odroczenie rozprawy w dniu 8 listopada 2004r. i załączenie do akt decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z kompletem dokumentów stanowiących podstawę jej wydania. Wniosek ten skarżąca uzasadniła koniecznością wykazania, iż inwestycja – rozbudowa szkoły realizowana jest sprzecznie z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.). Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy ustawa o p.s.a.). Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Rozpoznając skargę w ramach tak zakreślonej kognicji sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, niezależnie od zarzutów podniesionych w jej uzasadnieniu. Jako podstawę prawną decyzji organ I jak i II instancji wskazuje dwie uchwały Rady Gminy K., żadnej z nich jednak nie załączono do akt. W aktach znajduje się jedynie nieczytelny wyrys planu zagospodarowania ( bez legendy, bez wskazania, której uchwały dotyczy) oraz plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy K. będący załącznikiem do uchwały nr [...] Gminy w K. z dnia [...]. Doszło zatem do naruszenia zasad określonych w przepisach art. 7, 77 k.p.a., obligujących organy do zgromadzenia wyczerpującego materiału dowodowego i wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych niezbędnych do załatwienia sprawy. Również skarżąca wskazuje w uzasadnieniu skargi, że nie udostępniono jej żadnych czytelnych dokumentów, nie zapoznano jej z materiałem zebranym w sprawie, co stanowi naruszenie zasady prawa udziału stron w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Uchybienie organów administracji w niniejszym postępowaniu uniemożliwiają sądowi dokonanie legalności wydanych decyzji. Skutkuje to koniecznością uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji, na podstawie art. 145 §1 pkt.1c oraz art. 135 ustawy o p.s.a. Zgodnie bowiem z przepisem art. 135 ustawy o p.s.a. rozstrzygnięcia sądu mogą obejmować akty wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Natomiast w ramach skargi B.S. w postępowaniu, dotyczącym warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może rozpoznawać zarzutów nie odnoszących się bezpośrednio do przedmiotu postępowania, jako wykraczających poza granice sprawy. W tym znaczeniu zarzuty podnoszone przez skarżącą dotyczące zagospodarowania jej działki są nietrafne. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11.maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z 97 § 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zasądzając na rzecz B.S. uiszczony wpis sądowy.