II SA/Łd 1696/02

Dnia 8 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Stępień (spr.), Sędzia WSA: Joanna Sekunda – Lenczewska, Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska, , Protokolant: Asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi IISA/Łd 1696/02 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania W.S. i J.G. od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] o ustaleniu na wniosek H.Z. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę warsztatu diagnostycznego na dwa stanowiska z częścią socjalną oraz przyłączem energii elektrycznej na działce w S. przy ul. A 15, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, który to organ termin ważności decyzji ustalił na 1 rok od dnia jej wydania. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że w myśl obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] ( Dz.Urz.Woj. Skier. Nr 3 z 1991r., poz. 28 ze zm. ) przedmiotowa działka jest położona na terenie oznaczonym symbolem F6’MN,UO,OK, określonym jako "tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy z dopuszczeniem nieuciążliwych usług podstawowych o intensywności zabudowy netto poniżej 0,5". W ocenie organu planowana inwestycja jest zgodna z zapisami i ustaleniami mpzp, dlatego też na podstawie art. 40 ust. 1 i art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jedn. Dz.U. nr 15 z 1999r., poz. 139 ze zm. ) zachodziła podstawa do uwzględnienia wniosku złożonego przez inwestora. J.G. wniósł skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając, iż przedmiotowa działka położona jest w gęstej zabudowie mieszkaniowej i zlokalizowanie na jej terenie warsztatu diagnostyki samochodów stworzy dużą uciążliwość dla skarżącego, jego rodziny i okolicznych sąsiadów. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 18 października 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. poinformowało, że w okresie ważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestor H.Z. nie występował z wnioskiem o pozwolenie na budowę, w związku z czym wnioskowano o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu przedmiotowe postępowanie podlega umorzeniu. Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1271 i nr 228 z 2003r., poz. 2261 ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do unormowania zawartego w art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1/ jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2/ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; 3/ gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użycie w powołanym przepisie punktu 3-ego określenia "stało się" oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Wydanie wyroku może stać się zbędne z różnych przyczyn, a skuteczne cofnięcie skargi, które nie nastąpiło w niniejszej sprawie, jest tylko jedną z takich przyczyn. W ocenie Sądu zbędne jest wydanie wyroku w sprawie ze skargi na decyzję, która wygasła i nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Z akt sprawy wynika bowiem, że ważność decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 26 lipca 2002r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono na 1 rok od dnia wydania decyzji, czyli do dnia 26 lipca 2003r. Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz.U. nr 106 z 2000r., poz. 1126 ze zm. ), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji - pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania (...). W niniejszej sprawie wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji określonej decyzją z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w dacie ważności tejże decyzji, to jest w terminie do 26 lipca 2003r., nie wpłynął. W tej sytuacji decyzja ta utraciła swą moc, a okoliczność ta powoduje, iż w dacie rozpoznania skargi na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, należy uznać za bezprzedmiotowe dokonywanie kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.