II SA/Łd 170/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant asystent sędziego Beata Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2010 roku przy udziale - sprawy ze skargi M. O. na informację Zarządu Województwa [...] o negatywnym wyniku procedury odwoławczej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania projektów do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013 p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. M. O. wniósł skargę na informację Zarządu Województwa [...] o negatywnym wyniku procedury odwoławczej z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania projektów do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sądowi z urzędu wiadomo, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 roku wystąpił z pytaniem prawnym w sprawie oznaczonej sygnaturą V SA/Wa 1613/09 (publ. w bazie orzecznictwa NSA orzecznictwo.nsa.gov.pl). W pytaniu tym Sąd, na podstawie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 roku o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) oraz art. 193 Konstytucji RP przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne – czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 roku, Nr 84, poz. 712) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji? W uzasadnieniu do powołanego postanowienia Sąd wskazał, że regulacja dotycząca zaskarżenia wyniku oceny projektu zawarta jest w niewielkim fragmencie w ustawie, zaś w zasadniczej części – w programach operacyjnych. Zgodnie zaś z art. 15 ust. 1 ustawy, programy te są dokumentami o charakterze operacyjno – wdrożeniowym ustanowionymi w celu realizacji średnio – okresowej strategii rozwoju kraju oraz strategii rozwoju, określającymi działania przewidziane do realizacji zgodnie z ustalonym systemem finansowania i realizacji, stanowiącym element programu. Ten zaś przyjmuje się w drodze uchwały lub decyzji odpowiedniego organu, a zatem nie jest aktem prawnym powszechnie obowiązującym w rozumieniu art. 87 Konstytucji. Tymczasem z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że postępowanie w sprawie było prowadzone w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a w szczególności z powołaniem się na zapisy art. 30b i art. 37 tej ustawy. Zasadniczy spór w sprawie niniejszej sprowadza się do kwestii dopuszczalności, trybu i warunków wnoszenia środków odwoławczych. W tej sytuacji Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe w sprawie gdyż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. K.O.