II SA/Łd 171/13

Dnia 26 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę. a.bł. Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Przesyłka listowa, zawierająca ostateczną decyzję Kolegium wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie oraz terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, adresowana do W. B. została zwrócona w dniu 18 grudnia 2012r. do organu odwoławczego z adnotacją "Zwrot – nie podjęto w terminie". Na powyższą decyzję skargę do sądu administracyjnego wniosła W. B., która nadała skargę pocztą w dniu 18 stycznia 2013r., o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie jednak w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., w skrócie K.p.a.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w powołanej ustawie operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Z powyższego należy wywnioskować, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 44 K.p.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie jest skuteczne. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 3 grudnia 2012r. doręczyciel bezskutecznie próbował po raz pierwszy doręczyć skarżącej przesyłkę listową, zawierającą decyzję Kolegium z dnia [...]. W związku z tym w oddawczej skrzynce pocztowej doręczyciel zostawił zawiadomienie o pozostawieniu ww. przesyłki we wskazanej placówce pocztowej. Następnie w dniu 10 grudnia 2012r. doręczyciel ponownie bezskutecznie próbował doręczyć przesyłkę. W oparciu o wyżej wskazane przepisy oraz o przytoczony stan faktyczny uznać należy, że przesyłka skierowana do skarżącej zawierająca decyzję organu II instancji została prawidłowo awizowana. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce w dniu 3 grudnia 2012r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał w dniu 18 grudnia 2013r., a więc należało uznać, iż na mocy art. 44 § 4 K.p.a. przesyłka została skarżącej doręczona z tym dniem. Termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął zatem bieg w dniu 18 grudnia 2012r., natomiast skarżąca nadała skargę dopiero w dniu 18 stycznia 2013r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu na wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.