II SA/Łd 175/16

Dnia 12 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2016 roku sprawy ze skargi K. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] znak: [...] z dnia [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżącego K. R. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...], znak [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania K.R., pkt 1 - uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], pkt 2 - na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r. nr 38, poz. 229 ze zm.) w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) nałożył na T.G., obowiązek wykonania - w terminie do dnia 31 marca 2015 r. robót budowlanych w budynku pierwszego kurnika, licząc od strony drogi, usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w J. nr 40, gm. Z., polegających na: założeniu rynny i czterech rur spustowych w okapie dachu (po obu stronach budynku), zaimpregnowaniu drewnianych elementów deskowania dachu środkami zabezpieczającymi przed korozją biologiczną, wymianie zagrzybionych elementów deskowania dachu w okapie, naprawieniu pęknięcia zewnętrznej warstwy ściany w prawym narożniku od strony drogi, naprawieniu i uzupełnieniu posadzki, naprawieniu instalacji elektrycznej, wyposażeniu wentylatorów w wyrzutnie pionowe wyniesione na wysokość min. 3,0m. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji na skutek pisma K.R. z dnia 4 kwietnia 2011 r., będącego właścicielem działki nr 316 położonej w J. nr 39, gm., przekazanego zgodnie z właściwością przez Wójta Gminy Z., wszczął postępowanie administracyjne w sprawie odprowadzenia wody z kurników usytuowanych w J. nr 40, gm. Z. na działach nr ewid. 315/2, 315/3, 315/4 i 435, stanowiących własność T.G.. W trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 31 maja 2011 r. ustalono, że na nieruchomości zlokalizowanej w J. nr 40, gm. Z., znajdują się trzy budynki inwentarskie (kurniki). Są to budynki murowane parterowe z dachem dwuspadowym. Budynki inwentarskie usytuowane są od granicy z działką położoną w J. nr 39 w odległościach: pierwszy budynek w odległości 17,6 m, drugi budynek w odległości 4,20 m, trzeci budynek w odległości 15,6 m. Teren pomiędzy budynkami, a granicą działki jest nieutwardzony. Wody opadowe z dachów tych budynków odprowadzane są na ten teren. Naturalny spadek terenu działki, na której znajdują się przedmiotowe budynki jest od trzeciego kurnika do drogi. T.G. oświadczył do protokołu oględzin, że wody opadowe z dachu kurników spływają na nieutwardzony teren jego działki. Kurniki usytuowane są w odległościach 4m i więcej od granicy nieruchomości K.R.. Decyzją z dnia [...] PINB w Ł. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie odprowadzenia wody z budynków kurników. Po rozpatrzeniu odwołania K.R., [...]WINB decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na konieczność ustalenia legalności obiektów kurników usytuowanych na przedmiotowej nieruchomości. W toku oględzin, które odbyły się w dniu [...] pracownicy PINB ustalili, że na działce nr 315/3 położonej w J. 40, gm. Z., znajduje się budynek inwentarski - kurnik. Jest to budynek parterowy murowany z dachem dwuspadowym konstrukcji stalowej krytym blachą, wyposażony w instalację elektryczną, wodną, wentylacyjną, gazową. Kurnik usytuowany jest ścianą szczytową w odległości ok. 100 m od drogi publicznej, ścianą boczną 6,0 m od ogrodzenia z działką nr 316. Przedmiotowy budynek jest o wymiarach 88,0 m x 12,60 i wysokości 2,4 (okap), 4,0 m kalenica. Na ścianach budynku nie występują pęknięcia i odchylenia od pionu. Widoczne są włoskowate zarysowania tynku oraz miejscowe ślady zawilgocenia. Na konstrukcji dachu nie ma widocznych ugięć. W okapie dachu nie ma rynien. Obecny podczas oględzin T.G. oświadczył, iż kurnik został wybudowany w latach siedemdziesiątych XX wieku przez jego ojca M.G. i nie posiada on żadnych dokumentów związanych z budową kurnika. Postanowieniem z dnia [...] PINB w Ł. w trybie art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, zobowiązał T.G. w terminie do dnia 30 kwietnia 2012 r. do dostarczenia ekspertyzy technicznej pierwszego budynku kurnika, licząc od strony drogi, usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w J. nr 40, gm. Z., dotyczącej stanu technicznego przedmiotowego budynku, zawierającej stanowisko odnośnie zgodności wybudowanego budynku z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, stanu technicznego poszczególnych elementów konstrukcyjnych budynku i przydatności do użytkowania całego budynku z instalacjami, a także zawierającej zakres robót budowlanych, niezbędnych do wykonania w celu doprowadzenia tego budynku do stanu zgodnego z przepisami. Postanowieniami z dnia [...] i z dnia [...] organ I instancji zmienił terminu wykonania nałożonego obowiązku i wyznaczył nowy termin jego realizacji do dnia 31 października 2012 r. W dniu 31 października 2012 r. T.G. przedłożył ekspertyzę o stanie technicznym budynku kurnika, autorstwa K.S.. W ramach kolejnych oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 29 listopada 2012 r. przedstawiciele PINB stwierdzili, że budynek kurnika jest to budynek parterowy, murowany, z dachem dwuspadowym konstrukcji stalowej, kryty blachą. W budynku wykonana jest instalacja elektryczna, wodociągowa, wentylacyjna, gazowa. Stwierdzono także, że w ścianach zewnętrznych miejscami tynk jest popękany, w narożniku prawym ściany szczytowej od strony drogi występuje pęknięcie pionowe w zewnętrznej warstwie muru (mur gr. 40cm). W okapie dachu brak jest rynien, wokół budynku nie ma opaski betonowej przez co wody opadowe z dachu odbijają się od gruntu i następuje zamoczenie ścian. Konstrukcja stalowa dachu ma ślady rdzy, pokrycie dachu jest szczelne. Ściany zewnętrzne nie wykazują odchylenia od pionu, instalacja elektryczna zewnętrzna i wewnętrzna nie wykazują braku osprzętu, nie ma śladów nadpaleń na stykach połączeń. Instalacja wodna posiada ślady rdzy. Wentylacja mechaniczna sprawna. Wobec powyższych ustaleń organ I instancji decyzją z dnia [...] nakazał T.G. wykonanie w terminie do dnia 30 czerwca 2013 r. robót budowlanych w budynku pierwszego kurnika, licząc od strony drogi, usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w J. nr 40, gm. Z., tj. założenie rynny i czterech rur spustowych w okapie dachu od strony granicy z działką nr ewid. 314 i 316, zabezpieczenie drewnianych elementów konstrukcji dachu środkami zabezpieczającymi przed korozją biologiczną, naprawę pęknięcia zewnętrznej warstwy ściany w prawym narożniku, od strony drogi. Decyzją z dnia [...] [...]WINB uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia PINB. W dniu [...] kwietnia 2013 r. PINB zgodnie ze wskazaniami zawartymi w powyższej decyzji [...]WINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie pierwszego budynku kurnika. W trakcie oględzin nieruchomości w dniu 6 maja 2013 r. ustalono, że do przedmiotowego kurnika prowadzą trzy wejścia, poprzez drzwi znajdujące się w ścianie podłużnej od strony działki nr ewid. 314, oraz jedno wejście poprzez wrota znajdujące się w ścianie szczytowej od strony północnej. Stwierdzono, że przedmiotowy kurnik nie jest połączony żadnym wejściem z budynkiem do niego dobudowanym od strony północnej oraz z budynkiem przyległym od strony południowej. Przy ścianie szczytowej kurnika od strony północnej znajduje się parterowy, murowany budynek z dachem jednospadowym krytym blachą. Budynek ma długość 3,70 m, szerokość 4,0 m, wysokość od 2,30 m do 3,40 m. W budynku tym znajduje się przyłącze wodociągowe wraz z urządzeniem do filtracji wody, przyłącze energetyczne wraz z automatyką sterowniczą, szafka ubraniowa oraz dwie szafki wiszące. T.G. oświadczył, że budynek kurnika został wybudowany w latach 70 XX wieku, budynek przy ścianie szczytowej północnej został wybudowany w 1998 r. jako gospodarczy. Oświadczył również, że w 2007 r. w trakcie utwardzenia działki zostało uszkodzone przyłącze wodociągowe i energetyczne, przyłącza te zostały przeniesione do budynku gospodarczego, automatyka sterownicza jest na ścianie szczytowej od czasu wybudowania kurnika. Decyzją z dnia [...] PINB w Ł. nakazał T.G., na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. nr 38, poz. 229 ze zm.) wykonanie w terminie do 30 listopada 2013 r. robót budowlanych w budynku pierwszego kurnika, licząc od strony drogi, usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w J. nr 40, gm. Z., polegających na: założeniu rynny i czterech rur spustowych w okapie dachu (po obu stronach budynku), zaimpregnowaniu drewnianych elementów konstrukcji dachu środkami zabezpieczającymi przed korozją biologiczną, naprawie pęknięcia zewnętrznej warstwy ściany w prawym narożniku (od strony drogi). [...]WINB decyzją z dnia [...], po rozpoznaniu odwołania K.R., uchylił powyższą decyzję PINB i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] PINB w Ł. zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie pierwszego budynku kurnika, licząc od strony drogi, do czasu wydania przez Wójta Gminy Z. decyzji o warunkach zabudowy działki nr ewid. 315/3 oraz wezwał T.G. do wystąpienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, do Wójta Gminy Z. z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy działki nr ewid. 315/3 dla pierwszego budynku kurnika, licząc od strony drogi, wybudowanego na w/w działce. Powyższe rozstrzygnięcie [...]WINB postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 429/14, oddalił skargę K.R. na postanowienie [...]WINB. Przy piśmie z dnia 5 lutego 2015 r. T.G. przedłożył potwierdzoną za zgodność z oryginałem decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] nr [...] o warunkach zabudowy dla spornego obiektu. W dniu 3 czerwca 2015 r. PINB przeprowadził kolejne oględziny przedmiotowej i decyzją z dnia [...] nakazał T.G., wykonanie w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. robót budowlanych w budynku pierwszego kurnika, licząc od strony drogi, usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w J. nr 40, gm. Z., polegających na: założeniu rynny i czterech rur spustowych w okapie dachu (po obu stronach budynku), zaimpregnowaniu drewnianych elementów deskowania dachu środkami zabezpieczającymi przed korozją biologiczną, wymianie zagrzybionych elementów deskowania dachu w okapie, naprawieniu pęknięcia zewnętrznej warstwy ściany w prawym narożniku od strony drogi, naprawieniu i uzupełnieniu posadzki, naprawieniu instalacji elektrycznej, wyposażeniu wentylatorów w wyrzutnie pionowe wyniesione na wysokość min. 3,0 m oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w/w budynku kurnika oraz obowiązek zakończenia robót budowlanych objętych decyzją Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o pozwoleniu na budowę i projektem budowlanym zatwierdzonym tą decyzją, polegających na wybudowaniu odwodnienia terenu wraz ze zbiornikiem retencyjnym na wodę deszczową. W odwołaniu od tej decyzji K.R. podniósł, że decyzja Wójta Gminy Z. z dnia [...]o warunkach zabudowy dotyczy zamierzenia inwestycyjnego, dla którego inwestor zamierza opracować projekt budowlany zamienny, w sytuacji gdy T.G. nie był zobowiązany w prowadzonym postępowaniu legalizacyjnym do opracowania projektu zamiennego. Ponadto decyzja o warunkach zabudowy została wydana w oparciu o decyzję Wójta Gminy Z. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...], dotyczącej innego przedsięwzięcia, nie mającego związku z prowadzonym postępowaniem legalizacyjnym przedmiotowego kurnika, a polegającego na zmianie obsad w budynkach inwentarskich na terenie fermy drobiu w J. nr 40 w gminie Z., posadowieniu komory na padłe zwierzęta oraz posadowieniu dodatkowego zbiornika na gaz. Odwołujący podkreślił, że zmianę obsad można dokonywać w sytuacji, gdy kurnik jest pobudowany legalnie i legalnie użytkowany i w dokumentach jest określona obsada kurcząt w kurniku. Wskazał nadto, że przedmiotowy kurnik zlokalizowany jest w odległości ok. 25 m-30 m od zabudowań znajdujących się na jego działce oraz, że pokrycia dachów budynków o powierzchni większej niż 1000 m2 muszą być pokryte materiałami niepalnymi, tak samo jak ich konstrukcja nośna, natomiast dach przedmiotowego budynku przekracza powierzchnię 1000 m2, w dodatku został zbudowany z materiałów łatwopalnych, tj. drewnianych, co narusza wymagania ochrony przeciwpożarowej. K.R. zarzucił PINB, że w wydanej decyzji nie określił terminu wykonania odwodnienia terenu wraz ze zbiornikiem retencyjnym na wodę deszczową, jak i terminu uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Brak określenia tych terminów doprowadzi do sytuacji, w której inwestor w sprawie odwodnienia terenu nic nie zrobi i nie wykona robót budowlanych objętych decyzją Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...], nie wystąpi także z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie, lecz nadal będzie użytkował kurnik bezprawnie. Ponadto - zdaniem odwołującego - złożona do akt sprawy ekspertyza techniczna jest niezgodna ze stanem faktycznym. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] [...]WINB na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.: pkt 1 - uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] i w pkt 2 - na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r. nr 38, poz. 229 ze zm.) w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) nałożył na T.G., obowiązek wykonania - w terminie do dnia 31 marca 2015 r. robót budowlanych w budynku pierwszego kurnika, licząc od strony drogi, usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w J. nr 40, gm. Z., polegających na: założeniu rynny i czterech rur spustowych w okapie dachu (po obu stronach budynku), zaimpregnowaniu drewnianych elementów deskowania dachu środkami zabezpieczającymi przed korozją biologiczną, wymianie zagrzybionych elementów deskowania dachu w okapie, naprawieniu pęknięcia zewnętrznej warstwy ściany w prawym narożniku od strony drogi, naprawieniu i uzupełnieniu posadzki, naprawieniu instalacji elektrycznej, wyposażeniu wentylatorów w wyrzutnie pionowe wyniesione na wysokość min. 3,0 m. W motywach rozstrzygnięcia WINB wskazał, że T.G. odnosząc się do treści odwołania w piśmie z dnia 14 września 2015 r. wskazał, że K.R. wnosząc zażalenie od decyzji PINB złożył niewłaściwy środek zaskarżenia, uchybiając tym samym terminowi przewidzianemu w przepisach K.p.a. do jego wniesienia. Z tych względów - jego zdaniem - w sprawie zastosowanie powinien znaleźć art. 134 K.p.a. Zdaniem inwestora wątpliwości jakie przedstawia K.R. zostały wyjaśnione przez Wójta Gminy Z. w uzasadnieniu decyzji o warunkach zabudowy, gdzie wskazano, że decyzja określa warunki zabudowy dla budowy budynku istniejącego, którego legalność budowy jest przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Zdaniem [...]WINB zakres inwestycji i charakter rozstrzygnięcia decyzji o warunkach zabudowy zostały zapisane w tejże decyzji zgodnie z wnioskiem T.G.. Jednocześnie organ wyjaśnił, że opracowanie projektu budowlanego zamiennego nie stanowi "inwestycji" w rozumieniu przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a tym samym nie wymaga ustalenia warunków zabudowy. (...) Nie znajduje podstaw zarzut, że decyzja o warunkach zabudowy poprzez określenie obsady w tym budynku stosownie do decyzji środowiskowej z dnia [...] stoi w sprzeczności z postępowaniem jakie toczy się w sprawie legalności budynku kurnika. Dalej [...]WINB stwierdził, że w ocenie T.G. stawiane przez K.R. zarzuty negatywnego oddziaływania na środowisko i zdrowie ludzkie planowanego przedsięwzięcia nie znajdują uzasadnienia. Wszelkie kwestie w tym zakresie były rozpatrzone w odrębnym postępowaniu - w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie mogą być one zatem przedmiotem oceny na obecnym etapie. Inwestor podniósł nadto, iż chybiony jest zarzut dotyczący wykonania odwodnienia terenu, a to z tego względu, iż decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę odwodnienia terenu wraz z budową zbiornika retencyjnego na wodę deszczową - kategoria obiektu VIII - wg. załączonego projektu budowlanego, na działkach o nr ewid. 315/2, 315/3, 315/4, 435. 422, 270/1, położonych w J., gm. Z.. Następnie [...]WINB przywołał regulację art. 103 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane i stwierdził, że analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że postępowanie w przedmiocie nielegalnie zrealizowanego budynku inwentarskiego (kurnika), zlokalizowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w miejscowości J., gm. Z., zasadnie prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r., ponieważ obiekt stanowiący przedmiot niniejszego postępowania został wykonany przed 1 stycznia 1995 r., a dokładnie w latach 70-tych ubiegłego wieku, która to okoliczność nie była kwestionowana w toku prowadzonego postępowania przez żadną ze stron postępowania. Według organu II instancji sporny obiekt według art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane stanowi budynek, na którego realizację konieczne było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę w rozumieniu art. 28 ust. 1 i 4 w/w ustawy oraz § 44 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz.U. z 1975 r., nr 8, poz. 48 ze zm.). Według organu II instancji, PINB pomimo podejmowania stosownych kroków nie pozyskał dokumentacji, która potwierdzałaby, że sporny obiekt został zrealizowany z dochowaniem warunku określonego w art. 28 ust. 1 ustawy lub, że inwestor został zwolniony z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dokumentacji takiej nie posiada również aktualny właściciel przedmiotowej nieruchomości. Następnie [...]WINB przywołał art. 37 ust. 1 i 2 ustawy i wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Konieczne było zatem przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na jej realizację. W ramach tego postępowania ustala się z kolei i ocenia bezpośredni oraz pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie pomiędzy nimi, oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko szkodliwych czynników. Akt ten powinien mieć charakter kompleksowy, pozwalający na zdobycie pełnej wiedzy o środowiskowych skutkach przedsięwzięcia. W następstwie wniosku złożonego przez T.G., Wójt Gminy Z. decyzją z dnia [...], znak: [...], ustalił środowiskowe uwarunkowania "(...) dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie obsad w budynkach inwentarskich na terenie fermy drobiu w J. w gminie Z. na działkach o numerach ewidencyjnych 315/2, 315/3 i 315/4, powiat [...], województwo [...] na następujących zasadach: I. Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia. Przedmiotem przedsięwzięcia jest: a) zmiana obsad w budynkach inwentarskich: (...) - w kurniku nr 1 zwiększenie obsady z 71 DJP do 88,464 DJP (...) b) posadowienie komory na padłe zwierzęta, c) posadowienie dodatkowego zbiornika na gaz propan na istniejących płytach betonowych pod zbiorniki na gaz na działkach o numerach ewidencyjnych 315/2, 315/3, 315/4 w miejscowości J. gmina Z., powiat [...], województwo [...]". Co więcej, inwestor pozyskał w toku postępowania ostateczną decyzję z dnia [...]wydaną przez Wójta Gminy Z., ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji: "budowa budynku inwentarskiego - kurnika dla chowu brojlera o jednorazowej obsadzie 26900 sztuk/cykl (tj. maksymalnie 104,372DJP) - w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych; Zamierzenie inwestycyjne odnosi się do istniejącego w obrębie działki położonej we wsi J. o numerze ewidencyjnym 315/3 budynku kurnika (...)". W tym miejscu [...]WINB wyjaśnił, że argumentacja odwołania odnosząca się do postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak również postępowania, w ramach którego Wójt Gminy Z. wydał decyzję z dnia [...] ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, nie może być przedmiotem oceny tutejszego organu. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w sprawie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, są niewątpliwie postępowaniami odrębnymi. Odmienna sytuacja stanowiłaby o naruszeniu przez [...]WINB przepisów regulujących kwestie zadań i kompetencji organów administracji publicznej (właściwości rzeczowej organów). Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że T.G. przedsięwziął działania, zmierzające do zapewnienia spełnienia wymagań dotyczących ochrony środowiska, o których mowa w pkt III decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...]. Mianowicie, posadowienie komory na padłe zwierzęta, która winna zostać wyposażona w urządzenia chłodnicze, a nadto posadowienie dodatkowego zbiornika na gaz propan na istniejących płytach betonowych pod zbiorniki na gaz, ujęte zostały w opracowaniu zatytułowanym: "Budynek inwentarski - kurnik dla chowu brojlera (kurnik nr 2)", przedłożonym przez T.G. w PINB w związku z prowadzonym przez ten organ postępowaniem administracyjnym w sprawie legalizacji budynku kurnika (nr 2), usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, w J. 40, gm. Z. (pismo z dnia 22.06.2015 r. T.G. - karta nr 160 oraz pismo z dnia 26.05.2015 r. T.G., w treści którego zawarto informację o tym, iż "(...) komora na padłe zwierzęta jest już posadowiona i zostanie wyposażona w urządzenia chłodnicze" - karta nr 154). Co się zaś tyczy warunku dotyczącego zaprojektowania i wykonania urządzenia zapobiegającego spływu powierzchniowego wody opadowej oraz przesiąkania przez grunt na działki sąsiednie, w tym na działkę oznaczona nr ewid. 316, do której tytułem prawnym legitymuje się K.R., [...]WINB wyjaśnił, że zagadnienie to objęte zostało odrębnym opracowaniem zatytułowanym: "Projekt budowlany. Temat: Odwodnienie posesji Inwestora". W opracowaniu tym, stanowiącym załącznik do decyzji Starosty [...] z dnia [...], udzielającej T.G. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych - budowę odwodnienia terenu w obrębie działek położonych we wsi J. oznaczonych numerami ewidencyjnymi 315/2, 315/3, 315/4, 435 i 422, przewidziano następujące rozwiązanie: "Projekt przewiduje realizację pięciu zespołów odwodnieniowych: system drenarski, rów odwadniający tereny rolne poprzez zapewnienie odpływu z drenowania i wschodnich połaci dachów, korytka z rusztem (cztery ciągi) przechwytujące wody z zachodnich połaci dachów i terenów utwardzonych, i wprowadzające je do studni rewizyjnej (ciąg nr 1 położony nad rurociągiem) lub z wylotem do rowu (ciągi nr 2, 3, i 4), rurociąg odprowadzający zebrane ścieki do projektowanego zbiornika retencyjnego uzbrojonego w 6 studni rewizyjnych 1000 mm i z osadnikami ok. 0,5 m, zbiornik chłonno-odparowujący przyjmujący wszystkie ścieki. Z kolei wymóg dotyczący zaopatrzenia istniejących w kurnikach wentylatorów szczytowych w wyrzutnie pionowe (obudowane) stanowi jeden z obowiązków nałożonych decyzją organu I instancji. Dodatkowo z informacji uzyskanej przez PINB w drodze telefonicznych uzgodnień wynika, iż T.G. przystąpił do robót budowlanych objętych decyzją Starosty [...] z dnia [...] W przekonaniu [...]WINB przedmiotowy budynek inwentarski nie stanowi zagrożenia, o którym mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., jego istnienie nie zagraża bezpieczeństwu ani zdrowiu, nie powoduje pogorszenia warunków bytowych. We wnioskach i uwagach końcowych zawartych w opracowaniu zatytułowanym: "Ekspertyza o stanie technicznym budynku kurnika", jej autor - technik budowlany K.S. - wskazał, że "stan techniczny budynku kurnika określa się jako średni (zgodnie z przyjętym kryterium). W elementach budynku występują niewielkie uszkodzenia i ubytki nie zagrażające bezpieczeństwu. Konstrukcja dachu oraz ściany konstrukcyjne na dzień dzisiejszy nie wykazują nadmiernych ponadnormatywnych ugięć, nie wykazują oznak wgłębnej degradacji. Elementy konstrukcyjne budynku (fundamenty, ściany nośne, więźba dachowa) nie utraciły swej użyteczności i są w stanie przenosić obciążenia, nie stwarzają niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzi". Podsumowując, stwierdzono, że "budynek kurnika nie zagraża życiu i zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia i środowiska i może być dalej użytkowany". Dla orzeczenia nakazu rozbiórki z przyczyny wskazanej w przepisie art. 37 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. niezbędne jest stwierdzenie realnego, a nie potencjalnego niebezpieczeństwa, takie naruszenie wymogów prawa budowlanego, których usunięcie nie jest możliwe przez dokonanie zmian lub przeróbek w trybie art. 40 tej ustawy. Sama sprzeczność z normami technicznymi nie przesądza o konieczności orzeczenia nakazu rozbiórki. Nakaz rozbiórki, jako środek przywrócenia porządku budowlanego przez fizyczne usunięcie skutku samowoli budowlanej powinien być stosowany w przypadku, kiedy istnienia takiego obiektu nie daje się pogodzić z porządkiem prawnym. Według organu II instancji zakres obowiązków nałożonych na T.G. na podstawie art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., tj. założenie rynny i czterech rur spustowych w okapie dachu (po obu stronach budynku), zaimpregnowanie drewnianych elementów konstrukcji dachu środkami zabezpieczającymi przed korozją biologiczną, wymiana zagrzybionych elementów deskowania dachu w okapie, naprawa pęknięcia zewnętrznej warstwy ściany w prawym narożniku od strony drogi, naprawa i uzupełnienie posadzki, naprawa instalacji elektrycznej, wyposażenie wentylatorów w wyrzutnie pionowe wyniesione na wysokość min. 3,0m, nie budzi zastrzeżeń. Zakres ten wynika nie tylko z przedłożonej do akt sprawy ekspertyzy stanu technicznego przedmiotowego obiektu, ale również jest zgodny z wymogami określonymi w decyzji z dnia [...] Wójta Gminy Z. o środowiskowych uwarunkowaniach i jednoznacznie zmierza on do doprowadzenia budynku kurnika (nr 1) do stanu zgodnego z obowiązującym porządkiem prawnym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że budowa budynku kurnika (nr 1) wymagała uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Okoliczność, iż inwestor nie dostosował się do wymogów przewidzianych przepisami prawa, tj. dopuścił się samowoli budowlanej, uprawniała organ nadzoru budowlanego do podjęcia interwencji. W ocenie organu odwoławczego PINB w Ł. prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające oraz ustalił stan faktyczny. Nie znajdują jednak oparcia w przepisach prawa nałożony na inwestora nakaz zakończenia robót budowlanych objętych decyzją Starosty [...] z dnia [...] Nr [...] o pozwoleniu na budowę i projektem budowlanym zatwierdzonym tą decyzją, polegających na wybudowaniu odwodnienia terenu wraz ze zbiornikiem retencyjnym na wodę deszczową. Nakaz ten wykracza poza ramy dyspozycji przepisu art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. PINB domagając się od T.G. zakończenia prac objętych wskazanym powyżej aktem administracyjnym i jednocześnie od wykonania tych robót uzależniając wydanie decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku kurnika (nr 1), w istocie działał bez stosownego umocowania w prawie. Sprawca samowoli budowlanej w postępowaniu legalizacyjnym winien ponieść konsekwencję tylko tych swych działań lub zaniechań, które pozostają w ścisłym związku z dokonaną samowolą budowlaną. Zgodnie z art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., w przypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami. Z tych względów za chybiony [...]WINB uznał zarzut odwołującego, jakoby organ nadzoru budowlanego przy formułowaniu nakazu w oparciu o przepis art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. uprawniony był do orzeczenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, a nadto, by nakaz ten obwarowany był ramami czasowymi. Mając na uwadze powyższe, [...]WINB w trybie art. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] i orzekł jak w sentencji. Odnosząc się następnie do odwołania K.R., organ II instancji podkreślił, że Wójt Gminy Z., opierając się na uzgodnieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., określił środowiskowe uwarunkowania dla spornego przedsięwzięcia, oceniając, iż przedsięwzięcie, po zrealizowaniu zgodnie z zaproponowanymi w raporcie o oddziaływaniu na środowisko rozwiązaniami techniczno-technologicznymi i organizacyjnymi, nie będzie stwarzało zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. W decyzji z dnia [...] Wójt Gminy Z. uwzględnił warunki realizacji zawarte w uzgodnieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. dokonanym mocą postanowienia z dnia [...], znak: [...]. Poza tym złożone do akt sprawy opracowanie "Ekspertyza o stanie technicznym budynku kurnika" sporządzone zostało przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, a zatem stwierdzony w nim stan techniczny budynku kurnika (nr 1) nie może budzić wątpliwości. [...]WINB nadmienił, że odwołujący nie wskazał z jakich przyczyn/względów w/w opracowanie jest niezgodne ze stanem faktycznym. Dodatkowo organ odwoławczy stwierdził, że kwestia dotycząca legalności rozbudowy budynku kurnika (nr 1) winna być przedmiotem oceny organu nadzoru budowlanego w postępowaniu prowadzonym na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane, a to z tej przyczyny, iż rozbudowa - według twierdzeń K.R. (zob. uzasadnienie decyzji kasacyjnej tutejszego organu Nr 112/2013 z dnia 20.03.2013r. - karta nr 95) - miała miejsce po 1 stycznia 1995 r. Co więcej możliwość usytuowania budynku kurnika (nr 1) w odległości ok. 6 m od ogrodzenia z działką nr ewid. 314 oraz w odległości ok. 17,60 m od ogrodzenia z działką nr ewid. 316 (nieruchomość należąca do K.R.) wynika z decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] wydanej przez Wójta Gminy Z., którą ustalono warunki zabudowy dla przedmiotowego budynku. Omawiane rozstrzygnięcie dotyczy bowiem obiektu, który stanowi przedmiot niniejszego postępowania, zatem ustalając warunki jego zabudowy organ miał na uwadze faktyczną lokalizację obiektu. W decyzji tej nie ma zapisu, który zakazywałby usytuowanie obiektu w sposób wskazany powyżej. Odnosząc się z kolei do zarzutu T.G. ujętego w piśmie z dnia 14 września 2015 r. organ odwoławczy wskazał, iż o charakterze pisma procesowego decyduje jego treść, nie zaś nazwa. Pismo nazwane "zażalenie" w istocie jest odwołaniem od decyzji organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K.R. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpatrzenie sprawy pod nieobecność skarżącego podnosząc zarzuty naruszenia: 1. art.156 § 1 k.p.a., ponieważ decyzja [...]WINB nie była wykonalna w dniu jej wydania tj. została wydana w dniu [...], natomiast nałożony obowiązek wykonania robót budowlanych ustalono na dzień do 31 marca 2015 r., 2. art. 40 w związku z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r, poprzez wadliwe uznanie przez organ, że w sprawie nie zachodzą okoliczności określone w art. 37 ust.1, 3. nie odniesienie się do decyzji z dnia [...] nr [...] o warunkach zabudowy, która dotyczy zamierzenia inwestycyjnego dla opracowania projektu zamiennego, i która nie wyjaśnia zgodności budowy i usytuowania kurnika, 4. rozpatrywanie przesłanek art. 37 ust. 1 - Prawo budowlane na podstawie decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...]., która dotyczy innego budynku kurnika z inną lokalizacją (tj. drugiego od strony drogi), i nie ma żadnego związku z prowadzonym postępowaniem legalizacyjnym w sprawie pierwszego kurnika, 5. przepisów postępowania, które to uchybienia miały istotny wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji poprzez: niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, brak odniesienia i ustosunkowania się do wszystkich podnoszonych w odwołaniu zarzutów i uwag skarżącego, co stanowi naruszenie prawa procesowego, które to uchybienia miały wpływ na wynik sprawy, nieustosunkowanie się przez organ do nieprawidłowych, złych dokumentów jak i braku dokonania ich oceny zgodnie z prawem i stanem faktycznym, co miało wpływ na wynik sprawy, 6. art. 6, 7, 8, 9, 15, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a., które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. W motywach skargi K.R. powtórzył co do zasady argumentację z odwołania od decyzji organu I instancji i podniósł, że budynek kurnika narusza wymagania § 219 ust. 1 i § 218 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Odpowiadając na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach wydanego rozstrzygnięcia. Z nadesłanych przy skardze i odpowiedzi na skargę akt administracyjnych wynika, że postanowieniem z dnia [...] [...]WINB sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w zaskarżonej decyzji w zakresie terminu wykonania obowiązku błędnie określonego na 31 marca 2015 r. wskazując, iż winno to być 31 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest natomiast według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zakres tej kontroli wyznaczają zatem nie zarzuty skargi, ale granice sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ zaskarżonym aktem. Uszczegółowieniem zasady niezwiązania sądu granicami skargi jest przepis art. 135 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Działania takie służyć mają bowiem zapewnieniu ostatecznego i pełnego załatwienia sprawy, czyli stworzenia takiego stanu, w którym w obrocie prawnym nie będzie funkcjonował żaden akt organu administracji publicznej niezgodny z prawem. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja organu nadzoru budowlanego wydana na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r. nr 38, poz. 229 ze zm.) w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) nakładająca na inwestora -T.G., obowiązek wykonania - w terminie do dnia 31 marca 2016 r. określonych robót budowlanych w budynku pierwszego kurnika, licząc od strony drogi, usytuowanego na działce nr ewid. 315/3, położonej w J. nr 40, gm. Z.. Na wstępie należy stwierdzić, że postępowanie w przedmiocie nielegalnie zrealizowanego budynku inwentarskiego (kurnika), zlokalizowanego na działce nr ewid. 315/3 zasadnie prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r., ponieważ obiekt stanowiący przedmiot niniejszego postępowania został wykonany przed 1 stycznia 1995 r., która to okoliczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Sporny obiekt zgodnie z art. 2 ust. 1 powołanej ustawy stanowi budynek, na którego realizację konieczne było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę w rozumieniu art. 28 ust. 1 i 4 w/w ustawy oraz § 44 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz.U. z 1975 r., nr 8, poz. 48 ze zm.). Nie ulega również wątpliwości, że inwestor takiej decyzji nie przedłożył. Powołany przez organy nadzoru budowlanego przepis art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. przewidywał możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jeżeli nie zachodziły okoliczności określone w art. 37 ust. 1, a zatem w przypadku stwierdzenia, że obiekt lub jego część znajdowały się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo jest przeznaczony pod innego rodzaju zabudowę lub powoduje, bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Z treści cytowanego przepisu wynika, że w pierwszej kolejności organ powinien ustalić zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie, na którym wzniesiono obiekt budowlany, a w przypadku jego braku zażądać od inwestora ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla spornego obiektu budowlanego. Równocześnie organ winien ocenić stan techniczny budynku pod kątem przesłanek określonych w art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974 roku. W ocenie sądu, w toku postępowania administracyjnego nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy, co spowodowało wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art., 7, 77 i 80 K.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego – powołanego przez organy art. 37 ust. 1 i 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r. nr 38, poz. 229 ze zm.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podniósł, że kwestia legalności rozbudowy spornego kurnika (nr 1) winna być przedmiotem oceny organu nadzoru budowlanego w postępowaniu prowadzonym na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane, jako że rozbudowa ta miała miejsce po 1 stycznia 1995 r. Organ przeoczył jednak, iż w toku postepowania skarżący konsekwentnie podnosił, iż właśnie w tej dobudowanej części znajdują się urządzenia sterujące, funkcjonalnie powiązane z kurnikiem, w tym instalacja wodociągowa, elektryczna i gazowa, bez których kurnik nie może funkcjonować. Okoliczności tej, podniesionej również przez skarżącego przed sądem, organy obu Instancji nie wyjaśniły konstatując, iż postępowanie w przedmiocie legalizacji dobudowanej części może być prowadzone oddzielnie. Wniosek ten można by uznać za zasadny jedynie w przypadku jednoznacznego i nie budzącego jakichkolwiek wątpliwości ustalenia, że kurnik stanowi odrębną od dobudowanej części całość, która może funkcjonować samodzielnie. Gdyby jednak obie części były ze sobą w jakikolwiek sposób powiązane celowym i ze wszech miar uzasadnionym byłoby jednoczesne prowadzenie postępowania legalizacyjnego dla kurnika i jego rozbudowy, oczywiście w oparciu o właściwe dla ich legalizacji przepisy Prawa budowlanego. Przechodząc do kolejnych zarzutów skargi należy stwierdzić, że w toku postępowania administracyjnego została sporządzona na zlecenie inwestora ekspertyza techniczna budynku kurnika nr 1 autorstwa K.S. określająca zakres prac niezbędnych do doprowadzenia tego obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa. Inwestor przedłożył również decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] nr [...] o warunkach zabudowy dla spornego obiektu. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu skargi, że warunki zabudowy zostały wydane dla innego obiektu, należy stwierdzić, że jest to zarzut całkowicie chybiony. Z załączonej do akt sprawy ostatecznej decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...]nr [...] znak [...] ustalającej warunki zabudowy dla budowy budynku inwentarskiego – kurnika oraz jej załącznika w postaci mapy sytuacyjno-wysokościowej, stanowiącego integralną część decyzji wyraźnie wynika, że dotyczy ona istniejącego już kurnika nr 1 od strony drogi. Wątpliwości w tym zakresie rozwiewa zatem załącznik graficzny do tej decyzji. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że sporny kurnik jest jednym z trzech budynków stanowiących zespół budynków inwentarskich przeznaczonych dla chowu zwierząt, którego zakres ilościowy kwalifikuje je do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko – stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 2013, poz. 1397). Nie ulega wątpliwości, że charakter działalności gospodarczej, prowadzonej w spornym kurniku rzutuje na możliwość legalizacji tego obiektu w kontekście wyeliminowania przewidzianej w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. przesłanki niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W ocenie sądu organy w postępowaniu administracyjnym okoliczności tej w wyczerpujący sposób nie wyjaśniły i nie rozważyły powołując się wyłącznie na decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...], znak: [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania "(...) dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie obsad w budynkach inwentarskich na terenie fermy drobiu w J. w gminie Z. na działkach o numerach ewidencyjnych 315/2, 315/3 i 315/4, powiat [...], województwo [...] na określonych w jej treści zasadach. Przede wszystkim decyzja ta dotyczy "zmiany obsad", co sugeruje, że wydana była wcześniej, czy też powinna być wydana decyzja o ustaleniu obsad w spornym obiekcie budowlanym. Nie można bowiem zmienić czegoś, co nie zostało ustalone lub wcześniej nie istniało. Inwestor innej, pierwotnej decyzji jednak nie przedstawił, a organy obu instancji okoliczność tę całkowicie pominęły. Co więcej, decyzja Wójta Gminy Z. z dnia [...] nakłada na inwestora szereg obowiązków mających na celu ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko, wymienionych chociażby w pkt III. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ ograniczył się do wskazania, że inwestor przedsięwziął działania zmierzające do zapewnienia spełnienia wymagań dotyczących ochrony środowiska, o których mowa w pkt III decyzji z dnia [...] i powołał się na jego oświadczenia. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby organ sprawdził wykonanie tych obowiązków, co niewątpliwie powinno poprzedzać ocenę niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, o których mowa w powołanym art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. W motywach decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie ustosunkował się również do zarzutu odwołania w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego samego budynku oraz jego dachu w kontekście wymagań przewidzianych w § 218 i 219 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). Okoliczność ta ma niewątpliwie istotne znaczenie z uwagi na ocenę niebezpieczeństwa inwestycji dla ludzi lub mienia. Zgodnie z powołanym przez skarżącego § 219 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) przekrycie dachu o powierzchni większej niż 1000 m2 powinno być nierozprzestrzeniające ognia, a palna izolacja cieplna przekrycia powinna być oddzielona od wnętrza budynki przegrodą o klasie odporności ogniowej nie niższej niż RE 15. Uwzględniając wymiary spornego kurnika (88 m x 12,6 m ) podniesiony przez skarżącego w tym zakresie zarzut należy uznać za zasadny. Organ w żaden sposób nie wyjaśnił również i nie rozważył spełnienia wymagań określonych w powołanym przez skarżącego § 218 rozporządzenia. Niezależnie od zarzutów skargi wskazać trzeba, iż zaskarżoną decyzją organ nałożył na inwestora obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, w tym naprawienia instalacji elektrycznej. Z przedłożonej przez inwestora ekspertyzy o stanie technicznym budynku kurnika, autorstwa K.S. wynika natomiast, że odpowiada ona przepisom prawa a jej użytkowanie nie grozi niebezpieczeństwem porażenia prądem. Także wykonywane wielokrotnie przez organ I instancji oględziny spornego budynku nie potwierdziły potrzeby jej naprawienia. Całkowicie niezrozumiałym jest w tym stanie rzeczy nałożenie na inwestora obowiązku naprawienia tej instalacji. Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 p.p.s.a. Rzeczą organu I instancji ponownie rozpoznającego sprawę będzie uwzględnienie oceny prawnej i zaleceń w zakresie postępowania wskazanych w motywach niniejszego orzeczenia. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. MR