II SA/Łd 177/09

Dnia 27 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę. LS Decyzją z dnia [...] roku, o lokalizacji inwestycji celu publicznego, Dyrektor Pracowni Planowania Przestrzennego w P., na wniosek A S.A. z siedzibą w W., ustalił sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu dla inwestycji, polegającej na budowie radiowej nadawczo – odbiorczej stacji bazowej cyfrowej telefonii komórkowej [...] Nr BT - 30965 P. – L. wraz z przyłączem energetycznym na terenie nieruchomości, położonej w P., przy ul. T. [...], w obrębie [...] o numerze ewidencyjnym [...]. Następnie organ, obwieszczeniem z dnia 18 lipca 2006r., umieszczonym na tablicach ogłoszeń w siedzibie organu i w Urzędzie Miasta P. oraz w internetowym Biuletynie Informacji Publicznej, zawiadomił, że z dniem [...] r. zostały ustalone warunki lokalizacji celu publicznego dla A S.A., w zakresie przedmiotowej inwestycji. W dniu 13 października 2008r., do Pracowni Planowania Przestrzennego w P., wpłynął wniosek Z. R., L. i J. A. oraz J. A., o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją. Wnioskodawcy w uzasadnieniu podnieśli, iż nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym oraz, że wyszły na jaw nowe, istotne dla sprawy okoliczności. Zarzucili naruszenie art. 50 ust. 4, art. 52 ust 2. pkt 1 i pkt 2 lit. c, art. 53, art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Pracowni Planowania Przestrzennego w P. na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) oraz Uchwały Rady Miasta w P. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie upoważnienia Dyrektora Pracowni Planowania Przestrzennego w P. do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego nr 327, poz. 2988 ze zm.) odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W krótkim uzasadnieniu organ podniósł, iż dokonanie ogłoszeń o wydanej decyzji na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwarza domniemanie doręczenia i zapoznania się z wydaną decyzją w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Tym samym termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., dla stron którym doręczono decyzję, wynosi miesiąc od dnia jej doręczenia, a dla stron zawiadamianych poprzez obwieszczenie – miesiąc od dnia, w którym obwieszczenie zostało dokonane. Wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w dniu 13 października 2008 r., a zatem, zdaniem organu, z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Ponadto, żadna z okoliczności zawartych we wniosku nie może być uznana za istotną dla sprawy, a wnioskodawcy nie wskazali nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji, a nieznanego organowi, który ją wydał. Zatem nie było możliwe uznanie, że istnieją przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku o wznowienie postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli w dniu 7 listopada 2008r. wnioskodawcy wznowienia postępowania wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucili organowi pierwszej instancji błędne zastosowanie art. 149 § 3, zamiast art. 149 § 1 i 2 K.p.a. oraz naruszenie art. 7, 77 i 107 K.p.a. W uzasadnieniu podnieśli, że organ pierwszej instancji powinien przy rozpoznawaniu ich wniosku odnieść się do wskazanych przez nich przesłanek wznowienia postępowania, zawartych w art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a. Ponadto organ nie rozróżnił art. 148 § 1K.p.a., dotyczącego sytuacji, w której strona ma miesiąc na złożenie wniosku o wznowienie postępowania od momentu, kiedy dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, od art. 148 § 2 K.p.a. wskazującego termin miesiąca na złożenie takiego wniosku, ale od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób przyjęty zwyczajowo w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Stosownie do art. 49 K.p.a. zawiadomienie, bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Zdaniem Kolegium w niniejszej sprawie zawiadomienie o przedmiotowej decyzji stało się czynnością prawne skuteczną i wywołało skutki prawne równoważne z doręczeniem decyzji stronom z dniem 5 sierpnia 2006 r. licząc od dnia 21 lipca 2006 r., tj. najpóźniejszej daty umieszczenia obwieszczenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta P. Zatem nie ulega kwestii, że wniosek o wznowienie postępowania skarżący wnieśli z uchybieniem terminu przewidzianego art. 148 § 2 K.p.a. Ponadto we wniosku o wznowienie postępowania oraz w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji wyrazili w istocie sprzeciw wobec projektowanej inwestycji oraz zastrzeżenia, co do zapadłej decyzji lokalizacyjnej. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., Z. R., podtrzymując przytoczone wcześniej zarzuty, wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r., WSA w Łodzi dopuścił Ogólnopolskie Stowarzyszeni Przeciwdziałania Elektroskażeniom "B" z siedzibą w R. do udziału w sprawie w charakterze organizacji społecznej na prawach uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala. Kwestię wznowienia postępowania administracyjnego regulują przepisy art. 145 – 151 K.p.a. Jest to instytucja procesowa dająca możliwość ponownego rozpatrzenia sprawy administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją administracyjną, o ile zaskarżona decyzja dotknięta jest co najmniej jedną z wad wymienionych enumeratywnie w art. 145 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem podstawę wznowienia postępowania może stanowić okoliczność braku udziału strony bez własnej winy w postępowaniu (ust. 4), a także wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nie znanych organowi, który decyzję wydał (ust. 5). Wznowienie postępowania, w następstwie którego dochodzi do rozstrzygnięcia sprawy już raz rozpatrzonej co do istoty, stanowi odstępstwo od wyrażonej w art.16 § 1 K.p.a. zasady trwałości decyzji administracyjnych. Przewidziana przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego procedura mająca doprowadzić do ponownego merytorycznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy w następstwie wznowienia postępowania ma dwa etapy. W myśl z art. 149 § 1 K.p.a. wznowienie postępowania (wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania) zakończonego decyzją ostateczną przyjmuje formę postanowienia, natomiast stosownie do przepisu art. 149 § 3 K.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. Oba rodzaje rozstrzygnięć właściwe są dla etapu pierwszego, w którym organ bada, czy istnieją przedmiotowe i podmiotowe przesłanki do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. Złożenie przez stronę żądania wznowienia postępowania rodzi obowiązek organu wydania opartego na przepisie art.149 § 1 K.p.a. postanowienia o wznowieniu postępowania, ale tylko wówczas, gdy nie zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do wydania opartej na przepisie art. 149 § 3 K.p.a. decyzji odmawiającej wznowienia postępowania . Do negatywnych przesłanek, uzasadniających odmowę wznowienia postępowania decyzją opartą na przepisie art. 149 § 3 K.p.a. w doktrynie wskazuje się: wniesienie podania przez podmiot nie będącą stroną, brak zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie określonego przepisami art.148 § 1 i 2 K.p.a. (jeżeli wznowienia postępowania ma nastąpić na wniosek) oraz wskazanie podstawy faktycznej wznowienia nie odpowiadającej co najmniej jednej z wyczerpująco wymienionych przepisami art. 145 § 1 pkt 1 - 8 i art.145 a podstaw wznowienia. Brak spełnienia którejkolwiek z tych przesłanek, tzn. złożenie podania przez podmiot nie będący stroną, po upływie terminu do złożenia podania, czy też bez wskazania okoliczności, która mieściłaby się w którejkolwiek z wyczerpująco wymienionych podstaw wznowienia, musi skutkować wydaniem opartej na przepisie art.149 § 3 K.p.a. decyzji odmawiającej wznowienia postępowania . Zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Wskazany przepis wprowadza szczególny tryb doręczenia decyzji, przez jej doręczenie jedynie inwestorowi oraz właścicielowi terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Inne strony postępowania powiadamiane są o decyzji przez publiczne ogłoszenie przewidziane dyspozycją art. 49 K.p.a. W myśl tego przepisu strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Ponadto, zgodnie z przepisem art. 53 ust.8 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego w przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia. Z akt administracyjnych wynika, że decyzja Dyrektora Pracowni Planowania Przestrzennego w P. z dnia [...] r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego została doręczona inwestorowi w dniu 25 lipca 2006 r., a właścicielowi terenu objętego inwestycją w dniu 26 lipca 2006 r. Obwieszczenia informujące o powyższej decyzji zostały umieszczone w trzech miejscach : na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta P. w dniach 21 lipca 2006r – 7 sierpnia 2006r.; na tablicy ogłoszeń organu I instancji od dnia 18 lipca 2006 r. do dnia 3 sierpnia 2006r. oraz w internetowym BIP 20 lipca 2006 r. Skarżący nie jest ani inwestorem, ani właścicielem, czy użytkownikiem wieczystym nieruchomości, dla której organy ustaliły w przedmiotowej sprawie sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na budowie radiowej nadawczo – odbiorczej stacji bazowej cyfrowej telefonii komórkowej [...]. Wobec powyższego, został jako strona przedmiotowego postępowania powiadomiony o decyzji z dnia [...] r. poprzez publiczne obwieszczenie przewidziane art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stwarza ono domniemanie doręczenia i zapoznania się z wydaną decyzją, wobec tego termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania ze względu na przesłankę zawartą w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) dla stron, którym doręczono decyzję wynosi miesiąc od dnia doręczenia decyzji, dla pozostałych stron, powiadomionych o decyzji w formie obwieszczenia miesiąc od dnia, w którym obwieszczenie zostało dokonane. W rozpatrywanej sprawie ostatnim dniem ogłoszenia o wydaniu wskazanej decyzji jest 7 sierpnia 2006 r. i od tej daty, a nie jak błędnie wskazało Kolegium od 22 lipca 2006 r., należy liczyć 14 -dniowy termin z art. 49 K.p.a., który pozwala przyjąć skutek doręczenia postanowienia. Nie zmienia to faktu, że wobec złożenia przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania w dniu 13 października 2008r. przekroczony został miesięczny termin przewidziany art. 148 § 2 K.p.a. , a w szczególności 12 - miesięczny termin przewidziany dyspozycją art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, można żądać wznowienia postępowania, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 K.p.a.). Z. R. zarówno w odwołaniu jak i w skardze do WSA nie wskazał żadnych istotnych dla sprawy okoliczności lub dowodów, które by istniały w dniu wydawania decyzji, a nie były znane wydającemu ją organowi. Podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczyły samego przebiegu postępowania i procedury wydawania decyzji, zaś nie wskazywały żadnych przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r., po wydaniu przez WSA w Łodzi postanowienia o dopuszczeniu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Przeciwdziałania Elektroskażeniom "B" z siedzibą w R. do udziału w sprawie w charakterze organizacji społecznej na prawach uczestnika, Prezes Stowarzyszenia sprecyzował okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Wskazał, że postanowienia uzgodnieniowe wydane przez : Miejski Zarząd Dróg Publicznych w dniu [...] r. oraz Prezydenta Miasta P. w dniu [...] r. nie zostały podane do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia. Ponadto w decyzji organ nie podał parametrów technicznych inwestycji oraz jej wpływu na środowisko, zaś na mapie będącej załącznikiem do wniosku oraz decyzji nie zaznaczono terenu inwestycji i obszaru jej oddziaływania, wobec czego przedmiotowa decyzja jest wadliwa. Skarżący oraz obecni uczestnicy postępowania stwierdzili, że wymienione przez Prezesa Stowarzyszenia okoliczności mają stanowić podstawę do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Sąd nie podzielił tak wyrażonego stanowiska, bowiem żaden z powyższych argumentów nie jest nową, istotną dla sprawy okolicznością faktyczną, ani dowodem, istniejącym w dniu wydania decyzji, nieznanym organowi wydającemu decyzję, a jedynie łączne spełnienie powyższych przesłanek uzasadniałoby wznowienie przedmiotowego postępowania. Na marginesie należy wskazać, że okoliczności wskazane na rozprawie mogłyby stanowić podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jednak w myśl art. 53 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie stwierdza się nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 12 miesięcy. Z przytoczonych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jej oddaleniu. K.O.