II SA/Łd 179/14

Dnia 13 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki drogi dojazdowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. LS Postanowieniem z dnia 14 maja 2014r., sygn. akt II OZ 452/14, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 marca 2014r., sygn. akt 179/14, w którym sąd I instancji orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki drogi dojazdowej. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie był uzasadniony w stopniu pozwalającym na ocenę spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast sąd I instancji nie dokonał pełnej oceny okoliczności sprawy pomijając takie okoliczności jak rodzaj, powierzchnia i sposób wykonania utwardzonej drogi. Nie rozważył tym samym, czy rozbiórka tego rodzaju obiektu wywołuje skutki, które można określić jako trudne do odwrócenia. Sąd I instancji pominął ponadto fakt, że inwestorem jest spółka, która w żaden sposób nie wykazała, jakie koszty musiałaby ponieść w związku wykonaniem nakazu rozbiórki oraz jak te koszty mogą wpłynąć na bieżącą działalność. Brak było zatem oceny, czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Pismem z dnia 26 maja 2014r. skarżąca uzupełniła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że przedmiotem rozbiórki jest utwardzenie terenu wykonane na części działki nr 259/1 położonej w R. o wymiarach kilkuset metrów. Otrzymane przez inwestorkę oferty na wykonanie prac rozbiórkowych wykonanego utwardzenia wskazują, że ich koszt będzie wynosił 51.924,88 zł netto. Natomiast w przypadku uwzględnienia skargi skarżącą będzie musiała ponownie utwardzić ww. teren, a zatem szkoda, jaką może ponieść przekroczy 100.000,00 zł netto. Do pisma skarżąca załączyła ofertę wykonania rozbiórki przedmiotowego utwardzenia terenu przez Przedsiębiorstwo A w D., opiewającą na wskazaną wyżej kwotę netto 51.924,88 zł. Ponadto likwidacja utwardzenia skutkować będzie uniemożliwieniem zaopatrzenia sklepu, gdyż prace rozbiórkowe będą musiały być prowadzone w obrębie rampy rozładunkowej. Brak możliwości ręcznego rozładowania towaru z przyczyn technicznych, jak również higieniczno-epidemiologicznych spowoduje zamknięcie sklepu. Na tej podstawie skarżąca uznała, że zostały spełnione obie przesłanki z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., nr 270, w skrócie: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Jest to bowiem związane z tym, że użyte przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. nieostre pojęcia - "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki", a zatem każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy dokonywana przez sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przedmiotem niniejszego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę, w związku z czym należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja ma niewątpliwie przymiot wykonalności. W takiej sytuacji ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012r., sygn. akt II OSK 385/12 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stwierdzić zatem należy, że skarżąca wykazała, jakie realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., może zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 26 maja 2014r. skarżąca wskazała nie tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody finansowej, tj. utraty poniesionych nakładów na utwardzenie terenu, poniesienia nakładów związanych z wykonaniem nałożonego obowiązku oraz zaprzestania działalności sklepu, ale także spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków polegających na konieczności ponownego utwardzenia terenu w celu zapewnienia dostępu do sklepu. Na poparcie wysokich kosztów rozbiórki skarżąca przedłożyła również ofertę firmy specjalizującej się wykonywaniem robót budowlanych, co świadczy o tym, że podana przez skarżącą kwota przekraczająca pięćdziesiąt tysięcy złotych, jest kwotą wskazującą na rzeczywiste koszty, jaki skarżąca musiałaby ponieść w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Innymi słowy skarżąca w sposób wystarczający uprawdopodobniła wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nie tylko pociągnie za sobą znaczne środki finansowe, ale także negatywnie wpłynie na prowadzoną przez nią działalność gospodarczą. Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.