II SA/Łd 18/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie : Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2006 r. sprawy ze skargi K. i J. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. odrzuca skargę K. S; 2. uchyla zaskarżone postanowienie. Postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte z urzędu i dotyczy samowolnego odstępstwa od projektu budowlanego budynku mieszkalnego wybudowanego w W. przy ul. A 56 a. Decyzją z dnia [...] znak: [...], na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity z 2003r. Dz. U. Nr 207 poz.2016) oraz art. 104 K.p.a. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nakazał J. S. przedłożenie w terminie do 31 marca 2005r., określonych dokumentów dotyczących przedmiotowego budynku, wybudowanego z odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji, pismem z dnia 09 lipca 2005 r. J. S. wniósł odwołanie podnosząc, iż nie złożył go wcześniej, gdyż nie otrzymał decyzji z dnia [...] roku i co za tym idzie, nie mógł się do niej ustosunkować. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, że odwołanie J. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. znak: [...] z dnia [...] w przedmiocie przedłożenia określonych dokumentów dotyczących przedmiotowego budynku, wybudowanego z odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę, zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia przewidzianym w art. 129 § 2 K.p.a. i pozostawił je bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji stwierdził, iż jak wynika z akt sprawy, decyzja z dnia [...] została przesłana do K. i J. S. przesyłką poleconą, która była dwukrotnie awizowana: w dniu 20 stycznia 2005 r. oraz w dniu 28 stycznia 2005 r., lecz mimo to nie została odebrana przez adresatów. Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 i § 2 K.p.a., w przypadku doręczania pisma przez pocztę, w razie nieobecności adresata, poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce, składając jednocześnie zawiadomienie o tym fakcie (awizo) w skrzynce odbiorczej, lub gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata. Po myśli art. 44 § 2 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej. Zdaniem organu, doręczenie w rozpatrywanej sprawie należy uznać za dokonane z dniem 04 lutego 2005 r. Od tego zatem dnia należy liczyć 14-dniowy termin na wniesienie odwołania od decyzji. Termin ten upłynął w dniu 18 lutego 2005 r. Na powyższe rozstrzygnięcie w dniu 5 grudnia 2005 roku J. i K. S. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W treści pisma skarżący podnieśli, iż o decyzji organu I instancji dowiedzieli się dopiero w dniu 1 czerwca 2005 roku, po otrzymaniu upomnienia z datą 25 maja 2005 roku. Nadto skarżący stwierdzili, iż odwołanie od tej decyzji złożyli już w dniu 9 czerwca 2005 roku, lecz nie zostało uwzględnione. W treści skargi skarżący zawarli również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] . Postanowieniem nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił K. i J. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] , znak: [...] w przedmiocie przedłożenia dokumentów dotyczących budynku mieszkalnego położonego przy ul. A 56A w W., wybudowanego z odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ II instancji, odnosząc się do argumentów skargi stwierdził, iż pismo z dnia 9 czerwca 2005 roku nie nosiło znamion odwołania, lecz stanowiło skargę na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., na którą pismem z dnia 31 października 2005 roku, udzielono skarżącemu odpowiedzi. W kwestii meritum sprawy organ II instancji powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga J. S. podlega uwzględnieniu, natomiast skarga K. S. odrzuceniu. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych (...), przy czym – zgodnie z § 2 tego artykułu – kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej lub w postanowieniu z punktu widzenia zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i zastosowania przepisów prawa materialnego właściwego na czas wydania decyzji lub postanowienia. Uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bada więc zaskarżone orzeczenie pod kątem wszelkich naruszeń prawa, a nie tylko tych wskazanych w skardze. Zgodnie z art. 52 ust. 1 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie, K. S. nie wniosła odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] Nie wyczerpała zatem środków zaskarżenia, jakie jej przysługiwały. W konsekwencji, nie może skargą wniesioną do Sądu kwestionować postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stwierdzającego, że odwołanie jej męża J. S. od decyzji PINB w W. z dnia [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia przewidzianym w art. 129 § 2 K.p.a. W tym stanie rzeczy, skargę K. S. jako niedopuszczalną Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 58 § 1 pk 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zobligowany był odrzucić. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Bieg tego terminu liczy się od dnia skutecznego doręczenia decyzji stronie. W rozpoznawanej sprawie [...]WINB wadliwie uznał, że odpis decyzji organu I instancji z dnia [...] prawidłowo, z zachowaniem trybu przewidzianego w art. 44 K.p.a. został doręczony skarżącemu J. S. Nie ulega wątpliwości, że stronami toczącego się postępowania administracyjnego są: K. S. i J. S.. Każdej z tych osób przysługuje samodzielne i niezależne od działania drugiej z nich uprawnienie procesowe, w tym prawo do wniesienia odwołania od decyzji. Organ I instancji winien zatem odpis decyzji doręczyć osobno każdemu z małżonków. Z załączonych do akt sprawy listów poleconych, którymi wysłano odpis decyzji wynika natomiast, że przesyłki są adresowane do obojga małżonków. Takiego sposobu doręczenia nie przewidują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ta nieprawidłowość nie pozwalała organowi uznać, iż doręczenie odpisu decyzji J. S. jest prawnie skuteczne, a w konsekwencji przyjąć, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.