II SA/Łd 1803/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski (spr.), Sędziowie NSA Janusz Nowacki, p.o. sędziego WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant asystentka sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie oddala skargę. 3 II SA/Łd 1803 / 01 U Z A S A D N I E N I E W piśmie z dnia 3 kwietnia 2001 r. J. J. wniósł o stwierdzenie nieważności czynności materialno-technicznej wymeldowania jego syna małoletniego A. J. z lokalu przy ul. A 5/7 w Ł. i o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania syna w lokalu Nr 28 przy ul. B w Ł. . Wnioskujący podniósł , że czynności te zostały dokonane bez jego wiedzy i zgody . Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia czynności materialno-technicznej wymeldowania małoletniego A. J. z lokalu Nr 3 przy ul. A 5/7 . Jako podstawę materialnoprawną decyzji wskazano przepis art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( tekst jedn. Dz. U. z 1984 r. Nr 32, poz. 174 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł , że czynności meldunkowych ( wymeldowanie i zameldowanie ) dokonała matka dziecka jako przedstawiciel ustawowy . Dla dokonania tych czynności nie była potrzebna zgoda drugiego przedstawiciela ustawowego . W odwołaniu od tej decyzji J. J. ponowił argumenty zawarte we wniosku. Odwołujący się zakwestionował też uznanie za wystarczającą podstawę do wymeldowania i zameldowania dziecka działań tylko jednego z przedstawicieli ustawowych . Po rozpatrzeniu odwołania J. J. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie . Organ odwoławczy wyraził pogląd , że J. J. nie ma przymiotu strony postępowania administracyjnego . Interes prawny w postępowaniu o wymeldowanie lub też uchylenie tej czynności ma osoba posiadająca prawo do lokalu lud też prawo dysponowania lokalem . Skoro J. J. zbył prawo do lokalu przy ul. A 5/7 i obecnie jego właścicielami są osoby trzecie to nie może być uznany za stronę w rozumieniu art. 28 k.p.a. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] J. J. ponowił argumenty zawarte w odwołaniu . W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności . Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Na wstępie należy podnieść , że stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. Nr 153 , poz. 1271 ) sprawy , w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) . Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem ( legalności ) działalności administracji publicznej ( art. 1 § 2 powołanej ustawy ). W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia , czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne . Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach należy stwierdzić , że ma ona ostatecznie oparcie w obowiązującym prawie a przy jej wydawaniu nie naruszono przepisów postępowania w stopniu na tyle istotnym by uzasadniało to konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego . Nie można podzielić wywodów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji o braku przymiotu strony po stronie skarżącego . Jak wynika z akt postępowania administracyjnego J. J. posiadał pełnię władzy rodzicielskiej i nie było rozstrzygnięcia sądowego co do miejsca pobytu dziecka w okresie faktycznej separacji rodziców . W takiej sytuacji nie można przyjąć , że przedstawiciel ustawowy dziecka nie ma przymiotu strony w postępowaniu o uchylenie czynności materialno-technicznej wymeldowania dziecka . Niezależnie jednak od powyższego stwierdzić należy , że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 k.p.a. Po dokonaniu czynności wymeldowania skarżący zbył osobie trzeciej przysługujące mu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu Nr 3 przy ul. A w Ł. ( akt notarialny z 14 września 1995 r. ) . Uchylenie czynności materialno-technicznej wymeldowania małoletniego A. J. miałoby ten skutek prawny , że byłby on nadal zameldowany w tym lokalu , który obecnie przysługuje osobie trzeciej . Nadto w lokalu tym małoletni nie przebywa od 1995 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy , że zaskarżona decyzja ostatecznie odpowiada prawu i dlatego skarga nie może być uznana za zasadną . W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) oddalił skargę .