II SA/Łd 1816/01

Dnia 17 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski, Sędziowie : Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.), p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Referendarz sądowy Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 roku na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o nakazaniu rozbiórki oddala skargę. - II SA/Łd 1816/01 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia i uchylenia decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego, położonego przy ul. A 31/33 w P.. Odwołanie od decyzji z dnia [...] złożył A. S. – następca prawny nieżyjącego inwestora i właściciela budynku L. S.. Autor odwołania powołał się na fakt, iż decyzja z dnia [...] wydana została w oparciu o przepisy Prawa budowlanego z 1974 r., nakazujące wydanie decyzji o rozbiórce w przypadku, gdy obiekt budowlany, wybudowany niezgodnie z przepisami, znajduje się terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. Wobec zmiany ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzja o nakazie rozbiórki stała się bezprzedmiotowa. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 162 § 1 k.p.a. Nie występuje bezprzedmiotowość postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] o nakazie rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego. Nie można mówić w omawianym przypadku ani braku podmiotu, ani przedmiotu stosunku prawnego. Nie zachodzi również przesłanka z § 2 art. 162 k.p.a. Określony w decyzji o nakazie rozbiórki termin jej dokonania nie jest bowiem warunkiem, po spełnieniu którego strona nabywa uprawnienie; nie można zatem ww. decyzji na tej podstawie uchylić. Podsumowując organ nadzoru budowlanego II instancji stwierdził, iż fakt zmiany ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego zapisy dopuszczają obecnie zabudowę nieruchomości przy ul. A 31/33 w P., nie może stanowić podstawy do stwierdzenia wygaśnięcia, czy też uchylenia decyzji wydanej zgodnie z prawem i w oparciu o obowiązujący w dniu wydania decyzji plan zagospodarowania przestrzennego. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł A. S.. Zażądał zmiany decyzji organu II instancji i stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...]. W uzasadnieniu autor skargi powołał się na zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza obecnie zabudowę działki przy ul. A w P.. Zarzucił również organom budowlanym opieszałość i bezczynność, jeśli chodzi o jego wnioski w innych sprawach z zakresu prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 wyżej powołanego aktu). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku wykazania istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Takie wady i uchybienia nie wystąpiły w rozpatrywanej sprawie. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona. Przede wszystkim stwierdzić należy, że jak to wynika z treści motywów decyzji organów obu instancji, przedmiotem rozstrzygnięcia była ocena zasadności wniosku A. S. z dnia 14 sierpnia 1999 r. o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] o nakazie rozbiórki samowolnie częściowo wybudowanego budynku murowanego przeznaczonego na sklep wraz z barem gastronomicznym, a także wniosku alternatywnego z dnia 27 czerwca 2000 r. o uchylenie tejże decyzji. Stosownie do treści art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Organ stwierdza też wygaśnięcie decyzji, gdy została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku (§ 1 pkt 2 art. 162 k.p.a.). Stosownie natomiast do treści § 2 art. 162 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie problem sprowadza się do tego, czy zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, który w obecnym brzmieniu dopuszcza realizację obiektu, w stosunku do którego, na skutek sprzeczności z postanowieniami planu, orzeczono o nakazie rozbiórki, stanowi podstawę do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji rozbiórkowej lub też wydania decyzji o uchyleniu rozstrzygnięcia o rozbiórce. Bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek (vide B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck 1996, s. 750 in fine). Otóż nie może ulegać wątpliwości, że zmiana prawa miejscowego, jakim jest plan zagospodarowania przestrzennego, nie powoduje sama przez się skutku w postaci bezprzedmiotowości wcześniej wydanych decyzji rozbiórkowych. W ocenie sądu bezprzedmiotowość postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części występuje jedynie wówczas, gdy objęty nakazem rozbiórki obiekt (jego część) został rozebrany lub z innych przyczyn przestał istnieć. Dokonana zmiana planu zagospodarowania przestrzennego nie powoduje z mocy prawa skutku w postaci wygaśnięcia decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego, który to skutek miałaby potwierdzać deklaratoryjna decyzja wydana w trybie art. 162 § 1 pkt pkt 1 k.p.a. Brak jest jednocześnie podstaw w odrębnym przepisie prawa do wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Mając powyższe na uwadze oraz to, że podjęte w dniu [...] rozstrzygnięcie o rozbiórce obiektu nie zostało wydane z zastrzeżeniem dopełnienia warunku ani też z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.