II SA/Łd 182/02

Dnia 19 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Anna Stępień, del. Sędziowie NSA Wojciech Chróścielewski, Grzegorz Szkudlarek (spr.), Protokolant Anna Urbańska, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...], Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...], Nr [...] ustalającą dla K. S. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo - mieszkalnego, w granicy z działkami sąsiednimi, wraz z przyłączami, przewidzianej do realizacji w B. przy ul. A 10, na terenie działki nr 692/23 w obrębie 09. W dniu 25 października 2001 r. K. S. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo - mieszkalnego z przyłączami, w granicy z działkami sąsiednimi. Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu wskazał, iż teren inwestycji zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta B. położony jest w jednostce urbanistycznej A3 AUC, MW, U/Z - 2 Tereny usług ogólnomiejskich, a właściciele działek sąsiednich, w toku postępowania administracyjnego, nie zgłosili żadnych uwag, wniosków i zastrzeżeń dotyczących inwestycji. Termin ważności decyzji określono na dzień 31 grudnia 2003 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożył P. S. oraz Powszechna Spółdzielnia Spożywców A w B., właściciele działek sąsiednich. Wskazali, iż organ I instancji dopuszczając do usytuowania projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy działki bez pisemnej zgody sąsiadów, rażąco naruszył prawo, w szczególności § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie wskazując, iż planowana inwestycja nie koliduje z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zagadnienie szczegółowego usytuowania obiektu na działce będzie rozpatrywane dopiero na etapie projektowania, a następnie rozstrzygane w trakcie odrębnego postępowania przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę. Postępowanie to będzie prowadzone na podstawie ustawy Prawo budowlane i rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, przy uwzględnieniu ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz ochrony interesów osób trzecich. Skargę na powyższą decyzję złożył P. S. wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. Wywodził, iż błędnie przyjęto, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rozstrzyga o sprawach technicznych inwestycji, w tym o szczegółowym usytuowaniu obiektu na działce. Przedmiotowa decyzja powinna zawierać enumeratywnie wymienione w art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym elementy. W sprawie niniejszej organy nie wykazały, aby obowiązujący plan zagospodarowania jednoznacznie określał miejsce usytuowania obiektów względem granic działek i obiektów istniejących na sąsiednich nieruchomościach. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do postanowień art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem legalności, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 § 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych). Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym jest, iż zaskarżono do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, której termin ważności określono na dzień 31 grudnia 2003 r. Z informacji przedstawionych Sądowi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., a uzyskanych z Urzędu Miasta B. wynika, że K. S., w terminie ważności zaskarżonej decyzji nie wystąpił o wydanie pozwolenia na budowę, zatem decyzja ta utraciła ważność i nie pozostaje w obrocie prawnym. Wystąpienie o zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej terminu jej ważności nie powoduje żadnych skutków prawnych w rozpoznawanej sprawie, gdyż decyzja niniejsza wygasła. Ewentualna zmiana przedmiotowej decyzji w części dotyczącej terminu jej ważności stanowić będzie nową decyzję podlegającą zaskarżeniu. W tej sytuacji postępowanie sądowe w sprawie niniejszej stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.