II SA/Łd 182/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. i M. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 czerwca 2015r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 252/15 ze skargi Z. W. i T. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącym M. R. i M. R. solidarnie kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 24 marca 2016r. i zaewidencjonowaną pod poz. [...]. A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia 19 czerwca 2015r. w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 252/15 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego; stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. W dniu 4 marca 2016r. M. R. i M. R. wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyżej wskazanym wyrokiem. W jej treści podnieśli, że w dacie wydania wyroku Z. i T. W. byli w posiadaniu i mieli wiedzę co do sentencji decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...]r. w sprawie [...], która jednoznacznie potwierdza legalność wzniesienia obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr 145/2 w D. Powyższa okoliczność - zdaniem autorów skargi o wznowienie postępowania - została zatajona przez Z. i T. W. Ponadto M. R. i M. R. podnieśli, że chybiony jest zarzut dotyczący zacieniania pomieszczeń w budynku, ponieważ to Z. i T. W. bezprawnie zacieniają pomieszczenia w budynku należącym do M. R. i M. R., a nie odwrotnie. Składający skargę o wznowienie postępowania dodali, że decyzją z dnia [...]r. nr [...] udzielono M. R. pozwolenia na użytkowanie parteru przedmiotowego budynku mieszkalnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 marca 2016r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez złożenie trzech odpisów skargi, wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia tejże skargi oraz podanie zakresu żądania. Ponadto skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego. M. R. i M. R. otrzymali powyższe wezwania dnia 18 marca 2016r.. W dniu 21 marca 2016r. skarżący nadesłali odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując że podstawę wznowienia stanowi art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpc w związku z art. 146 § 1 kpc i wnoszą o uchylenie wyroku w całości i wyeliminowanie go z obrotu prawnego oraz przywrócenie w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu pisma skarżący wyjaśnili, że na jaw wyszły istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i dowody istniejące w dniu wydania decyzji znane Z. i T. W., a nieznane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Ponadto M. R. i M. R. wskazali, że stosownie do art. 146 § 1 kpc termin do wniesienia skargi został zachowany. Jednocześnie nadesłali brakujące odpisy skargi i uiścili wymagany wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, powołując się na przesłanki określone w art. 271 - 273 P.p.s.a., przy czym podstawę wznowienia mogą stanowić tylko zdarzenia wymienione we wskazanych przepisach. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się, na mocy art. 276 P.p.s.a., odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli inaczej nie stanowią przepisy o wznowieniu. Od strony formalnej, skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 P.p.s.a.), a ponadto zawierać stosownie do art. 279 P.p.s.a. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia następuje przez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu tychże okoliczności na rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 P.p.s.a., skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Dopiero skarga wniesiona w terminie i oparta na ustawowej przesłance wznowienia zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia. W razie stwierdzenia braku jednego z wymogów, o których mowa wyżej, sąd skargę o wznowienie odrzuci, stosownie do art. 280 P.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy z uwagi na to, że złożona przez M. R. i M. R. skarga o wznowienie postępowania nie zawierała podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz zakresu żądania, a ponadto do skargi nie dołączono wymaganej liczby odpisów i nie uiszczono wpisu sądowego Sąd wezwał do uzupełnienia tychże braków w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że przede wszystkim M. R. i M. R. powołali się na przepisy "art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpc w związku z art. 146 § 1 kpc", a zatem przepisy niestanowiące podstaw wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym wymienionych w art. 271 - 273 P.p.s.a. Wskazać trzeba, że w sytuacji gdy brak jest powołania się na konkretny przepis lub gdy błędnie go przywołano, konieczna jest ocena, czy mimo to z samej treści skargi o wznowienie postępowania sądowego można odczytać, że strona oparła tę skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2013r. sygn. akt I FSK 1473/12, Lex nr 1273733). W niniejszej sprawie skarżący wskazali, iż na jaw wyszły istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i dowody istniejące w dniu wydania decyzji i nieznane Sądowi w chwili orzekania. W tym miejscu zaznaczyć należy, że nawet jeśliby przyjąć, że powołane okoliczności odpowiadają dyspozycji art. 273 § 2 P.p.s.a. wskazującego, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, to zaznaczyć należy, że podstawą wznowienia może być jedynie wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mają wpływ na wynik sprawy nieujawnionych w poprzednim postępowania z tego powodu, że nie były znane stronie, a więc strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu. Tymczasem M. R. i M. R. w złożonej skardze podkreślili jedynie, że nowe dowody i okoliczności faktyczne zostały zatajone w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie precyzując jednak, czy owe nowe okoliczności i dowody stały się im znane dopiero po zakończeniu postępowania sądwoadministracyjnego i tym samym czy skorzystanie z nich było niemożliwe na wcześniejszym etapie postępowania. Jednocześnie stwierdzić trzeba, że wnoszący skargę o wznowienie postępowania w żaden sposób nie wykazali, iż zachowali termin do wniesienia skargi o wznowienie, o którym mowa w art. 277 P.p.s.a. W tym zakresie jedynie lakonicznie wskazali, że termin do wznowienia postępowania został zachowany. Nie powołali się natomiast na żadne okoliczności potwierdzające tę tezę, w szczególności nie wyjaśnili kiedy dowiedzieli się o podstawie wznowienia, stosownie do art. 277 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Sąd stwierdził że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione i w konsekwencji na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 orzekł, jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 276 P.p.s.a. sąd zwrócił skarżącym uiszczony wpis sądowy. A. P.