II SA/Łd 183/18

Dnia 7 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w centrum rehabilitacyjno-opiekuńczym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.B. A. T. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt matki w centrum rehabilitacyjno-opiekuńczym w wysokości 841,18 zł miesięcznie. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony jest z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej i jej rodzinie, która utraciłaby środki niezbędne do jej utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369) - w skrócie: "P.p.s.a." - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które mogą zaistnieć w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu winny być bowiem oceniane indywidualnie w każdej sprawie. Podkreślenia wymaga to, że nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od okoliczności konkretnej sprawy, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna w stosunku do możliwości finansowych strony zobowiązanej do jej uiszczenia. Wstrzymanie wykonania aktu zobowiązującego do zapłaty określonego świadczenia pieniężnego może być zatem uzasadnione takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dlatego sąd winien uwzględnić wszystkie okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Informacje wynikające z akt administracyjnych sprawy, skłaniają do przekonania, że skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Organy administracji ustaliły bowiem, że rodzina skarżącej uzyskuje dochód w walucie obcej w wysokości 2.224 EUR miesięcznie, co po przeliczeniu wynosi 9.532,73 zł. Dochód na osobę w rodzinie wynosi więc 2.383,18 zł miesięcznie. Co prawda w uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że rodzina skarżącej utrzymuje się jedynie z wypłaty męża i nieregularnie są im przyznawane dodatki socjalne na czas określony, a ponadto jedna z córek skarżącej cierpi na nietolerancje pokarmowe, a konieczność zapewnienia jej specjalistycznej diety w znaczny sposób zwiększa koszty utrzymania rodziny, której dochody pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb, to jednak w ocenie sądu, odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie spowoduje uszczerbku w majątku skarżącej tego rodzaju, że nie będzie ona mogła zapewnić utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uszczerbek w majątku skarżącej może ewentualnie wiązać się z obniżeniem stopy życiowej jej rodziny, a to jest niewystarczające do uznania, że mamy do czynienia z ryzykiem wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. A.B.