II SA/Łd 1832/02

Dnia 22 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie : uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy o świadczenie pieniężne z tytułu deportacji p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, 2. nakazać zwrot na rzecz skarżącej Z. S. kwoty 10 zł (dziesięć) tytułem uiszczonego wpisu sądowego zaksięgowanej w dniu 11 grudnia 2002 roku pod poz.1923. W dniu 3 grudnia 2002 roku Z. S. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...], Nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania świadczenia przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 roku o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) W odpowiedzi na skargę z dnia 3 stycznia 2003 roku strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podnosząc, iż skarżąca w decyzji Kierownika Urzędu z dnia [...] (doręczonej w dniu 20 maja 2002 roku) została pouczona o możliwości i terminie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kierownika Urzędu. Terminu tego nie zachowała, gdyż wniosek ten złożyła w dniu 16 września 2002 roku. W piśmie z dnia 8 grudnia 2003 roku Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zmienił swoje stanowisko i wniósł o umorzenie postępowania. W jego uzasadnieniu podał, że wobec stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17 czerwca 2003 roku sygn. akt P 24/02 (Dz. U. Nr 110, poz. 1060) niezgodności art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 roku o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) z art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, Z. S. wniosła o uchylenie decyzji ostatecznej w trybie art. 154 k. p. a. Kierownik Urzędu wniosek ten rozpoznał i decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję własną z dnia [...], a w oparciu o art. 2 pkt 2 lit. a powołanej ustawy przyznał Z. S. uprawnienie do świadczenia z tytułu "III Rzesza - deportacja do pracy przymusowej". W piśmie z dnia 9 stycznia 2004 roku skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei stosownie do treści art. 161 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z. S. w piśmie z dnia 9 stycznia 2004 roku złożyła oświadczenie woli, iż cofa skargę. Wobec powyższego należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę i postępowanie w sprawie należy umorzyć. Na mocy art. 161 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. Ze względu na cofnięcie skargi i umorzenie przez Sąd postępowania przed rozprawą należało zwrócić skarżącej uiszczony przez nią wpis w całości w kwocie 10 zł (dziesięć) stosownie do treści art. 46 ust 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z 1995 roku ze zm.) o Naczelnym Sądzie Administracyjnym przy zastosowaniu art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zgodnie, z którym w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.