II SA/Łd 184/18

Dnia 27 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi. A.B. Postanowieniem z 24 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi przez złożenie jednego jej odpisu. Pismem z 20 maja 2018 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, podnosząc, że w kierowanej do niego korespondencji było tylko wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Nie było natomiast wezwania do złożenia odpisu skargi. Skarżący zaznaczył, że brak jest uzasadnienia dla celowego działania z jego strony, by dokonać opłaty skargi, a jednocześnie nie składać jej odpisu. Gdyby z treści kierowanych do niego pism wynikało, że ma taki odpis złożyć, to niewątpliwie by to uczynił. Jednocześnie do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył brakujący odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - w skrócie: "p.p.s.a." - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy, zatem strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w CBOSA). Okoliczności powołane przez skarżącego przemawiają za przywróceniem terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Jedynie bowiem z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka listowa, skierowana do skarżącego zawierała dwa wezwania – jedno do nadesłania brakującego odpisu skargi, a drugie do uiszczenia wpisu sądowego. Nie ma jednak co do tego żadnej pewności, szczególnie wobec okoliczności, że skarżący uzupełnił w ustawowym terminie braki wymagane jednym wezwaniem. Nieracjonalne byłoby, gdyby zadośćuczynić jednemu wezwaniu, ignorując drugie. Z doświadczenia życiowego wynika, że racjonalnym działaniem strony zainteresowanej w rozpoznaniu jej sprawy jest wykonywanie wszelkich obowiązków, które są warunkiem nadania sprawie biegu. W niniejszej sprawie przyjąć należy, że skoro skarżący uiścił wpis w terminie, to tym samym uwiarygodnił swoje twierdzenie, że z niewiadomych powodów nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Za takim stanowiskiem przemawia zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony. Istnieje bowiem prawdopodobieństwo, że przesyłka sądowa z niewyjaśnionych przyczyn nie zawierała wezwania do nadesłania odpisu skargi. Jednakże taka sytuacja nie może zamykać prawa do sądu i obciążać strony, która zainteresowana obroną swych praw dopełniła innych obowiązków wynikających z nadesłanej korespondencji. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II FZ 236/17 – orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak sentencji. A.B.