II SA/Łd 1843/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie NSA Irena Krzemieniewska (spr.), WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant referendarz sądowy Ewa Alberciak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2004 r. przy udziale ---- sprawy ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie równoważnika za brak kwatery stałej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] z dnia [...]Nr [...] 2. orzeka, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia. Pismem z dnia 18 lutego 2002 r. Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] w K. zwrócił się do R. S. z propozycją przydzielenia skarżącemu lokalu mieszkalnego w B. Skarżący odmówił przyjęcia przedmiotowego lokalu, odmowę uzasadniając tym, że wskazany lokal nie znajduje się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] decyzją [...] z dnia [...] wstrzymał R. S. wypłatę równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji Komendant podał, że skarżący bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, o czym świadczyć ma protokół zdawczo-odbiorczy z dnia 01.10.2001 r. sporządzony pomiędzy Towarzystwem Budownictwa Społecznego w B., a policjantem zdającym lokal oraz pismo TBS-u z dnia 03.01.2002 r. stwierdzające, że lokal został zdany przez poprzedniego najemcę w stanie technicznym nadającym się do ponownego zasiedlenia. Od powyższej decyzji, w dniu 28.03.2002 r. R. S. złożył odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w którym podniósł, iż proponowane mieszkanie nie znajduje się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. W załączeniu przedstawił opinię techniczną wykonaną przez P. A. z Firmy Usługowej "A" dotyczącą oceny stanu technicznego w/w lokalu, z której wynika - zdaniem skarżącego- że odmowa przyjęcia proponowanego lokalu była w pełni uzasadniona. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, celem wyjaśnienia niezgodności co do stanu technicznego lokalu, jak również uzgodnienia zakresu prac, jakich wykonanie leży w gestii wynajmującego. Pismem z dnia 22.05.2002 r. Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] w K. zwrócił się do skarżącego z prośbą o doręczenie orzeczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o stopniu niepełnosprawności jego dziecka. W odpowiedzi na pismo skarżący przedstawił zaświadczenie o stanie zdrowia dziecka dla potrzeb ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Powiatowy Policji powiatu[...], wstrzymał wypłatę równoważnika za brak lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem rodziny. W uzasadnieniu decyzji podano, że skarżący bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Od tej decyzji R. S. odwołał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. podnosząc, że proponowane mieszkanie nie znajduje się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Decyzją z dnia[...] nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Komendant wskazał, iż organ I instancji powinien zamiast wstrzymania - orzec o utracie przez skarżącego prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] orzekł o utracie przez skarżącego R. S. prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem członków rodziny z dniem 26.02.2002 r., z uwagi na bezzasadną odmowę przyjęcia lokalu znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. W uzasadnieniu podniósł argumenty tej samej treści jak w poprzednich odwołaniach. Decyzją z dnia [...] nr[...], Komendant Wojewódzki Policji w Ł. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 kpa oraz art. 92 ust. 2 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r.Nr 7 poz. 59) - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podał, iż w wyniku analizy materiału stwierdzono, że wskazany lokal spełniał wymogi wynikające z jego funkcji mieszkalnej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. S. wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. i ponowił wcześniej podnoszone argumenty zawarte w odwołaniach. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest zasadna . Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi : a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania c/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy administracji zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy- co wynika z art. 7 kpa –oraz zgodnie z art. 77 § 1 kpa - muszą w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7 poz. 59 – w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji – policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny , jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W ust. 2 tego artykułu zawarto delegację ustawową dla Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do określenia w drodze rozporządzenia wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego. W dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. ( Dz. U. nr 100 poz. 918 ) . Zgodnie z treścią § 1 ust. 2 pkt. 4 tego rozporządzenia - równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej jeżeli bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, iż zaproponowany lokal odpowiadał przysługującym skarżącemu normom zaludnienia. Sporna pozostaje okoliczność czy lokal ten znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Organ uznał, iż lokal ten znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym wywodząc tę okoliczność z protokołu zdawczo – odbiorczego sporządzonego przez Towarzystwo Budownictwa Społecznego będące wynajmującym z udziałem poprzedniego najemcy, oraz z pism Towarzystwa Budownictwa Społecznego z dnia : 3 stycznia 2002 r i 7 czerwca 2002 r . z których wynika, iż lokal został zdany w stanie technicznym nadającym się do ponownego zasiedlenia oraz, że standard techniczny przedmiotowego mieszkania w żaden sposób nie odbiega od wyposażenia technicznego większości lokali którymi dysponuje Towarzystwo Budownictwa Społecznego w B. Skarżący przedstawił opinię techniczną wykonaną przez firmę usługową "A" .W opinii tej wymieniono szczegółowo stan techniczny lokalu i stwierdzono, że lokal nie kwalifikuje się do zamieszkania. Załączono również dokumentację fotograficzną dotyczącą opisanych wad technicznych i złego stanu sanitarnego lokalu. Zdaniem Sądu w tym składzie tego rodzaju opinia, chociaż nie jest opinią biegłego powołanego przez organ, jest jednak w świetle art. 75 § 1 kpa dowodem, a zatem organ zgodnie z art. 107 § 3 kpa winien wyjaśnić przyczyny dla których temu dowodowi odmówił wiarygodności. Takiego wyjaśnienia zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie zawierają. Należy również zwrócić uwagę na to, iż z załączonego do pisma z dnia 7 czerwca 2002r. projektu umowy najmu lokalu wynika, iż do obowiązków najemcy po zakończeniu najmu należy odnowienie lokalu i wykonanie obciążających go napraw. Należy zatem przypuszczać, iż z umowy najmu wynikały tego rodzaju obowiązki i dla poprzedniego najemcy. Dokumentacja fotograficzna załączona do akt sprawy wskazuje, iż lokal nie został odnowiony przez poprzedniego najemcę. Skoro poprzedni najemca nie wykonał swoich obowiązków, a protokół zdawczo-odbiorczy został podpisany, to zarówno wynajmujący jak i poprzedni najemca nie są zainteresowani w wykazywaniu wad technicznych i złego stanu sanitarnego lokalu. Kopia protokołu zdawczo-odbiorczego załączonego do akt administracyjnych jest nieczytelna, nie może być zatem przedmiotem oceny Sądu. Przy dokonywaniu tej czynności ( z przyczyn oczywistych) skarżący nie brał udziału. Skoro zatem skarżący podważa tego rodzaju dowody przedstawiając własne, to w tej sytuacji organ winien sam dokonać oględzin lokalu, a w przypadku gdyby nie ustalono jednolitego stanowiska pomiędzy stronami – organ winien powołać biegłego w celu dokonania oceny czy stan techniczny i sanitarny lokalu jest należyty. Skoro organ tego nie uczynił, naruszył tym samym art. 7 , 77 § 1 i 107 § 3 kpa . Twierdzenia organu, iż lokal znajduje się w odpowiednim stanie technicznym i sanitarnym o czym świadczy fakt, iż został zasiedlony, nie jest wystarczające dla takiego uznania w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i istniejących wątpliwości, a także w świetle faktu, iż inni funkcjonariusze także odmawiali przyjęcia tego lokalu z tych samych powodów. ( sprawa o sygn. akt 3 II S.A./Łd 1628/02 ). Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji . Mając na uwadze treść art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia.