II SA/Łd 1849/03

Dnia 3 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska /spr./, Sędziowie NSA Janusz Furmanek, NSA Janusz Nowacki, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o wymeldowanie. 1/ oddala skargę, 2/ nakazuje wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego adwokatowi M. K. kwotę 240 /dwieście czterdzieści/ złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. TG Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego uznał, iż odwołanie S. L. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] orzekającej o wymeldowaniu S. L. z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. 20 w Ł. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kpa. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż zgodnie z art. 129 § l i 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Organ odwoławczy może przywrócić termin do wniesienia odwołania, jednakże jest to uzależnione od spełnienia przesłanek określonych w przepisach prawa, w szczególności w art. 58 kpa. S. L. wniósł odwołanie w dniu 8 października 2003 r., zaś termin do wniesienia odwołania upłynął mu w dniu 7 października 2003 r. Do odwołania nie został załączony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania przewidziany w art. 58 kpa., ani też nie zamieszczono w nim wyjaśnienia przyczyny uchybienia terminu. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma wynikało, że decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] S. L. odebrał osobiście w dniu [...]. Decyzja zawierała pouczenie o przysługującym stronom prawie wniesienia zażalenia do Wojewody [...] w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W związku z powyższym organ odwoławczy pozostawił odwołanie skarżącego bez rozpatrzenia, wskutek czego decyzja organu pierwszej instancji o wymeldowaniu S. L. z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. 20 w Ł. stała się ostateczna. Powyższe postanowienie Wojewody [...] S. L. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podał, iż przyczyną uchybienia terminu do złożenia odwołania była choroba (zdiagnozowane przez lekarza zapalenie oskrzeli). Skarżący złożył odwołanie, gdy poczuł się lepiej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie jest zasadna . Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi : a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego. Stosownie do treści art. 129 § 2 kpa – odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia. Jest bezsporne pomiędzy stronami i wynika z akt administracyjnych, iż skarżącemu decyzja organu I instancji została doręczona w dniu 23 września 2003 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania biegł zatem od dnia 24 września 2003 r. i upłynął w dniu 7 października 2003 r. O 14 – dniowym ustawowym terminie skarżący był prawidłowo pouczony treścią decyzji. Odwołanie skarżący wniósł 8 października 2003 r. czego skarżący nie kwestionuje i w skardze przyznaje, iż odwołanie złożył osobiście. Data wpływu zatem zawarta na stemplu jest datą wniesienia odwołania przez skarżącego. Składając odwołanie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie uchybionego terminu ( art. 58 § 1 i 2 kpa ) . Przywrócenie terminu następuje jednak wówczas, jeżeli występując do organu z takim wnioskiem strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, przy czym złożenie wniosku (prośby o przywrócenie terminu) ograniczone jest w czasie (w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu). Odwołanie takiego wniosku nie zawiera, a okoliczności mające uzasadnić uchybienie (choroba, wizyty u lekarza, planowany wyjazd do sanatorium ) podniesione zostały dopiero na etapie postępowania przed sądem administracyjnym. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje , że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to w drodze postanowienia. Wynika to z treści art. 134 kpa, a także z ugruntowanego na tym tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego . Stwierdzenie uchybienia terminu przewidzianego we wskazanym wyżej przepisie nie zależy od uznania organu odwoławczego , gdyż uchybienie jest okolicznością obiektywną. Organ nie ma innej możliwości , jak wydanie postanowienie w oparciu o ten przepis. ( por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 1997 r sygn. akt S.A./Łd 2990/95 , z dnia 29 stycznia 1997 r sygn. akt S.A./Gd 1482/96 nie publikowane ) . W tych warunkach Sąd nie mógł uwzględnić skargi i na podstawie art. 151 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. TG