II SA/Łd 189/13

Dnia 26 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska (spr.) Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant Pomocnik sekretarza sądowego Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 roku sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodny na realizację przedsięwzięcia postanawia: 1. otworzyć zamkniętą rozprawę; 2. zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 3, w związku z art. 144, art. 141 § 1 i art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] SKO [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...], ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu termicznego przekształcania odpadów i wytwarzania energii wraz z infrastrukturą, planowanej do realizacji w Z. przy ul. A 26, działka nr 290/1, w obrębie [...]. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, iż w/w decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Z., po rozpatrzeniu wniosku A Spółki z o.o. w B., ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację w/w przedsięwzięcia. Pismem z dnia 8 sierpnia 2012r. K. S. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], wskazując, iż zbadało legitymację wnioskodawcy do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności kontestowanej decyzji i uznało, że wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie nie przysługuje przymiot strony. K. S., pismem z dnia 28 listopada 2012r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, domagając się uchylenia postanowienia SKO z dnia [...] wraz z decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] i ponownego rozpatrzenia wniosku o stwierdzenia nieważności w/w decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu oraz wskazanej decyzji Prezydenta Miasta Z. zarzucił m.in.: - naruszenie art. 156 § 2, w związku z art. 149 oraz art. 77 § 4 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie spornego zakładu termicznego przekształcania odpadów i wytwarzania energii w oparciu o błędne uznanie, iż wnioskodawca nie posiada przymiotu strony, podczas gdy w postanowieniu z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. jednoznacznie potwierdziło zasadność zarzutów, wskazanych przez K. S. i konieczność wznowienia postępowania z uwagi na naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., które to fakty były znane organowi z urzędu; - naruszenie art. 156 § 2, w związku z art. 7 k.p.a., poprzez niewszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz niepodjęcie czynności celem wyjaśnienia kwestii wskazanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w postanowieniu z dnia [...], warunkujących konieczność wznowienia postępowania, to jest odległości nieruchomości K. S. od miejsca realizacji przedsięwzięcia, konieczności dokonania analizy dokumentów, które stanowiły podstawę do określenia środowiskowych uwarunkowań, w szczególności w zakresie zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, co stanowi rażące naruszenie przepisów prawa; - naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w związku z art. 7 k.p.a., poprzez odmowę stwierdzenia nieważności wyżej przywołanej decyzji, w postępowaniu o wydanie której zignorowano zasady ochrony środowiska jako determinantu planowania przestrzennego, a zwłaszcza wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych poprzez pominięcie wiążących wyników badań ekofizjograficznych wykonanych dla potrzeb miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w 2005r. a także analiz "Prognozy Oddziaływania na Środowisko ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z. dla terenów przemysłowych obejmujących zasięgiem rejon byłych zakładów B. w Z." z sierpnia 2007r., które nie dopuszczały wprowadzania nowych inwestycji mogących w znaczny sposób oddziaływać na środowisko na terenie miedzy innymi działki nr 290/1 przy ul. A 26 w Z. w obrębie [...], a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji zagrażającej życiu i zdrowiu ludzi, stwarzającej zagrożenie dla środowiska oraz naruszającej interes społeczny, a także prawo własności wnioskodawcy; - naruszenie art. 71, w związku z art. 59, w związku z art. 62 oraz art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 1999, poz. 1227 ze zm.), poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o błędnie sporządzoną ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko bez przeprowadzenia niezbędnych badań makroskopowych gruntu oraz dopuszczającej rażące przekroczenie norm wielkości i rodzajów emitowanych substancji do powietrza; - naruszenie art. 28, w związku z art. 29 k.p.a., poprzez nieuznanie statusu K. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Budowlane K. S. z siedzibą w W., jako strony w toczącym się postępowaniu, pomimo tego, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy jego interesu prawnego, a w konsekwencji pozbawienie skarżącego możliwości obrony swoich praw, wynikających z naruszenia warunków realizacji budowy wielorodzinnego budynku mieszkaniowego, określonych w prawomocnych decyzjach wydanych przez Prezydenta Miasta Z. to jest decyzji nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy oraz przez Starostę [...] to jest decyzji nr [...] z dnia [...]: - naruszenie art. 73 pkt 3 ustawy - Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001r. (Dz. U. nr 25, poz. 150 ze zm.), poprzez utrzymanie w mocy decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie zakładu termicznego przekształcania odpadów i wytwarzania energii w granicy administracyjnej miasta, podczas gdy obowiązujące prawo zabrania budowy w granicach administracyjnych miast oraz w obrębie zwartej zabudowy wsi budowy zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, a w szczególności zagrożenie wystąpienia poważnych awarii, a w konsekwencji wydanie decyzji rażąco sprzecznej z prawem; - naruszenie art. 1 ust 2 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym to jest wymagań ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych poprzez zignorowanie analiz zawartych w "Prognozie Oddziaływania na Środowisko ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z. dla terenów przemysłowych obejmujących zasięgiem rejon byłych zakładów B. w Z." z [...], a w konsekwencji odmowę stwierdzenia nieważności decyzji, umożliwiającej budowę na tym terenie nowej inwestycji, mogącej w sposób znaczący oddziaływać na środowisko wbrew istniejącemu zakazowi realizacji inwestycji wymagających sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, a w konsekwencji umożliwienie realizacji zakazanej inwestycji w granicach jednego z dwóch zbiorników wód podziemnych na terenie miasta, stwarzając zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz środowiska a także naruszając interes społeczny, a także prawo własności wnioskodawcy; - naruszenie art. 97 ustawy Prawo ochrony środowiska, poprzez utrzymanie w mocy decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie zakładu termicznego przekształcania odpadów i wytwarzania energii w granicy administracyjnej miasta, która to inwestycja zagraża gospodarce wodami a w konsekwencji naraża życie i zdrowie ludzi oraz środowisko. W dalszej części uzasadnienia wskazanego na wstępie postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśniło, iż legitymację do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ma podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 k.p.a.). Nadto zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu, planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Oceniając legitymację K. S. w postępowaniu nieważnościowym, Kolegium stwierdziło, że wnioskodawca nie posiada w tej sprawie interesu prawnego (a jedynie faktyczny), nie jest zatem stroną w tym postępowaniu, bowiem nie jest właścicielem terenu, objętego kwestionowaną decyzją. Nie jest też właścicielem nieruchomości sąsiedniej w stosunku do terenu inwestycji, ani też nieruchomości znajdującej się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji, gdyż nieruchomość wnioskodawcy dzieli od terenu inwestycji odległość 650 m. Nadto, zdaniem organu, okoliczności wskazane przez wnioskodawcę nie uzasadniają twierdzenia o możliwości skutecznego wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności spornej decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]. W ocenie Kolegium, wskazywane przez K. S. okoliczności nie kreują bezpośrednio jego uprawnień w sferze prawa administracyjnego. Przede wszystkim z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz map znajdujących się w aktach sprawy wynika, że należąca do wnioskodawcy działka nie znajdują się w obszarze oddziaływania zakładu termicznego przekształcania odpadów i wytwarzania energii. Powyższe postanowienie K. S., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, podtrzymując i powtarzając zarzuty podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013r. pełnomocnik inwestora podniósł, ż w sprawie wydana została ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji odmawiające, po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji środowiskowej z uwagi ma niespełnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Pełnomocnik skarżącego podniósł natomiast, iż decyzja wspomniana została przezeń zaskarżona do sądu administracyjnego. Jak wynika z ustaleń poczynionych w dniu 24 kwietnia 2013r., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w dniu 2 kwietnia 2013r. wpłynęła skarga na decyzję tego organu z dnia 25 lutego 2013r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] o odmowie uchylenia decyzji tegoż organu z dnia [...], ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie zakładu termicznego przekształcania odpadów i wytwarzania energii, planowanej przy ul. A 26 w Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz.270 ., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie, którego istota zasadza się na konstatacji, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony, uprawniający do skutecznego ubiegania się o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, kontestowanej przezeń również w toku postępowania wznowieniowego. Wznowione postępowanie, prowadzone w związku z podniesionym zarzutem pominięcia skarżącego jako strony postępowania, zakończonego wydaniem decyzji, ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, zmierzać winno do szczegółowego zbadania legitymacji K. S. do występowania w charakterze strony w postępowaniu zakończonym decyzją, objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności. To z kolei, pozostawać będzie w związku z uprawnieniami skarżącego, związanymi z żądaniem wszczęcia postępowania nieważnościowego. Biorąc zatem pod uwagę względy ekonomiki procesowej, uznano za zasadne zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] o czym orzeczono na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. LS