II SA/Łd 1899/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Protokolant asystent sędziego Ewa Cisowska-Sakrajda, po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. W. i P. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości oddala skargę. – TG II SA/Łd 1899/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania B. i P. W. od decyzji Nr [...] Naczelnika Wydziału Architektury Budownictwa Starostwa Powiatowego w B. podjętej z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie konieczności wejścia na teren nieruchomości nr ew. 229 przy ul. A. 75 w B. w celu otynkowania ściany budynku garażowego, uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania robót, w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Wojewoda [...] wskazał, iż decyzją z dnia [...] organ I instancji orzekł o konieczności wejścia na teren opisanej powyżej działki w celu otynkowania ściany budynku od strony sąsiada przez G. i A. D. Ponadto na inwestora nałożono obowiązek zakończenia robót, uporządkowania terenu i doprowadzenie go do stanu poprzedniego. W decyzji termin wykonania robót określono na 4-5 listopada 2002 r. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli B. i P. W., wnosząc o jej uchylenie. Swoje stanowisko umotywowali prowadzonym postępowaniem rozgraniczeniowym oraz zaskarżeniem decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewoda [...] powołał się na art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zgodnie z którym, jeżeli do wykonania robót budowlanych jest niezbędne wejście na teren sąsiedniej nieruchomości inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę jej właściciela oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób , zakres i termin korzystania z terenu, a także ustalić ewentualną rekompensatę z tego tytułu. W razie nie uzgodnienia warunków właściwy organ, na wniosek inwestora rozstrzyga w drodze decyzji , o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Organ wydając decyzję określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z nieruchomości . Inwestor po zakończeniu robót jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z nieruchomości na zasadach określonych w kodeksie cywilnym. W rozpatrywanej sprawie G. i A. D. pismem z dnia 9 września 2002 r. zwrócili się do B. i P. W. o udostępnienie terenu w celu otynkowania ściany garażu. Odmowne stanowisko sąsiada zawarte zostało w piśmie z dnia 23 września 2002 r. W takim stanie sprawy G. i A. D. w dniu 25 września 2002 r. wystąpili do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie stosownej decyzji wskazując na stanowisko sąsiada w sprawie. W sprawie wykazana została konieczność korzystania z sąsiedniej nieruchomości , gdyż robót związanych z otynkowaniem ściany właściciel budynku nie może wykonać z własnej działki. Wydanie decyzji na korzystanie z sąsiedniej nieruchomości odnosi się tylko do sytuacji gdy jedna ze stron nie wyraża zgody na wykonanie robót. Podniesiona sprawa zaskarżenia do NSA decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie ma związku z rozpatrywaną sprawą, gdyż dotyczy innej ostatecznej decyzji. Ze sprawą nie ma również związku prowadzone postępowanie rozgraniczeniowe , gdyż wejście na teren do wykonania robót nie jest uzależnione od przebiegu granicy. Ustalony w decyzji termin wejścia na teren jako nierealny należało uchylić. Termin wejścia na teren ogólnie określono na miesiąc kwiecień 2003 r. , pozostawiając uściślenie terminu do uzgodnienia między stronami. Powyższą decyzję zaskarżyli do Sądu B. i P. W. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucili , iż kwestionowana decyzja jest niezgodna z prawem , w szczególności narusza art. 47 ustawy –Prawo budowlane z 1994 r. Wskazali, iż w sprawie nie zachodzi ,, przesłanka niezbędności wejścia na teren sąsiedniej posesji". Będący przedmiotem postępowania budynek nie wymaga ,, niezbędnych " prac budowlanych, co jest warunkiem koniecznym wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 47 prawa budowlanego z 1994 roku. Ponadto z uwagi na fakt, iż przed sądem powszechnym toczy się postępowanie rozgraniczeniowe , przedwczesne i niecelowe jest orzekanie o konieczności wejścia na teren sąsiada. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie mogła zostać uwzględniona. Sądy administracyjne są powołane do sądowej kontroli aktów i czynności administracji z zakresu administracji publicznej i tylko naruszenie prawa dałoby Sądowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Takiego naruszenia prawa : materialnego - w tym przypadku art. 47 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r., Nr 106,poz.1126 ze zm.) i przepisów kodeksu postępowania administracyjnego Sąd nie stwierdził. Podniesione w skardze i na rozprawie zarzuty dotyczące naruszenia granicy przez inwestorów nie mogły być na etapie postępowania ze skargi na decyzję zezwalającą na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości celem wykonania prac budowlanych uwzględnione.W myśl powołanego przepisu , w razie nieuzgodnienia z właścicielami sąsiedniej nieruchomości wejścia na nieruchomość, sposobu, zakresu i terminu korzystania z tej nieruchomości, właściwy organ – na wniosek inwestora – rozstrzyga w drodze decyzji, o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości(budynku,lokalu).W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości (lokalu, budynku).Z przepisu § 3 pow. artykułu wynika także , że inwestor, po zakończeniu robót, jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku, lokalu – na zasadach określonych w kodeksie cywilnym. W odniesieniu do zarzutu braku niezbędności wykonania prac budowlanych ( w tym przypadku otynkowania ściany szczytowej budynku usytuowanego w granicy ) wyjaśnić należy , że powołany przepis art.47 Prawa budowlanego nie odnosi się do niezbędności zamierzonych prac budowlanych ale do niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości czyli do sytuacji gdy zamierzone roboty nie mogą być wykonane w inny sposób. W sytuacji zatem gdy roboty mają polegać na otynkowaniu ściany szczytowej stojącego w granicy budynku, ich wykonanie w inny sposób niż przez wejście na teren sąsiedniej nieruchomości nie jest możliwe . Tym samym warunek "niezbędności "wejścia na teren sąsiedniej został spełniony. Podnoszone przez skarżących argumenty dotyczące naruszenia granicy, wybudowania przedmiotowego budynku częściowo na ich nieruchomości nie mogły być ,jak już wyżej wskazano, uwzględnione w sytuacji gdy zaskarżona decyzja w przedmiocie zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości prawa nie narusza .Nie oznacza to pozbawienia skarżących innych możliwości ochrony ich prawnych interesów , na drodze cywilnej i poprzez ewentualne wzruszenie w trybie nadzwyczajnym ( jeśli będą ku temu podstawy prawne) wcześniejszych decyzji dotyczących przedmiotowej inwestycji. Zważywszy zatem , że zaskarżona decyzja prawa nie naruszała , na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz.1270 ),należało orzec jak w sentencji. TG