II SA/Łd 190/19
PostanowienieWSA w Łodzi2019-05-10
Skład orzekający: Barbara Rymaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z przymusu adwokacko-radcowskiego, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z przymusu adwokacko-radcowskiego (określonego w art. 175 § 1-2a p.p.s.a.), jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę strony na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Strona wniosła pismo, które zostało potraktowane jako skarga kasacyjna. Sąd rozpoznał to pismo jako skargę kasacyjną i postanowił ją odrzucić z powodu braku formalnego, jakim jest niespełnienie wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 10 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 marca 2019 roku sygn. akt II SA/Łd 190/19 o odrzuceniu skargi wydanego w sprawie ze skargi S.N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu podania bez rozpoznania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. a.tp.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 28 marca 2019 roku odrzucił skargę S. N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu podania bez rozpoznania.
Odpis powyższego postanowienia z dnia 28 marca 2019 roku wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, został doręczony skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2019 roku.
Pismem z dnia 17 kwietnia 2019 roku skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 28 marca 2019 roku. Powyższe pismo zostało sporządzone przez skarżącego osobiście.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 maja 2019 roku powyższe pismo skarżącego z dnia 17 kwietnia 2019 roku zostało potraktowane jako skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 28 marca 2019 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2- 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.)
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., bowiem nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Zauważyć również należy, iż z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do grupy podmiotów wskazanych w art. 175 § 1- 2a p.p.s.a.
Ponadto wskazać również należy, że stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 194 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest m.in. odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie sąd odrzucił skargę S. N. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., co oznacza, że na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 marca 2019 roku przysługiwała skarga kasacyjna, a nie zażalenie, o czym skarżący został pouczony.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.
a.tp.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło