II SA/Łd 1905/03

Dnia 5 maja 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący: p.o. Sędziego NSA Arkadiusz Blewązka, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2004 roku w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić Z. K. z funduszy Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę [...] z tytułu wpisu od skargi wobec jej cofnięcia. Sygn. akt II SA/Łd 1905 / 03 UZASADNIENIE W dniu 12 grudnia 2003 roku Z. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu od ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 27 stycznia 2004 roku Z. K. cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie oświadczając, iż "odwołuje zarzut dotyczący ustalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (..) w sprawie przeznaczenia działki nr 84/2 obręb [...] pod realizację ulicy oznaczonej symbolem [...] ponieważ ta droga nie jest moją własnością". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie, pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, nie zostało przez ten Sąd zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 roku, a zatem sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.)) Przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa stanowią, iż skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd władny jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie: p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, póz. 1270). Mając na uwadze ujawnione przez skarżącego przyczyny cofnięcia skargi, uznać wypada, iż dokonana przez niego czynność dyspozytywna wiąże Sąd. W szczególności brak jest okoliczności, świadczących o tym, iż cofnięcie skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest czynnością stanowiącą obejście prawa. Podobnie brak jest podstaw do przyjęcia, iż w następstwie cofnięcia skargi utrzymana zostałaby w mocy decyzja administracyjna (uchwała) dotknięta nieważnością. Tym samym stwierdzić wypada, iż nie występują w sprawie okoliczności mogące być podstawą do uznania niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zatem owa czynność rezygnacji z dochodzenia przed sądem swych praw jest prawnie skuteczna i wiąże Sąd. Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania (art. 161 par. 1 pkt 1 p.s.a.) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 46 par. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) w związku z art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), nakazując zwrócić stronie skarżącej cały wpis od skargi. Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.