II SA/Łd 196/06

Dnia 20 czerwca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2006 roku przy udziale - sprawy ze skargi K.L.-S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...], Starosta [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane ("Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późniejszymi zmianami") zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. i Z.S., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. A, pozwolenia na budowę polegającą na adaptacji i modernizacji szklarni, zlokalizowanej na terenie nieruchomości, położonej w W., przy ul. A, na działce o numerze geodezyjnym 183 na magazyn artykułów przemysłowych. Decyzja powyższa doręczona została inwestorom oraz M.L., uznanemu przez organ za stronę postępowania. Z dniem 20.września 2002r. uzyskała walor orzeczenia ostatecznego. W dniu 19.lipca 2005r. odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła K.L.-S., wskazując w pismach składanych w toku postępowania odwoławczego, iż nie brała udziału w postępowaniu, zakończonym wydaniem skarżonej przezeń decyzji. Pismem z dnia 3.października 2005r., Wojewoda [...] poinformował odwołującą, iż skarżona przezeń decyzja jest ostateczna, zaś wskazana przesłanka pominięcia jej jako strony w zakończonym postępowaniu administracyjnym, stanowić może podstawę do wznowienia postępowania. Pismo wspomniane doręczone zostało K.L.-S. w dniu 7.października 2005r. W dniu 4.listopada 2005r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] o pozwoleniu na budowę, polegającą na adaptacji i modernizacji szklarni, zlokalizowanej na terenie nieruchomości, położonej w W., przy ul. A, na działce o numerze geodezyjnym 183 na magazyn artykułów przemysłowych. W uzasadnieniu wskazała, iż będąc właścicielką nieruchomości sąsiedniej, bez własnej winy została przez organy pominięta jako strona postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Dopiero w dniu 31.października 2005r., decyzja ta została jej skutecznie doręczona, zatem, zdaniem wnioskodawczyni, dopiero w tej dacie mogła skutecznie zapoznać się z jej treścią. Podniosła, iż wydane pozwolenie na budowę narusza jej słuszne interesy, ponieważ modernizowany obiekt znajduje się 0,7 m. od granicy nieruchomości, zaś na taką lokalizację inwestycji wymagana jest zgoda właściciela działki sąsiedniej. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...], w oparciu o treść art. 148 i 149 § 3 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ("Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1271 z późn. m") odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną z dnia [...], podnosząc w uzasadnieniu, iż wnioskodawczyni uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania. Zdaniem organu, o kwestionowanej decyzji, K.L.-S. dowiedziała się "około 11.lipca 2005r.", bowiem z tej daty pochodzi orzeczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu szklarni z uwagi na prowadzenie robót budowlanych w oparciu o ostateczną decyzje o pozwoleniu na budowę, wskazaną w treści decyzji. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła K.L.-S. wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Wskazała w uzasadnieniu, iż dopiero w dniu 31.pździernika 2005r. organ udostępnił jej decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] i dopiero w tym dniu zapoznała się z jej treścią. Wszelkie wcześniejsze informacje o wydanej decyzji pochodziły natomiast z "korespondencji pomiędzy organami administracji", co nie jest, zdaniem odwołującej, równoznaczne z doręczeniem stronie tej decyzji oraz zapoznaniem się przez stronę z jej treścią. Decyzją Nr [...] z dnia [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Wskazał, iż odwołująca o istnieniu decyzji o pozwoleniu na budowę – adaptację i modernizację szklarni na magazyn artykułów przemysłowych wiedziała już w dniu 31.maja 2005r. Fakt ten przyznała sama odwołująca w piśmie, skierowanym do Starostwa Powiatowego w W. w dniu 5.sierpnia 2005r. W aktach sprawy znajduje się natomiast pismo tegoż organu, skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., przekazujące akta sprawy pozwoleniowej, organowi nadzoru budowlanego, doręczone również odwołującej w dniu 31.maja 2005r. Miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania rozpoczyna zaś bieg od momentu, w którym strona dowiedziała się o wydanej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego, w badanej sprawie datę początkową dla jego obliczania stanowi dzień 31.maja 2005r. To zaś oznacza, że złożony przez skarżącą w dniu 7.listopada 2005r. wniosek o wznowienie postępowania jest spóźniony i jako taki nie może zostać uwzględniony. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła K.L.-S. wnosząc o jego uchylenie jako naruszającego jej interes prawny. Powtórnie podniosła, że decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] nie została jej doręczona "w przepisanym przez prawo terminie", zaś skutecznie mogła zapoznać się z jej treścią dopiero w dniu 31.października 2005r. Fakt natomiast ujawnienia, w korespondencji pomiędzy organami administracji, wskutek prowadzenia innego postępowania, istnienia w obrocie prawnym spornej decyzji, nie jest równoznaczny z doręczeniem decyzji stronie oraz zapoznaniem się przez stronę z jej treścią. Ponownie wskazała również, iż wydana decyzja o pozwoleniu na budowę narusza przepisy ustawy Prawo budowlane, zwłaszcza zaś przepisy rozporządzenia ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U. Nr 15, poz. 140 ze zm.) w zakresie wymagania uzyskania zgody właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki. Adoptowany budynek jest posadowiony w odległości 0,7 m od granicy działek a zatem nie została zachowana wymagana prawem odległość 4 metrów, co pozostaje w sprzeczności ze wskazanymi wyżej przepisami prawa budowlanego. Dodatkowo podniosła, iż od ponad dwóch lat na działce inwestorów nie są prowadzone żadne prace budowlane, zmierzające do zakończenia adaptacji szklarni na magazyn. Nie są również prowadzone żadne prace zabezpieczające proces niszczenia adaptowanego budynku. Ten stan rzeczy powoduje natomiast, zdaniem skarżącej, dalszą dewastację ogrodzenia posadowionego na granicy działek i może doprowadzić do katastrofy budowlanej. Odmowa wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, wobec zaistnienia przesłanek z art. 145 § 1 k.p.a. i art. 148 k.p.a., narusza natomiast obowiązujące przepisy prawa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może natomiast zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) . Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd nie stwierdził, by zaskarżone orzeczenie naruszało przepisy prawa w stopniu określonym w cytowanym przepisie. W pierwszym rzędzie podkreślić należy, że w badanej sprawie podstawa żądania wznowienia postępowania, określona została przez skarżącą w sposób nie budzący wątpliwości, poprzez odwołanie się do regulacji, zawartej w art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14.Czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r.,poz. 1071 ze zm.). Skoro zatem podmiot, mieniący się stroną postępowania, bez własnej winy nie brał udziału w tymże postępowaniu, może żądać jego wznowienia. Niezrozumiały jest więc, sformułowany w skardze, zarzut niedoręczenia stronie decyzji z dnia [...], "w przepisanym prawem terminie". Oczywiste jest bowiem, że pominięcie określonego podmiotu w toczącym się postępowaniu, skutkowało w konsekwencji niedoręczaniem mu rozstrzygnięć tegoż organu. Zgodnie natomiast z treścią art. 148 § 2 k.p.a., podanie o wznowienia postępowania, z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., biegnie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Nie data doręczenia zatem stronie decyzji, czy też zapoznania się z jej treścią, pozostaje rozstrzygająca do oceny zachowania terminu do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania. Istotne jest bowiem ustalenie daty, w której strona dowiedziała się o tejże decyzji. Informacja nie musi przy tym pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie W świetle art. 148 § 2 k.p.a. bez znaczenia dla ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji, uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania jest ocena prawidłowości lub wiarygodności decyzji, o której strona została poinformowana. Istotne jest jedynie to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. ( por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6.października 2000r., sygn.akt I SA 855/99, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 54138 oraz z dnia 27.czerwca 1996r., sygn.akt I SA 570/95, ONSA 1997/2/100, z dnia 19.maja 2000, sygn.akt I SA/Wr 1038/97, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 43046, z dnia 16.października 1998r., sygn.akt III SA 2802/97, Lex nr 34954, z dnia 3.lutego 1998r., sygn.akt I SA 769/97, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 45129) W rozpoznawanej sprawie jest natomiast niewątpliwe, iż w dniu 31.maja 2005r. K.L.-S. uzyskała informację o udzielonym Z. i T. małżonkom S., pozwoleniu na budowę. W treści pisma Starostwa Powiatowego w W. z dnia 24.maja 2005r., skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. a doręczonego skarżącej "do wiadomości", określony został bowiem przedmiot i miejsce inwestycji, wskazana data i numer decyzji oraz treść rozstrzygnięcia. Jak słusznie przyjął zatem organ odwoławczy, w tej dacie, skarżąca dowiedziała się o wydanej decyzji. Zawarta w skardze argumentacja, dotycząca możliwości "skutecznego zapoznania się z treścią decyzji", nie pozwala na odmienne ustalenie daty początkowej biegu terminu do skutecznego żądania wznowienia postępowania. Jak bowiem wyżej wskazano, rozstrzygający pozostaje moment dowiedzenia się o wydanej decyzji, nie zaś zapoznania się z jej treścią. Oznacza to zatem, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania upłynął K.L.-S. w dniu 30.czerwca 2005r. Przedmiotowy wniosek został zaś przez skarżącą złożony w dniu 4.listopada 2005r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Nawet wszakże przyjęcie, iż wniesione przezeń w dniu 19.lipca 2005r. odwołanie od decyzji Starosty Powiatowego w W. z dnia [...], stanowiło w istocie żądanie wznowienia postępowania, nie prowadziłoby do odmiennej konkluzji. Odwołanie wspomniane, złożone zostało bowiem również po upływie miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Podnoszona w skardze kwestia prawidłowości, prowadzonych przez inwestorów robót budowlanych oraz ewentualnych przerw w budowie, wykracza natomiast poza kognicję sądu w badanej sprawie. Ich ewentualna ocena może natomiast stać się przedmiotem innych postępowań administracyjnych. Biorąc pod uwagę powyższe, wobec braku uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o jej oddaleniu.