II SA/Łd 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. II SA/Łd 2/10 UZASADNIENIE W dniu 23 listopada 2009r. M. C. złożyła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie pozytywnego uzgodnienia pod względem ochrony gruntów rolnych warunków zabudowy dla inwestycji. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 stycznia 2010r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wymaganej kwoty wpisu sądowego oraz nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. W zakreślonym siedmiodniowym terminie do uzupełnienia braków skargi skarżąca nadesłała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz 4 kserokopie pisma z dnia 21 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niepodejmowanie przez Sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Jednocześnie jak stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei jak wynika z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 w/w ustawy. Jak stanowi art. 47 p.p.s.a. do każdego pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Czyniąc zadość powyższym wymaganiom prawnym skarżąca została wezwana do uzupełnienia przedmiotowych braków. W odpowiedzi, nadesłała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz 4 kserokopie pisma z dnia 21 stycznia 2010r. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż odpisem pisma jest dokument zawierający treść tożsamą z treścią pisma źródłowego, w niniejszej sprawie takim dokumentem źródłowym jest skarga. Odpis skargi powinien zatem zawierać te wszystkie elementy, które zawiera oryginalna skarga, aby nie było możliwe podważenie jego wiarygodności. Odpisem pisma może być również jego kserokopia, ale wówczas taka kserokopia, podobnie jak odpis pisma, musi być poświadczona za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisana przez stronę. Skarżąca złożyła 4 kserokopie pisma opatrzonego datą "21 stycznia 2010r.", które własnoręcznie podpisała. Jednakże kserokopii tych nie sposób uznać za odpisy skargi, która opatrzona jest datą "23 listopada 2009r." i zawiera treść nie pokrywającą się w pełni z treścią pisma z dnia 21 stycznia 2010r., którego kserokopie strona nadesłała. Na marginesie wyjaśnić należy, iż owszem strona wnosiła o zwolnienie od kosztów sądowych, niemniej jednak z uwagi na nieuzupełnienie skargi w powyższym zakresie, skardze tej nie można nadać dalszego biegu. W konsekwencji nie jest zasadne rozstrzyganie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sytuacji, gdy skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych. W tej sytuacji uprawnione jest stwierdzenie, iż strona nie uzupełniła braków skargi a stan ten uzasadnia rozstrzygniecie o jej odrzuceniu, stosownie do art. 58 §1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ar