II SA/Łd 20/05

Dnia 8 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [....] w przedmiocie opłaty za przekształcenie prawo użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i ł: odrzucić skargę. W dniu 16 grudnia 2004 roku W. D. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy D. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej wysokości opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i ustalającą wysokość opłaty z tego tytułu na kwotę 734,00 złote, oraz utrzymującą w mocy w pozostałym zakresie decyzję Burmistrza Miasta i Gminy D. z dnia [...] Nr [...] Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2005 roku doręczonym w dniu 19 stycznia 2005 roku skarżący wezwany został do usunięcia niezachowanych warunków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100,00 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 26 stycznia 2005 roku stronie skarżącej upłynął bezskutecznie termin zakreślony do uzupełnienia niezachowanych warunków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepisy obowiązującego prawa stanowią jakim wymaganiom formalnym winna odpowiadać skarga wnoszona do sądu administracyjnego. (art. 46 par. 1 i 2, art. 47 ust. 1 w związku z art. 57 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)(w skrócie: u.p.s.a). Dodatkowo warunkiem skargi o charakterze fiskalnym jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. (art. 220 par. 1 u.p.s.a.). Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość wszystkim wymaganiom, strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków fiskalnych, tak aby skardze mógł zostać nadany dalszy bieg. Bezskuteczny upływ terminu zakreślonego do usunięcia braków fiskalnych skargi prowadzi do jej odrzucenia (art. 220 par. 3 p.s.a.). Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.