II SA/Łd 20/12

Dnia 18 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2012 roku sprawy ze skargi G. D., A. K., J.K., E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2012r., w ten sposób, iż w miejsce słów "A. K." wpisać "J. K.". II SA/Łd 20/12 UZASADNIENIE W dniu 13 grudnia 2011r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. G. D., A. K., J.K. i E. J. złożyli skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...]r. Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał sprawę ze skargi G. D., A. K., A.K. i E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. W sentencji powyższego wyroku omyłkowo wskazano jako skarżącego "A. K." zamiast "J.K.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., Nr 53, poz. 270 z zm.) dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. T Wosia, Warszawa 2005, s. 486-487). Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. Jak wynika ze skargi niewątpliwie została ona złożona m.in. przez J. K., mamy zatem do czynienia z oczywistą omyłką pisarską polegającą na widocznie mylnym wpisaniu w sentencji wyroku imienia skarżącego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. ar