II SA/Łd 203/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: - odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej z uwagi na nieusunięcie przez skarżącego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Od postanowienia tego przysługiwała skarżącemu skarga kasacyjna. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono M. M. w dniu 4 maja 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 45). Postanowieniem z dnia 27 maja 2010r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, który został wskazany w dniu 17 czerwca 2010r. W związku z tym, w wykonaniu zarządzenia z dnia 25 czerwca 2010r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącego o wypowiedzenie się w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma skarżącego z dnia 14 czerwca 2010r. bez rozpoznania, jaki charakter ma to pismo. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia 13 lipca 2010r. pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, iż pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]. W dniach 14 i 20 lipca, 11 sierpnia, 6 i 15 września 2010r. skarżący złożył kolejne pisma. W piśmie z dnia 15 września 2010r. pełnomocnik skarżącego stwierdziła, iż w zakresie dotyczącym pisma skarżącego z dnia 11 sierpnia 2010r. i innych pism przez niego składanych oraz następnych, popiera argumentację zawartą w piśmie z dnia 13 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże stosownie do § 2 tego przepisu przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W piśmiennictwie prawniczym powstałym na tle powyższego przepisu dominuje pogląd, iż niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło a czynność została dokonana w ustawowym terminie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 213, Jan Paweł Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 150 ). Oznacza to, że stronie, która we właściwym terminie czynności takiej dokonała, wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania nie przysługuje. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z akt administracyjnych bowiem wynika, iż decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu w dniu 13 stycznia 2010r., zaś w dniu 12 lutego 2010r. skarga wpłynęła do organu administracji. Skoro nie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia skargi, to tym samym wniesiony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia uznać należy za niedopuszczalny. W myśl zaś art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Inną natomiast kwestią jest to, iż w istocie skarżący uchybił terminowi, ale co należy podkreślić – do usunięcia braku formalnego skargi, co też stało się przyczyną odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010r., którego to odpis doręczono skarżącemu i od którego nie została wniesiona skarga kasacyjna. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie został jednakże złożony. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. A.D.