II SA/Łd 2061/01

Dnia 12 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: del. NSA Z. Zgierski, Sędziowie: del. NSA E. Markiewicz (spr.), WSA J. Rosińska, Protokolant: T. Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi W. H. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : stwierdzenia terminu uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi Decyzją z dnia [...], Nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne z wniosku W. H. w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich, z uwagi na złożenie tego wniosku po terminie określonym w art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 142, poz. 950 ze zm.). Decyzja ta została doręczona W. H. w dniu 2 stycznia 2000 roku, co wynika z dokumentacji dołączonej do akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy. W dniu [...], wymieniony organ orzekający wydał postanowienie nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do złożenia przez W. H. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, załatwionej powołaną decyzją z dnia [...], ponieważ wniosek ten został wysłany przez stronę w dniu 28 lutego 2001 roku. W. H. zaskarżył wskazane postanowienie organu administracyjnego z dnia [...], do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednakże w uzasadnieniu tej skargi obszernie przytoczył argumentację, przemawiającą w przekonaniu skarżącego, za uwzględnieniem jego wniosku o przyznanie mu uprawnień kombatanckich. Skarżący wyraził też przekonanie, że Sąd administracyjny spowoduje przyznanie skarżącemu uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę, organ orzekający wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie procesowym z dnia 8 października 2003 roku, organ administracyjny zmodyfikował swoje stanowisko z odpowiedzi na skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Organ orzekający wyjaśnił, że w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 kwietnia 2003 roku, sygn. akt SK 4/02 (Dz.U. Nr 72, poz. 658), stwierdzającym niezgodność art. 22 ust. 3 powołanej ustawy "kombatanckiej" z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji RP, postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich, zostało wznowione, a następnie wydano decyzję o przyznaniu tych uprawnień. Do akt administracyjnych sprawy niniejszej dołączono także: postanowienie wymienionego organu administracyjnego z dnia [...] Nr [...] o wznowieniu na żądanie strony postępowania administracyjnego w przedmiocie uprawnień kombatanckich (umorzone wskazaną wcześniej decyzją z dnia [...]), w trybie art. 145a § 1 i 2 Kpa oraz decyzję tego organu z dnia [...], Nr [...]. Na mocy tej decyzji, organ orzekający uchylił decyzję własną z dnia [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego oraz przyznał skarżącemu uprawnienia kombatanckie z tytułu prowadzenia działalności polegającej na tajnym nauczaniu, w okresie od stycznia 1942 roku do lipca 1944 roku (łącznie: 2 lata i 7 miesięcy). W tym stanie skarżący został wezwany przez Sąd do wskazania czy nadal podtrzymuje swoją skargę, wniesioną w sprawie niniejszej, czy też ją cofa. W piśmie procesowym z dnia 27 października 2003 roku, skarżący oświadczył, że skargi nie cofa, gdyż nowa decyzja, przyznająca mu uprawnienia kombatanckie nie wywołała jeszcze oczekiwanych skutków w postaci przyznania dodatków do uposażenia emerytalnego, a poza tym skarżący nie został poinformowany czy uprawnienia kombatanckie będą mu przysługiwać od daty złożenia wniosku w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. W sprawie niniejszej należało uznać, że już po wniesieniu skargi do Sądu, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd administracyjny, wystąpiły wyżej podane przyczyny, które sprawiły, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Należy przy tym wyjaśnić, w odniesieniu do zarzutów skargi i treści pisma procesowego skarżącego z dnia 27 października 2003 roku, że skarga wniesiona w sprawie rozpoznawanej, dotyczyła powołanego postanowienia z dnia [...]. W sytuacji, gdyby skarżący kwestionował decyzję z dnia [...], był uprawniony do zwrócenia się do organu orzekającego, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji, o czym skarżący został pouczony w decyzji. Mimo, iż wraz z uchyleniem kwestionowanej decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich, nie zostało uchylone zaskarżone w tej sprawie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy o przyznanie uprawnień kombatanckich skarżącemu, to w dacie rozpoznania skargi na to postanowienie przez Sąd administracyjny, kwestionowane w sprawie niniejszej postanowienie nie wywołuje już żadnych skutków prawnych, wobec uchylenia decyzji, w odniesieniu do której wniosek został złożony. W istocie, tego rodzaju postanowienie nie pozostaje bowiem w sposób prawnie skuteczny, w obrocie prawnym, gdyż z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja, uprawniająca do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 Kpa. W tym stanie zarzutu zgłoszone w piśmie procesowym skarżącego z dnia 27 października 2003 roku, nie mogły mieć bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie Sądu, tym bardziej, że faktycznie dotyczyły one wykonania decyzji z dnia [...] o przyznaniu skarżącemu uprawnień kombatanckich. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.