II SA/Łd 207/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie: NSA Andrzej Kozerski (spr.), p.o. sędziego WSW Małgorzata Łuczyńska, Protokolant: Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004 r. na rozprawie przy udziale sprawy ze skargi W.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. orzeka, że do czasu uprawomocnienia się wyroku decyzja podlega wykonaniu, 3. zasadza od Wojewody [...] na rzecz W.J. kwotę 10 ( dziesięciu ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 3 II SA/Łd 207 / 02 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Starosta Powiatu [...] orzekł o uznaniu W.J. za osobę bezrobotną od dnia 19 grudnia 2001 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 27 grudnia 2001 r. w wysokości 572,10 zlotych miesięcznie . Decyzja ta podjęta została na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 , art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a) i b) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. , nr 6 , poz. 56 z późn. zm. ) . W odwołaniu od tej decyzji W.J. wniósł o przyznanie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Odwołujący podkreślił, iż przedstawił zaświadczenie o wykonywaniu pracy w szczególnych wystawione przez Urząd Miasta w Z. jako jednostkę archiwizującą akta byłego pracodawcy. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy . Decyzja ta wydana została na podstawie art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego . Organ odwoławczy podniósł , iż stosownie do treści art. 37 j ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze uwzględniane są po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach . Zdaniem organu odwoławczego zaświadczenie o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach wystawione przez jednostkę archiwizującą akta zlikwidowanego pracy nie może być uznane jako dokument spełniający wymogi określone w art. 37 j ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu . Z tego tez powodu , w ocenie Wojewody [...] , W.J. nie może nabyć prawa do zasiłku przedemerytalnego . W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.J. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...]. Skarżący ponowił argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując wywody zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. Nr 153 , poz. 1271 ) sprawy , w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) . Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem ( legalności ) działalności administracji publicznej ( art. 1 § 2 powołanej wyżej ustawy). W ramach tej kontroli sądy administracyjne badają , czy zaskarżona decyzja ma oparcie w obowiązującym prawie materialnym , i czy w ramach postępowania administracyjnego nie naruszono przepisów regulujących to postępowanie . Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach należy stwierdzić , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło, w ocenie sądu, do rażącego naruszenia przepisów postępowania . Stosownie do treści art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej . W doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego wskazuje się również na konieczność przestrzegania przez organy właściwości instancyjnej ( art. 127 § 1 i2 k.p.a. ) oraz delegacyjnej . Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji . Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje natomiast jednoznacznie na to , że organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę zasiłku przedemerytalnego podczas, gdy przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji było uznanie skarżącego za osobę bezrobotną i przyznanie mu zasiłku dla bezrobotnych . Stosownie do treści art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji jest naruszenie przepisów o właściwości . Należy podkreślić , iż powołany przepis nie zawiera wskazania , że odnosi się on jedynie do właściwości miejscowej lub rzeczowej . Uznać zatem należy , że naruszenie każdego rodzaju właściwości skutkuje nieważnością decyzji . Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .