II SA/Łd 209/18

Dnia 16 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A.B. Pismem z dnia 23 stycznia 2018 roku T. S., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego – kuratora osoby częściowo ubezwłasnowolnionej B. G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na występujące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że konieczność uiszczenia ustalonej opłaty wiązałoby się z zagrożeniem dla codziennej egzystencji skarżącego oraz procesu leczenia. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, utrzymuje się z renty socjalnej, przy czym jej 70% jest kierowane bezpośrednio do budżetu DPS. Praca podjęta na pół etatu pozwala skarżącemu na zaspokojenie w niewielkim zakresie swoich podstawowych potrzeb oraz ma wartość terapeutyczną. Nałożenie na skarżącego obowiązku zapłaty może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci zaburzenia stanu zdrowia, jak i dalszego procesu leczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega uwzględnieniu. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej Sąd wszechstronnie rozważył wszelkie okoliczności, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków. Na tej podstawie Sąd uznał, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania stanowiłoby dla skarżącego znaczną dolegliwość finansową. Sąd miał również na uwadze, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy także zagrożenia poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). Na tej podstawie Sąd doszedł do przekonania, że nie można wykluczyć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. A.B.