II SA/Łd 210/21
PostanowienieWSA w Łodzi2021-07-21
Skład orzekający: Asesor WSA Tomasz Porczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji uchylające własne postanowienie zobowiązujące do przedłożenia dokumentów, wydane na podstawie art. 77 § 2 KPA, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie organu administracji uchylające własne postanowienie dowodowe, wydane na podstawie art. 77 § 2 KPA, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Jego prawidłowość może być kwestionowana jedynie w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w dalszym toku postępowania.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylające własne, wcześniejsze postanowienie zobowiązujące określone osoby do przedłożenia dokumentów. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia zobowiązującego do przedłożenia dokumentów postanawia: odrzucić skargę. dc
W dniu 5 lutego 2021 r. I.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wnosił o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.
Z nadesłanych do sądu, w dniu 13 lipca 2021 r. akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżonym niniejszą skargą postanowieniem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., w oparciu o przepis art. 77 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r. poz. 731)- dalej: k.p.a., uchylił postanowienie własne z dnia [...] r., nr [...], którym na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane zobowiązał J. H., J. H., I.T. –P. oraz J.S.-P. do przedłożenia określonych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano przedmiotem wniesionej skargi I.B. uczynił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r., nr [...] o uchyleniu postanowienia własnego z dnia [...] r., którym to postanowieniem nakazano określonym w nim adresatom, na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane, przedłożenie dokumentacji dotyczącej samowolnie rozbudowanej części budynku.
Postawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 77 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że objęte niniejszą skargą postanowienie z dnia [...] r. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, na podstawie powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a. Nie jest to bowiem postanowienie, na które przysługuje zażalenie, jak również nie jest postanowieniem kończącym sprawę, ani też rozstrzygającym sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie jest także postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służyłoby zażalenie. Podkreślić w tym miejscu należy, że zażalenie jest samodzielnym i formalnym środkiem zaskarżenia, który przysługuje tylko na takie postanowienia których zaskarżalność, zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., przewidują expressis verbis przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, bądź przepisy prawa materialnego, na podstawie których postanowienie zostało wydane. Ustawodawca nie przewidział możliwości zakwestionowania wydawanego na podstawie art. 77 § 2 k.p.a. postanowienia w ramach środka, jakim byłoby zażalenie. Zaskarżone postanowienie ma charakter dowodowy, a jego prawidłowość może być kwestionowana jedynie w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w dalszym toku postępowania.
Zaskarżenia przedmiotowego postanowienia skargą do sądu administracyjnego nie przewiduje również żaden przepis szczególny, co wyłącza możliwość wniesienia skargi w oparciu przepis art. 3 § 3 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
dc
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło