II SA/Łd 211/08

Dnia 7 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2008 roku sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w Ł., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] (znak: [...]) w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Z dokumentów załączonych do akt wynika, że organ I instancji decyzją z dnia [...] roku odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A. [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...], o łącznej powierzchni 98 092 m2, oznaczonej w obrębie [...] jako działki Nr ewid. [...] i [...], posiadającej urządzoną księgę wieczystą [...], stanowiącej własność Gminy Ł., a będącej w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej "A" z ustaleniem opłaty pomniejszonej o bonifikatę w wysokości 98%. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepisy art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459), przepis § 1 pkt 3 zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku w sprawie szczegółowych warunków udzielania bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w związku z art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 42 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 roku Nr 119, poz. 1116 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 125, poz. 873). W uzasadnieniu organ wskazał, że strona, jako użytkownik wieczysty opisanej nieruchomości, złożyła wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w trybie ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku oraz zarządzenia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku. Bonifikata w wysokości 98% opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności związana jest z ustanowieniem na rzecz członków spółdzielni odrębnej własności lokali. Zgodnie z regulacją art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, podstawowa nieruchomość ewidencyjna zabudowana budynkiem mieszkalnym, w którym ustanawia się odrębną własność lokali, powinna obejmować budynek wraz z gruntem przynależnym do tego budynku. Strona wystąpiła o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości obejmującej 7 budynków mieszkalnych. Tymczasem cytowana ustawa przewiduje możliwość tworzenia nieruchomości wielobudynkowych tylko gdy budynki są posadowione w sposób uniemożliwiający ich rozdzielenie, lub działka, na której posadowiony jest budynek pozbawiona jest dostępu do drogi publicznej lub wewnętrznej. Zdaniem organu, w stanie faktycznym sprawy, sytuacja taka nie zaistniała, a utworzenie nieruchomości o powierzchni 98 092 m2, zabudowanej 7 budynkami wielorodzinnymi, nie zapewni racjonalnego korzystania z niej, gdyż tylko utrudni lub uniemożliwi przyszłe gospodarowanie nieruchomością przez mieszkańców wyodrębnionych lokali. Na tej podstawie organ I instancji ocenił, że brak jest możliwości przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z zastosowaniem uregulowań wynikających z zarządzenia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku, czyli z zastosowaniem bonifikaty w opłacie za przekształcenie. Zdaniem organu, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności możliwe będzie po przeprowadzeniu przez stronę czynności związanych z podziałem gruntu, mającym na celu wydzielenie pod budynkami nieruchomości spełniających wymogi prawa, a także po dokonaniu odpowiednich zmian w ewidencji gruntów i budynków oraz w księgach wieczystych. Strona chcąc nabyć grunty na własność, winna złożyć odrębne wnioski odnośnie przekształcenia, dla każdej nowopowstałej nieruchomości. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony, decyzja I instancji narusza przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, wydane wcześniej decyzje Prezydenta Miasta Ł. o podziale nieruchomości oraz zasadę nie działania prawa wstecz. Na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, strona zleciła uregulowanie stanów prawnych nieruchomości poprzez opracowanie m. in. map dla celów prawnych, dokonanie scalenia i podziałów oraz ujęcie zmian w księgach wieczystych i ewidencji gruntów. Członkowie spółdzielni wystąpili z wnioskami o ustanowienie odrębnej własności, co spowodowało wystąpienie strony z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Zdaniem strony odwołującej się, przepisy prawa, w szczególności uchwały Rady Miejskiej w Ł. i zarządzenia Prezydenta Miasta Ł., nie ograniczają możliwości przekształcenia użytkowania wieczystego do nieruchomości wielobudynkowych. Przepisy, które weszły w życie z dniem 31 lipca 2007 roku nie mają zastosowania do ustanowionych przed tą datą nieruchomości na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Tworzenie nieruchomości wielobudynkowej następowało na mocy decyzji organu I instancji i było akceptowane przez ten organ. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "A.", decyzją z dnia [...] roku, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że odmowa przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wielobudynkowej jest uzasadniona treścią przepisu art. 42 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zgodnie z treścią tego przepisu, spółdzielnia powinna w drodze uchwały Zarządu Spółdzielni m. in. określić oznaczenie nieruchomości obejmującej budynek wraz z gruntem przynależnym do tego budynku, jako podstawową nieruchomość ewidencyjną, którym ustanawia się odrębną własność lokali. Przy czym, nieruchomość wielobudynkowa może być tworzona tylko wówczas gdy budynki są posadowione w sposób uniemożliwiający ich rozdzielenie, lub działka, na której posadowiony jest budynek pozbawiona jest dostępu do drogi publicznej. Z uwagi na to, że w stanie faktycznym wniosek strony odwołującej się dotyczy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla nieruchomości wielobudynkowej, o powierzchni 98 092 m2, jako jednej nieruchomości, zdaniem organu, odmowa przekształcenia użytkowania wieczystego jest uzasadniona. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, iż ustanowienie nieruchomości wielobudynkowej z uwagi na zasilanie tych budynków przez dwie hydrofornie, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Jest to rozwiązanie techniczne polegające na dostarczaniu wody mieszkańcom, której zużycie jest rozliczane zgodnie z poborem. W konkluzji organ wskazał, że nieruchomość wielobudynkowa może powstać tylko w ściśle określonych przypadkach. Jednakże żaden z nich nie zaistniał w stanie faktycznym sprawy, co skutkuje tym, że nie można zastosować 98% bonifikaty w opłacie za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W skardze na powyższą decyzję Spółdzielnia Mieszkaniowa "A." wniosła o jej uchylenie, gdyż narusza ona przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, ustawy z dnia 21 grudnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych, uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] roku w sprawie zasad udzielania bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku w sprawie szczegółowych warunków udzielania bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Ponadto, strona wniosła o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych i ewentualnie zawieszenie niniejszego postępowania do czasu uzyskania rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego. W motywach skargi strona opisała dotychczasowy przebieg postępowania wywodząc, że żaden z przepisów powołanych ustaw, uchwały i zarządzenia nie zawiera ograniczeń w zakresie udzielania bonifikat w opłatach za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Wręcz, w definicji zawartej w § 1 ust. 3 zarządzenia Prezydenta Miasta Ł. stanowi się o budynkach, a nie budynku mieszkalnym na danej nieruchomości. Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 lipca 2007 roku, dopuszczała możliwość tworzenia nieruchomości wielobudynkowych, pozostawiając tę kwestię do decyzji Spółdzielni, jak i jej członków. W tej sytuacji strona skarżąca podjęła odpowiednie działania w celu utworzenia jednej nieruchomości, na której posadowionych jest 7 budynków mieszkalnych. W tym celu spółdzielnia podjęła stosowne uchwały, wystąpiła z wnioskami do organów, uzyskała decyzje administracyjne i na ich podstawie dokonała wpisów w księgach wieczystych oraz ewidencji gruntów. Po wejściu w życie, z dniem 31 lipca 2007 roku, nowelizacji ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, możliwość tworzenia nieruchomości wielobudynkowych została znacznie ograniczona. W odniesieniu do wniosku o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego strona skarżąca wskazała, że przepis art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych na płaszczyźnie merytorycznej i redakcyjnej narusza zasadę przyzwoitej legislacji, jako element demokratycznego państwa prawnego, tym samym uchybia przepisowi art. 2, 32 i 64 Konstytucji. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na jej uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodów wskazanych w jej treści. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Bezsprzeczne w sprawie jest to, iż strona skarżąca – Spółdzielnia Mieszkaniowa "A." wystąpiła w dniu 14 września 2007 roku z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości obejmującej działki Nr [...] i [...] (działka ma powierzchnię 98.000 m2 i posadowionych jest na niej 7 budynków wielorodzinnych, garaże i 2 pawilony handlowe) oraz udzielenie 98% bonifikaty w opłacie za to przekształcenie. Po rozpoznaniu powyższego wniosku, organ I instancji – Prezydent Miasta Ł., mocą decyzji z dnia [...] roku odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z ustaleniem opłaty pomniejszonej o bonifikatę w wysokości 98%. Po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej, organ II instancji – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...] roku utrzymało w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie I instancji. Na wstępie wyjaśnić należy, iż materia przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości uregulowana jest w ustawie z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459). Ustawa ta określa przesłanki przekształcenia prawa użytkowania wieczystego, podmioty uprawnione do wystąpienia z takim wnioskiem, jak i postępowanie prowadzone przez właściwy organ w trybie przekształcenia. Art. 1 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Z żądaniem takim, mogą również wystąpić osoby fizyczne i prawne będące właścicielami lokali, których udział w nieruchomości wspólnej obejmuje prawo użytkowania wieczystego, jak i spółdzielnie mieszkaniowe będące właścicielami budynków mieszkalnych lub garaży (art. 1 ust. 2 w/w ustawy). Decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa – odpowiednio w przypadku nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi, opłaty z tytułu tego przekształcenia (art. 4 ust. 1 w/w ustawy). W decyzji o przekształceniu, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, przy czym do ustalenia tej opłaty, stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 69 oraz art. 70 ust. 2 – 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (art. 4 ust. 2 w/w ustawy). Z treści cytowanych przepisów wynika, że ustalenie opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności następuje na podstawie wartości nieruchomości, co oznacza, że opłata ta powinna być równa wartości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego w formie operatu szacunkowego zgodnie z przepisami art. 149 i nast. ustawy o gospodarce nieruchomościami. Rzeczoznawca majątkowy określa wartość rynkową nieruchomości w przypadku nieruchomości, które mogą lub są przedmiotem obrotu. Wartość rynkową nieruchomości stanowi jej najbardziej prawdopodobna cena, możliwa do uzyskania na rynku, określona z uwzględnieniem cen transakcyjnych. Rodzaje metod i technik wyceny nieruchomości oraz sposoby określenia wartości nieruchomości przy zastosowaniu poszczególnych podejść i metod określa w sposób szczegółowy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.). Pogląd powyższy znajduje swoje potwierdzenie w doktrynie (por. B. Jelonek – Jarco, A. Józefiak, Komentarz do ustawy z dnia 7 września 2007 roku o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz niektórych innych ustaw, w zakresie zmian do ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, LEX/el 2008 oraz R. Skwarło, Komentarz do ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, LEX/el 2007). W stanie faktycznym sprawy, postępowanie wszczęte na skutek wniosku strony skarżącej dotyczyło możliwości przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przysługującego spółdzielni w prawo własności. Organy obu instancji odmówiły przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności z zastosowaniem 98% bonifikaty, bez wskazania konkretnego przepisu prawa. Tym niemniej, z argumentacji organów wynika, że przepisem takim mógłby być przepis § 1 pkt 6 i 7 zarządzenia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku. Przepis § 1 pkt 6 stanowi, iż w przypadku nieruchomości zabudowanej wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym, bonifikaty udzielane są od tej powierzchni gruntu, która odpowiada powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych wyliczonej proporcjonalnie w stosunku do powierzchni użytkowej wszystkich lokali w budynku mieszkalnym. Natomiast § 1 pkt 7 określa, iż bonifikaty nie stosuje się do powierzchni gruntu w obrysie garaży i innych obiektów o przeznaczeniu produkcyjnym, handlowym, usługowym. Tym niemniej, przepisy te ograniczają tylko powierzchnię terenu, do której stosuje się bonifikatę. Na tej podstawie Sąd uznał, że przepisy te nie mogą stanowić podstawy do odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, one co najwyżej ograniczają tylko teren działki, do którego będzie zastosowana bonifikata. Konkretne wyliczenie opłaty za przekształcenie i bonifikaty w tej opłacie, powinno być ustalone w drodze operatu szacunkowego, w którym rzeczoznawca zobligowany byłby do ustalenia m. in. powierzchni działki, która jest przeznaczona na cele handlowe i na której posadowione są garaże. Następnie, w toku prowadzonego postępowania, organ powinien zapoznać stronę z operatem szacunkowym i wówczas poinformować ją o wysokości bonifikaty i ewentualnie wezwać do wypowiedzenia się czy w takiej sytuacji podtrzymuje wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Bezsprzecznie z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że organ w toku postępowania zaniechał zlecenia rzeczoznawcy majątkowemu przygotowania operatu i zapoznania z nim strony. Wobec powyższych okoliczności skład orzekający ocenił, że postępowanie przed organami obu instancji było przeprowadzone w sposób wadliwy. Organy naruszyły, w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie, ogólne reguły postępowania administracyjnego, w szczególności art. 6, 7, 8, 9, 10 § 1, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W treści skargi Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z określonymi przepisami Konstytucji w zakresie dotyczącym ograniczenia tworzenia nieruchomości wielobudynkowych. Przepis art. 42 ust. 1 w/w ustawy stanowi, iż w okresie 24 miesięcy od dnia złożenia pierwszego wniosku o wyodrębnienie własności lokalu w danej nieruchomości spółdzielnia mieszkaniowa określi przedmiot odrębnej własności wszystkich lokali mieszkalnych i lokali o innym przeznaczeniu w tej nieruchomości. Określenie przedmiotu odrębnej własności lokali w danej nieruchomości następuje na podstawie uchwały zarządu spółdzielni, która powinna określać m. in. oznaczenie nieruchomości obejmującej budynek wraz z gruntem przynależnym do tego budynku, jako podstawową nieruchomość ewidencyjną, w którym ustanawia się odrębną własność lokali; nieruchomość wielobudynkowa może być utworzona tylko wtedy, gdy budynki są posadowione w sposób uniemożliwiający ich rozdzielenie, lub działka, na której posadowiony jest budynek pozbawiona jest dostępu do drogi publicznej lub wewnętrznej (art. 42 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych). Tym niemniej, w stanie faktycznym sprawy skarga dotyczy oceny, czy organ zasadnie odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Na tej podstawie Sąd uznał, że kwestia ograniczenia tworzenia nieruchomości wielobudynkowych wykracza poza ramy niniejszego postępowania, skoro strona w sposób prawnie skuteczny utworzyła już nieruchomość wielobudynkową. Cytowany przepis art. 42 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w brzmieniu określonym ustawą, która weszła w życie z dniem 31 lipca 2007 roku, nie ma zastosowania w sprawie. W tej sytuacji Sąd uznał, że nie ma podstaw do skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, gdyż kwestia, której miałoby dotyczyć to pytanie, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi należy wyjaśnić, iż poza zakresem zainteresowania Sądu w przedmiotowej sprawie pozostaje kwestia postępowania w przedmiocie utworzenia nieruchomości, która obecnie objęta została wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Jak wskazywała strona w toku postępowania przed organami i w treści skargi, postępowanie w przedmiocie scalenia nieruchomości, zostało zakończone wydaniem ostatecznych decyzji administracyjnych i dokonaniem stosownych wpisów w ewidencji gruntów oraz księdze wieczystej. Decyzja ta nie jest przedmiotem kontroli legalności w niniejszym postępowaniu. Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. K.O.