II SA/Łd 2169/01

PostanowienieWSA w Łodzi2004-05-06

Skład orzekający: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, WSA Jolanta Rosińska, p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, w której zarzucono nieważność postępowania z powodu skierowania decyzji do osoby niebędącej stroną, powinno skutkować umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. z uwagi na cofnięcie skargi przez stronę skarżącą. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. Zarzut skierowania decyzji do osoby niebędącej stroną został uznany za chybiony, ponieważ samo doręczenie decyzji nie przesądza o statusie strony, a skarżący był właściwym podmiotem, do którego skierowano decyzję.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., która utrzymała w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta Z. ustalające warunki zabudowy dla inwestycji. Skarżący zarzucił nieważność postępowania, wskazując, że decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną, a doręczeń dokonywano Wojewódzkiej Dyrekcji Dróg zamiast Powiatowej Dyrekcji Dróg, będącej zarządcą sąsiedniej drogi. Następnie P. J. cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę na podstawie przepisów PPSA, zgodnie z art. 97 § 1 ustawy wprowadzającej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącemu kwotę 10,00 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 6 maja 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędziowie : WSA Jolanta Rosińska, p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant - referendarz sąd. Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić P. J. ze Skarbu Państwa, Wojewódzkiego Sądu Administra- cyjnego w Łodzi kwotę 10,00 (dziesięć) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu [...]., zaksięgowaną pod poz. [...]. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta Z., ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, polegającej na budowie pawilonu handlowo – usługowego z przyłączami energii elektrycznej, wody i kanalizacji, przewidzianej do realizacji na działce, położonej w Z. przy ul. A 69a. Skargę na opisaną wyżej decyzję złożył inwestor – P. J., zarzucając m.in. nieważność postępowania, z uwagi na fakt, iż orzeczenie powyższe skierowane została do osoby nie będącej stroną postępowania. Uzasadniając wspomniany zarzut, wskazał, iż w toku postępowania przed organem I instancji doręczeń dokonywano Wojewódzkiej Dyrekcji Dróg, zamiast Powiatowej Dyrekcji Dróg w Z., będącej zarządcą drogi, sąsiadującej z terenem inwestycji. W dniu [...] P. J. cofnął skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po myśli art. 60 p.s.a. zatem, sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu. W szczególności za chybiony uznać należy zarzut z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., dotyczący skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie, bowiem po pierwsze brak jest podstaw do przyjęcia, że Wojewódzki Zarząd Dróg w Ł. uznany został w ogóle za stronę postępowania. Samo doręczenie decyzji organu I instancji, (podobnie zresztą jak doręczenia dokonane dla Wydziałów Infrastruktury oraz Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta Z.), nie przesądza jeszcze o uznaniu wspomnianego podmiotu za stronę postępowania. Po wtóre cytowany przepis dotyczy przypadków, w których decyzja administracyjna nie może wywołać przewidzianych w niej skutków z uwagi na jej skierowanie do niewłaściwej osoby (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27.października 2000r., w sprawie o sygn.akt IV S.A. 1770/98, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex 53456). W tym zaś rozumieniu podmiotem, do którego skierowana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, był w rozpoznawanej sprawie skarżący. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego. Na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11.maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm) natomiast, nakazano zwrócenie skarżącemu uiszczonego w sprawie wpisu sadowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło