II SA/Łd 219/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. [...] w Ł. na postanowienie Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia[...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga A. N. [...]w Ł. na postanowienie Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.z dnia [...]r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Jednocześnie w piśmie z dnia 11 marca 2009 r. Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, że uznał za zasadne zarzuty skargi i uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięciem postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], które dołączył do akt sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 marca 2009 r. strona skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych oraz braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez dyrektora H. S., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano stronę skarżącą do wypowiedzenia się czy wobec treści postanowienia Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. podtrzymuje nadal swoją skargę. Wezwanie doręczono w dniu 23 marca 2009 r. W dniu 31 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wpłynęło oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi. W wyznaczonym terminie skarżąca nie wykonała zarządzenia z dnia 13 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 28 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 cytowanej ustawy przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie strona skarżąca wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 marca 2009 r. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, nie złożyła przedmiotowych dokumentów w wyznaczonym terminie – nie uzupełniła zatem braków formalnych skargi. Należy nadto wskazać, że nie uzupełniono również braków fiskalnych przedmiotowej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. W myśl bowiem art. 220 § 1 powoływanej ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Należy więc stwierdzić, iż skarga wniesiona przez A.N. [...]w Ł. nie czyni zadość warunkom wymaganym ustawą. Artykuł 58 § 1 punkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. W odniesieniu do wniosku dotyczącego cofnięcia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 60 powołanej wyżej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wagą nieważności. Należy jednak podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga zawiera braki formalne i nie może zostać skutecznie przez stronę skarżącą cofnięta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 punkt 3 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia D.T.