II SA/Łd 219/14

Dnia 7 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2014 roku sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania P. S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.) i art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1456, dalej: ustawa), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] odmawiającą przyznania P. S. specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawną matką D. S.. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł P. S.. W treści skargi podkreślił brak konsekwencji organu, który uznaje w jednej decyzji (przyznającej świadczenie pielęgnacyjne z 2011 r.), że zrezygnował z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad matką, a w drugiej (będącej przedmiotem zaskarżenia) uznaje, że rezygnacja z zatrudnienia nie miała miejsca. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie sąd doszedł do przekonania, że istnieją obiektywne przyczyny uniemożliwiające rozpoznanie skargi, a uzasadniające zawieszenie postępowania. Negatywną przesłanką przyznania stronie specjalnego zasiłku opiekuńczego było ustalenie organu, iż skarżący nie podejmuje zatrudnienia. Organ wskazał, że niepodejmowanie zatrudnienia nie jest wystarczającą przesłanką dla przyznania wnioskowanego świadczenia, bowiem w obecnym stanie prawnym jednym z wymogów uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego jest rezygnacja z zatrudnienia rozumiana jako faktyczna rezygnacja, będąca w związku przyczynowym z koniecznością sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny. W tym miejscu wskazać należy, że do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostało pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie II SA/Po 1026/13. Sąd ten zwrócił się z pytaniem prawnym o treści "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczona możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Sprawa zainicjowana przywołanym pytaniem prawnym została oznaczona sygn. akt P 1/14. Wobec powyższego, sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania. Należy ponadto wskazać, że ocenie konstytucyjności zostały poddane również ust. 2, 3, 4 i 5 art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548) - sygn. akt K 38/13. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. a.tp.