II SA/Łd 219/22

Dnia 13 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. B.A. J. L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...], nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Z uwagi na nieczytelny odcisk pieczęci pocztowej na kopercie, w której została nadana skarga, zarządzeniem z 8 kwietnia 2022 r. skarżąca oraz organ administracji zostali wezwani do wskazania w terminie 7 dni daty wniesienia skargi oraz do przedłożenia dowodu jej nadania. Pismem z 15 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. poinformowało, że skarga została wniesiona do organu administracji 22 lutego 2022 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej. Wezwanie do złożenia wyjaśnień, doręczone skarżącej 15 kwietnia 2022 r., pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej 10 stycznia 2022 r., zatem ustawowy termin do wniesienia skargi upływał 17 stycznia 2022 r. Skarga została nadana pocztą przesyłką zwykłą, o czym świadczy brak informacji na kopercie o nadaniu numeru przesyłki poleconej. Jednakże z uwagi na nieczytelny odcisk pieczęci pocztowej na kopercie, w której została nadana skarga, nie jest możliwe odczytanie daty nadania. W związku z tym skarżąca została wezwana do wskazania daty wniesienia skargi oraz do przedłożenia dowodu jej nadania. Jednakże wezwanie do złożenia przez skarżącą wyjaśnień w powyższej kwestii pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, że żaden przepis prawa nie uzależnia skuteczności wniesienia pisma procesowego do sądu od istnienia potwierdzenia jego nadania. Z tego względu, strona może nadać pismo skierowane do sądu zarówno jako przesyłkę poleconą, jak i jako zwykły list, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Nadawca pisma musi jednak brać pod uwagę to, że dla obliczania terminu oddania pisma procesowego w urzędzie pocztowym decydujące znaczenie będzie miała data stempla pocztowego. Gwarancję pewności terminu oddania przesyłki w urzędzie pocztowym uzyskuje się w drodze otrzymania dowodu nadania przesyłki poleconej. Z tego względu, nadanie pisma procesowego przesyłką zwykłą może skutkować niemożnością wykazania faktycznej daty jego nadania m.in. w sytuacji, gdy odcisk pieczęci pocztowej na kopercie jest nieczytelny (por. postanowienie NSA z 10 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 334/05 – dostępne w CBOSA). W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, że datą wniesienia skargi jest 22 lutego 2022 r., tj. data jej wpływu do organu administracji. Oznacza to, że skarżąca nie zachowała ustawowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Skoro bowiem zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej 10 stycznia 2022 r. to ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był 9 lutego 2022 r. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. B.A.