II SA/Łd 220/14

Dnia 15 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "Fundacji A " z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odebrania zwierząt postanawia: odrzucić skargę. a.bł. W dniu 21 stycznia 2014r. "Fundacja A" z siedzibą w K. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy odebrania zwierząt. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego 2014r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku skargi została zwrócona do sądu z adnotacją: "zwrot – nie podjęto w terminie". Zarządzeniem sędziego z dnia 26 marca 2014r. uznano przesyłkę za doręczoną z dniem 18 marca 2014r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 25 marca 2014r., skarżący nie nadesłała brakującego odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Stosownie do art. 73 § 1-4 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa. Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 P.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. W oparciu o wyżej przytoczone przepisy uznano, że przesyłka skierowana do skarżącej, zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została prawidłowo awizowana. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce w dniu 4 marca 2014r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał w dniu 18 marca 2014r., a zatem należało uznać, iż na mocy art. 73 § 4 P.p.s.a., przesyłka została skarżącej doręczona z tym dniem. W związku z powyższym pismo zawierające wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 18 marca 2014r. braki formalne skargi nie zostały przez skarżącą usunięte. Na marginesie wskazać jedynie wypada, że wobec złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tym celu skarżącej wraz z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi przesłano formularz PPPr w celu jego wypełnienia i odesłaniu w terminie 7 dni. Ponieważ również termin do nadesłania ww. formularza upłynął bezskutecznie, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia [...] pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W związku z tym, co do zasady, skarżąca winna być wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednakże na podstawie art. 222 P.p.s.a. odstąpiono od wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Skoro zatem skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi w ustawowym terminie, to oznacza, że jest to już wystarczająca i obligatoryjna podstawa do odrzucenia skargi. Natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego nie tylko nie miałoby żadnego wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, to na dodatek sprzeciwiałoby się jednej z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, jaką jest szybkość postępowania. Dlatego też powodem odrzucenia przedmiotowej skargi jest wyłącznie nieusunięcie braków formalnych w ustawowym terminie. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.