II SA/Łd 227/02

PostanowienieWSA w Łodzi2004-01-20

Skład orzekający: Janusz Nowacki, Andrzej Kozerski, Krzysztof Szczygielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, która uzyskała korzystne dla siebie rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym po wniesieniu skargi, jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając skuteczne cofnięcie skargi przez stronę skarżącą. Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, chyba że prowadziłoby do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności lub zmierzało do obejścia prawa. W niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodziła, a skarżący uzyskał korzystne dla siebie rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym.
Stan faktyczny
J. T. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego (przekazaną do WSA w Łodzi na podstawie przepisów przejściowych) na decyzję Wojewody uchylającą decyzję Starosty w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego. Po wniesieniu skargi, organ I instancji wydał nową decyzję przyznającą J. T. zasiłek przedemerytalny. W związku z tym J. T. cofnął skargę. Sąd rozpoznał kwestię skuteczności cofnięcia skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie: NSA Andrzej Kozerski (spr.), WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant : Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : uchylenia decyzji w sprawie zasiłku przedemerytalnego. p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym 3 II SA/Łd 227 / 02 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Starosta Powiatu [...]orzekł o uznaniu J. T. za osobę bezrobotną od dnia 7 listopada 2001 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 15 listopada 2001 r. Decyzja ta podjęta została na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 , art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a) i b) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. , nr 6 , poz. 56 z późn. zm. ) . W odwołaniu od tej decyzji J. T. wniósł o przyznanie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Odwołujący podkreślił , iż nie może przedstawić świadectwa pracy wystawionego przez pracodawcę o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na likwidację zakładu pracy . Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organu I instancji do ponownego rozpatrzenia . Decyzja ta wydana została na podstawie art.138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego . Organ odwoławczy podniósł , iż stosownie do treści art. 37 j ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze uwzględniane są po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji . Zdaniem organu odwoławczego dokumentację tę stanowią również zarchiwizowane akta osobowe pracownika . W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. T. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] Skarżący ponowił argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji a także podał , że przez cały okres zatrudnienia pobierał dodatek za pracę w szkodliwych warunkach i przechodził badania stanowiące podstawę do dopuszczenia do pracy w takich warunkach . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując wywody zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji . Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2004 r. J. T. cofnął skargę podając , że organ I instancji decyzją z dnia [...] przyznał mu zasiłek przedemerytalny od dnia 8 listopada 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. Nr 153 , poz. 1271 ) sprawy , w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) . Po myśli art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofnięcie skargi wiąże sąd . Sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne jedynie wówczas , gdy spowodowałoby to utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności lub też czynność skarżącego zmierzała do obejścia prawa .W ocenie sądu zakwestionowane przez skarżącego decyzje nie są dotknięte wadą nieważności . Brak też jakichkolwiek przesłanek uzasadniających stwierdzenie , że czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi zmierza do obejścia prawa . W takiej sytuacji uznać należy , że J. T. skutecznie cofnął skargę . Z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło