II SA/Łd 227/02
PostanowienieWSA w Łodzi2004-01-20
Skład orzekający: Janusz Nowacki, Andrzej Kozerski, Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, która uzyskała korzystne dla siebie rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym po wniesieniu skargi, jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając skuteczne cofnięcie skargi przez stronę skarżącą. Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, chyba że prowadziłoby do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności lub zmierzało do obejścia prawa. W niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodziła, a skarżący uzyskał korzystne dla siebie rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym.Stan faktyczny
J. T. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego (przekazaną do WSA w Łodzi na podstawie przepisów przejściowych) na decyzję Wojewody uchylającą decyzję Starosty w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego. Po wniesieniu skargi, organ I instancji wydał nową decyzję przyznającą J. T. zasiłek przedemerytalny. W związku z tym J. T. cofnął skargę. Sąd rozpoznał kwestię skuteczności cofnięcia skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie: NSA Andrzej Kozerski (spr.), WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant : Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : uchylenia decyzji w sprawie zasiłku przedemerytalnego. p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym
3 II SA/Łd 227 / 02
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] Starosta Powiatu [...]orzekł o uznaniu J. T. za osobę bezrobotną od dnia 7 listopada 2001 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 15 listopada 2001 r. Decyzja ta podjęta została na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 , art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a) i b) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. , nr 6 , poz. 56 z późn. zm. ) .
W odwołaniu od tej decyzji J. T. wniósł o przyznanie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Odwołujący podkreślił , iż nie może przedstawić świadectwa pracy wystawionego przez pracodawcę o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na likwidację zakładu pracy .
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organu I instancji do ponownego rozpatrzenia . Decyzja ta wydana została na podstawie art.138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego . Organ odwoławczy podniósł , iż stosownie do treści art. 37 j ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze uwzględniane są po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji . Zdaniem organu odwoławczego dokumentację tę stanowią również zarchiwizowane akta osobowe pracownika .
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. T. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] Skarżący ponowił argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji a także podał , że przez cały okres zatrudnienia pobierał dodatek za pracę w szkodliwych warunkach i przechodził badania stanowiące podstawę do dopuszczenia do pracy w takich warunkach .
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując wywody zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji .
Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2004 r. J. T. cofnął skargę podając , że organ I instancji decyzją z dnia [...] przyznał mu zasiłek przedemerytalny od dnia 8 listopada 2001 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. Nr 153 , poz. 1271 ) sprawy , w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) .
Po myśli art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofnięcie skargi wiąże sąd . Sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne jedynie wówczas , gdy spowodowałoby to utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności lub też czynność skarżącego zmierzała do obejścia prawa .W ocenie sądu zakwestionowane przez skarżącego decyzje nie są dotknięte wadą nieważności . Brak też jakichkolwiek przesłanek uzasadniających stwierdzenie , że czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi zmierza do obejścia prawa . W takiej sytuacji uznać należy , że J. T. skutecznie cofnął skargę .
Z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej .
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło