II SA/Łd 228/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant starszy asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności i prawidłowości budowy linii elektroenergetycznej oddala skargę. B. C. K. K. w pismach z 15 maja 2018 r. oraz 6 czerwca 2018 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o zbadanie legalności budowy linii energetycznej 400kV relacji T.-O., T.-R., przęsło 59-60, przebiegającej przez teren jego działki nr ewid. 141 obręb P. gmina R., zgodności linii z projektem budowlanym i przepisami technicznymi. W dniu 27 września 2018 r. organ zawiadomił o wszczęciu postępowania w przedmiocie legalności i prawidłowości budowy wskazanej linii elektroenergetycznej. Po przeprowadzeniu postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności i prawidłowości budowy linii elektroenergetycznej 400 kV relacji T.-O., T.-R., przęsło 59-60, przebiegającej przez teren działki nr 141 obręb P., gmina R. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono przebieg postępowania. Organ wskazał, że przedmiotowa linia elektroenergetyczna nie jest samowolą budowlaną – została wybudowana na podstawie ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę wydanej przez Urząd Wojewódzki w S. z [...] sierpnia 1989 r. nr [...]. Pomiar dokonany przez uprawnionego geodetę potwierdza zgodność wykonania linii z pozwoleniem na budowę. Przeglądy okresowe potwierdzają, że linia jest w bardzo dobrym stanie technicznym i może być bezpiecznie eksploatowana. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpatrzeniu odwołania K. K. decyzją z [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji podzielając jego stanowisko. Organ odwoławczy podkreślił, że z materiału archiwalnego uzyskanego od aktualnego właściciela sieci wynika, że decyzją z [...] lutego 1989 r. Urząd Wojewódzki w S. zatwierdził pod względem urbanistycznym plan realizacyjny linii energetycznej 400kV R.-S.-T. –M. na terenie woj. [...] i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej linię energetyczną 400kV na terenach obecnego odcinka 59-60 linii napowietrznej wysokiego napięcia 400kV relacji O.-T., R.-T. stanowił uprzednio odcinek 57-58 relacji R.-S.-T.-M., która została wybudowana zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę. W skardze do sądu administracyjnego K. K. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Skarżący podniósł zarzuty naruszenie następujących przepisów prawa: art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., art. 8 i art. 28 oraz art. 79 i art. 76 oraz art. 21 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy nie zebrały wystarczającego materiału dowodowego w zakresie prawidłowości wykonania linii energetycznej z zatwierdzonym projektem budowlanym, pominięto też kwestię oddania linii do użytkowania, co wskazuje, że właściciel sieci przystąpił do jej samowolnego użytkowania. Dokumenty znajdujące się w archiwum Gminy R. mają charakter poufny a geodeta wydał opinię w oparciu o te dokumenty lub dokumenty niedostępne organowi. W latach wykonania linii i przystąpienia do jej użytkowania przepisy prawa budowlanego nie przewidywały stwierdzenia zgodności wykonania obiektu zgodnie z pozwoleniem na budowę przez geodetę. Taki tryb został wprowadzony dopiero na podstawie art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. W toku postepowania nie przeprowadzono kontroli w terenie z udziałem stron, które mogłyby złożyć swoje uwagi. Wniosek z 15 maja 2018 r. dotyczył również legalności przystąpienia do użytkowania linii a ta kwestia została pominięta przez organy. Z decyzji z [...] lutego 1989 r. nie wynika, aby linia energetyczna 400 kV p. 59-60 została wybudowana na jej podstawie na działce skarżącego, gdyż decyzja nie jest kompletna. Plany realizacyjne oraz rozwiązania urbanistyczne i architektoniczno-budowlane projektu zgodnie z ustawą z dnia 24 października 1974 – Prawo budowlane podlegały zatwierdzeniu przez właściwy terenowo organ administracji państwowej, które traciło ważność jeżeli inwestor nie uzyskał prawa do terenu lub je utracił lub w ciągu roku nie wystąpił o pozwolenie na budowę. Zgodnie z obowiązującym w latach 1989-1991 przepisami prawa budowlanego pozwolenie na budowę mogło być wydane podmiotowi, który wykaże prawo do dysponowania nieruchomością. Takiego prawa nie uzyskano zarówno od poprzednich właścicieli nieruchomości, jak i skarżącego. Organ powinien wydać decyzję o demontażu odcinka linii energetycznej lub jej legalizacji jako karę za stosowane bezprawie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. A S.A. z siedzibą z K. jako aktualny właściciel linii elektroenergetycznej zgłosiły udział w sprawie w charakterze uczestnika postępowania wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Chybiony jest podnoszony przez stronę skarżącą zarzut naruszenia przepisów postępowania. Wbrew zarzutom skargi organy w toku postępowania zebrały wystarczający materiał dowodowy do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie legalności i prawidłowości budowy spornej linii elektroenergetycznej. W szczególności organ I instancji uzyskał decyzję Urzędu Wojewódzkiego w S. z [...]. lutego 1989 r. zatwierdzającą plan realizacyjny linii energetycznej 400kV R.-S.-T.-M. na terenie województwa [...] oraz udzielającą pozwolenia na budowę tej linii energetycznej na terenach położonych w gminach D., K., R. i S. W aktach sprawy znajduje się również decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji z [...] maja 1988 r., projekt techniczny linii energetycznej z wykazem właścicieli gruntów oraz dokumentacja porównawcza (fotokopie). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie może budzić wątpliwości, że sporna linia energetyczna stanowiąca obecnie element linii elektroenergetycznej relacji O.-T. została wybudowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie jest też trafny zarzut, że linia elektroenergetyczna 400 kV przęsło 59-60 nie została wybudowana na podstawie decyzji Urzędu Wojewódzkiego w S. z [...]. lutego 1989 r. W projekcie technicznym linii energetycznej 400kV R.-M. obejmującej wykaz właścicieli gruntów wskazano, że powyższa linia przebiega nad działką nr 141 położoną w miejscowości P. stanowiącą wówczas własność M. K. (poz. 30 wykazu). Z opinii geodety M. Z., który dokonał pomiaru obecnego odcinka 59-60 linii 400 kV relacji O.-T., R.-T. wynika, że sporna linia elektroenergetyczna została wybudowana zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę. Wbrew zarzutom skargi powyższa opinia nie została wydana w oparciu o poufne dokumenty Gminy R., czy dokumenty nieznane organowi, ale w oparciu o materiał dowodowy przedstawiony przez uczestnika postępowania i znajdujący się w aktach sprawy. Z decyzji Urzędu Wojewódzkiego w S. z [...] lutego 1989 r. wynika, że po zakończeniu inwestycji inwestor jest zobowiązany do powiadomienia organu o oddaniu obiektu do użytku. Brak jest więc podstaw do przyjęcia, że inwestor był zobowiązany do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie spornej linii elektroenergetycznej. Sąd nie jest związany zarzutami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r. , poz. 1302, ze zm.), ale zakres jego kognicji jest wyznaczony zakresem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie. Z tego względu poza kognicją sądu pozostają zarzuty odnoszące się do prawidłowości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejszym postępowaniu organy były związane ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, która nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Zarówno organ I jak i II instancji nie były uprawnione do weryfikacji ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która to weryfikacja jest możliwa tylko w odrębnym postępowaniu nadzwyczajnym. Przedstawione przez inwestora protokoły okresowej kontroli stanu technicznego sporządzone przez uprawnione osoby potwierdzają dobry stan techniczny linii elektroenergetycznej 400kV relacji R.-T., która nadaje się do dalszej eksploatacji. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi z mocy art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku. dc