II SA/Łd 229/08

Dnia 15 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.A. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego oraz adwokata w sprawie ze skargi W.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu wyposażenia nieruchomości w urządzenia służące do zbierania odpadów komunalnych p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – W.A. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. (MSi) W.A. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego oraz adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie nakazu wyposażenia nieruchomości w urządzenia służące do zbierania odpadów komunalnych. We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury rolniczej w kwocie 621 zł. Podniosła przy tym, że jej jedyny majątek stanowi stary drewniany dom o pow. 45 m2. Dodała ponadto, że oprócz emerytury uzyskuje także dodatek pielęgnacyjny. Znaczną jednak część dochodu przeznacza na zakup lekarstw. W związku z tym nie posiada dostatecznych środków na zakup żywności, a tym bardziej na zakup urządzenia służącego do zbierania odpadów. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury rolniczej w kwocie 621 zł oraz dodatek pielęgnacyjny. Znaczną jednak część dochodu przeznacza na zakup lekarstw. W związku z tym nie posiada dostatecznych środków na zakup żywności. Jedyny majątek skarżącej stanowi przy tym dom o pow. 45 m2. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu wnioskodawczyni, Sąd uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem najmniejszej wątpliwości, iż przy osiąganym dochodzie skarżąca nie mogłaby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Tym niemniej, zważywszy na tożsamy charakter pomocy prawnej świadczonej przez adwokatów i radców prawnych w ramach wykonywanego zawodu (m.in. udzielanie porad prawnych, występowanie przed sądami i urzędami) oraz uzasadnienie złożonego wniosku, Sąd uznał za zasadne w niniejszej sprawie przyznać skarżącej prawo pomocy jedynie poprzez ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)