II SA/Łd 23/08

Dnia 29 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2008 roku przy udziale - sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania Aktu Własności Ziemi p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 17.września 2007r. M. S. wniósł o sprostowania treści aktu własności ziemi z dnia [...], nr [...], poprzez określenie udziałów każdego z czworga współwłaścicieli, w prawie własności nabytej z mocy prawa działki nr [...], położonej we wsi C. oraz wyjaśnienie treści aktu co do wielkości udziałów, z uwagi na rozbieżność występującą pomiędzy aktem własności ziemi, a protokołem ustalającym stan władania na gruncie. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Burmistrz P. – działając na podstawie art. 113 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) powoływanej dalej jako k.p.a., odmówił sprostowania aktu własności ziemi z dnia [...], wskazując na niespełnienie przesłanek z akt 113 § 1 k.p.a. Uznał bowiem, iż brak w akcie własności ziemi zapisu, określającego wielkość udziałów w nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...], położonej w C. nie jest błędem pisarskim ani rachunkowym ani inną oczywistą omyłką, w związku z czym do wniosku nie można zastosować przepisu art. 113 § 1 k.p.a. Na powyższe postanowienie M. S. złożył zażalenie, zarzucając niewyjaśnienie wątpliwości, dotyczących zapisów aktu własności ziemi oraz wskazując, że istnieją podstawy do sprostowania aktu własności ziemi przez wpisanie wysokości udziałów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., postanowieniem z dnia [...], nr [...] – działając na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 113 § 1 k.p.a. – utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu podniosło, iż zgodnie z treścią art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może jedynie sprostować błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki a nie może wkraczać w merytoryczną treść decyzji. Brak w akcie własności ziemi zapisu, określającego wielkość udziałów w prawie własności nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 258 nie może być zakwalifikowany jako oczywista omyłka. Dopisanie bowiem wielkości udziałów, które mogą nawet wynikać z protokółu ustalenia władania gruntami, stanowiłoby obejście przepisów prawa. W ocenie organu odwoławczego, Burmistrz P. w ogóle nie załatwił natomiast wniosku o wyjaśnienie wątpliwości, co do rzeczywistej treści aktu własności ziemi w zakresie, dotyczącym wysokości udziałów (ani pozytywnie ani negatywnie) w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Zatem wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do rzeczywistej treści aktu własności ziemi, jako dotychczas nierozpoznany, winien być załatwiony przez organ l instancji. Na powyższe postanowienie, M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, powtórnie wskazując na nieścisłości, występujące pomiędzy aktem własności ziemi nr [...] a protokołem ustalenia stanu władania gruntami. Podniósł, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciami organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 29.lutego 2008r. skarżący cofnął skargę oświadczając, iż otrzymał satysfakcjonujące go rozstrzygniecie Burmistrza P., wyjaśniające wątpliwości co do treści aktu własność ziemi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. A.K.