II SA/Łd 23/11

Dnia 9 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. i P. K. na uchwałę Rady Miejskiej T. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. K.O. R. K. i P. K. wnieśli w dniu 9 grudnia 2010 roku, za pośrednictwem Rady Miejskiej T., skargę na uchwałę z dnia [...] roku w przedmiocie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta. W treści skargi strona zawarła tylko zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kwestionowanej w skardze uchwale. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej. Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż skargę można wnieść, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z treścią uchwały Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 roku, II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2007/3/60), przepis art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wprost napisał, iż zasadniczą kwestią jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni na wniesienie skargi. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, skarżący skierowali do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w dniu 11 października 2010 roku. Na sesji Rady Miejskiej, która odbyła się w dniu 27 października 2010 roku organ podjął uchwałę w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała ta została doręczona skarżącym dnia 4 listopada 2010 roku. Zgodnie z zaprezentowanym powyżej stanowiskiem, od dnia doręczenia uchwały rozpoczął bieg 30 – dniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upływał z dniem 4 grudnia 2010 roku, czyli w sobotę. Tym niemniej, stosownie do art. 83 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Termin do złożenia skargi ekspirował zatem z dniem 6 grudnia 2010 roku (tj. poniedziałek). Tymczasem, jak to wynika z adnotacji na skardze i treści odpowiedzi na skargę, skarga została złożona przez stronę w Biurze Rady Miejskiej w dniu 9 grudnia 2010 roku, czyli z uchybieniem terminu. Skarżący nie wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wynika z tego, że skarga została wniesiona po upływie terminu i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. K.O.