II SA/Łd 230/09

Dnia 9 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant sekretarz sądowy Nina Krzemieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 roku przy udziale -- sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania pomocy na zalesienie 1. oddala skargę, 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w wysokości 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym kwota należnego podatku od towarów i usług oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu opłaty od pełnomocnictwa, na rzecz adwokata J. K. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...]. LS Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania J. P. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] nr [...]. W toku postępowania administracyjnego ustalono, iż wskazaną powyżej decyzję, Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z dnia [...], o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania pomocy na zalesianie, doręczono J. P. w dniu 1 grudnia 2008r. W dniu 19 grudnia 2008r. J. P. złożył odwołanie od powyższej decyzji, wskazując iż wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie za 2008r. cofnął na skutek sugestii pracownika Biura Powiatowego ARiMR w O. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., rozpatrując powyższe odwołanie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wskazując, iż według daty i podpisu zamieszczonego na potwierdzeniu odbioru zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu 1 grudnia 2008r., zatem termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 15 grudnia 2008r. Natomiast odwołanie zostało złożone przez J. P. w dniu 19 grudnia 2008 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. P. podniósł, że w pouczeniu zawartym w decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] wskazano czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, nie precyzując czy są to dni kalendarzowe, czy robocze. Ponadto oświadczył, że postanowienia Sądu Rejonowego w O. stają się prawomocne z upływem czternastu dni roboczych, a skarżący, wzorując się na tak obliczanym terminie, był przekonany, że postępuje zgodnie z prawem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25. lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1. uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 par. 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu opisanych powyżej uchybień, a tym samym wobec nieuwzględnienia skargi oddalił ją (art. 151 p.p.s.a.). Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.). Stosownie do art. 129 §2 Kpa, odwołanie od decyzji organu administracji I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie – przewidzianego w tym przepisie – czternastodniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27. listopada 1996 r. w sprawie sygn. akt SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32 oraz wyrok NSA z dnia 18. października 1995 r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 2865/94, niepubl.). Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jego stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości działania, jest związany treścią art. 134 Kpa. Nie jest to swobodne uznanie organu, lecz bezwzględnie obowiązująca norma prawa. W konsekwencji odwołanie wniesione z uchybieniem powyższemu terminowi powoduje, iż odwołanie takie nie wywołuje pożądanych przez stronę skutków prawnych Z powyższego wywieść należy, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania sprowadza się do badania trafności ustaleń leżących u podstaw tego rozstrzygnięcia, zatem ustaleń co do daty i sposobu doręczenia stronie decyzji organu I instancji oraz daty i sposobu złożenia odwołania. Ustalenia organów administracji w tym zakresie nie budzą wątpliwości. Bezsporne jest, że skarżący złożył odwołanie z uchybieniem czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Skarżącemu doręczona została decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...], w dniu 1 grudnia 2008r. Termin do wniesienia odwołania upływał, więc w dniu 15 grudnia 2008r. Odwołanie skarżący wniósł w dniu 19 grudnia 2008 r. Zatem organ prawidłowo ustalił i ocenił datę doręczenia decyzji, datę rozpoczęcia i upływu terminu do złożenia odwołania i datę jego wniesienia. Ponadto zauważyć należy, iż skarżący nie kwestionuje prawidłowości doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, nie wskazuje także żadnych argumentów potwierdzających swoje stanowisko, iż odwołanie zostało wniesione w terminie. Wobec braku tych zastrzeżeń, co do prawidłowości doręczenia decyzji pierwszej instancji, a jednocześnie wobec braku wniosku o przywrócenie terminu organ zobligowany był do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wobec powyższego zgodnie z dyspozycją art. 151 ustawy z 30. sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.