II SA/Łd 231/15

Dnia 9 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji ostatecznej p o s t a n a w i a: - przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. a.bł. J. K. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji ostatecznej. Po przeprowadzeniu w dniu 12 maja 2015 roku rozprawy sąd wyrokiem z tej daty oddalił skargę. Po ogłoszeniu wyroku sąd pouczył obecnego na sali rozpraw skarżącego o możliwości, trybie i sposobie kwestionowania wyroku wskazując w szczególności, iż winien on złożyć – w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku – wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 13 maja 2015 roku skarżący złożył pismo, w którym wyraził swoje niezadowolenie z treści rozstrzygnięcia wnioskując w konkluzji o udzielenie odpowiedzi na piśmie. Pismem z dnia 14 maja 2015 roku sąd powiadomił skarżącego, iż wyrok z dnia 12 maja 2015 roku może być wzruszony jedynie poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 22 maja 2015 roku skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wyjaśniając, iż takowy wniosek zawarł w ostatnim zdaniu pisma z dnia 13 maja 2015 roku. Skarżący ma świadomość tego, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia zawarty w piśmie z dnia 13 maja 2015 roku sformułował w sposób nietrafny, ale jest on osobą starszą (ma 86 lat) i sam prowadzi swoją sprawę. Do wniosku skarżący dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. W stanie faktycznym sprawy, skarżący w treści wniosku o przywrócenie terminu wskazał, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zawarł w ostatnim zdaniu pisma z dnia 13 maja 2015 roku, w którym napisał, iż oczekuje na odpowiedź z sądu na piśmie. Jednocześnie jako usprawiedliwienie skarżący wskazał podeszły wiek (ma 86 lat) i okoliczność, iż sam prowadzi swoją sprawę. Zdaniem sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Oceniając zasadność wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sąd ocenił, iż podniesione w przywołanym wniosku okoliczności wskazują, iż skarżący uwiarygodnił stosowną argumentacją fakt, iż uchybienie terminu nie było przez niego zawinione. Bez wątpienia w terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie skarżący skierował do sądu pismo wyrażające jego niezadowolenie z treści zapadłego rozstrzygnięcia. W ostatnim zdaniu tego pisma istotnie skarżący wskazał, że oczekuje na piśmie na odpowiedź z sądu. W późniejszej argumentacji skarżący wyjaśnił, iż jego intencją było złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ale – z uwagi na podeszły wiek – swój wniosek sformułował w sposób nieprecyzyjny. Te okoliczności, w ocenie sądu, świadczą o niezawinionym uchybieniu terminu i pozwalają na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. a.bł.