II SA/Łd 231/25

Dnia 23 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2025 roku sprawy ze skargi B.W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 29 stycznia 2025 roku znak: 992700.620.32.2025-SWO w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku postanawia: 1. stwierdzić niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi; 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. dc Pismem z 5 lutego 2025 r. B.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 29 stycznia 2025 r., znak: 992700.620.32.2025-SWO, utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 18 grudnia 2024 r., znak: 010000.620.40302.2024-WSW w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl zaś art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Kwestionowana w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wskutek wniesienia przez B.W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu, również przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, decyzji z 18 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Jak bowiem stanowi art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (w chwili wydawania zaskarżonej decyzji t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.) ubezpieczonym oraz pozostałym po nich członkom rodziny, którzy wskutek szczególnych okoliczności nie spełniają warunków wymaganych w ustawie do uzyskania prawa do emerytury lub renty, nie mogą - ze względu na całkowitą niezdolność do pracy lub wiek - podjąć pracy lub działalności objętej ubezpieczeniem społecznym i nie mają niezbędnych środków utrzymania, Prezes Zakładu może przyznać w drodze wyjątku świadczenia w wysokości nieprzekraczającej odpowiednich świadczeń przewidzianych w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w chwili wydawania zaskarżonej decyzji t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 497 ze zm.) od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także od decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Przenosząc treść powyższych unormowań na realia niniejszej sprawy oraz zestawiając je z treścią przywołanego na wstępie art. 13 § 2 p.p.s.a., należy podkreślić, iż organem, którego działalność została zaskarżona przez B. W., jest Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. Wydał on bowiem zarówno decyzję z 18 grudnia 2024 r., jak i zaskarżoną decyzję z 29 stycznia 2025 r. Siedziba tego organu znajduje się przy ul. [...] [...],[...] w W., a więc na terenie województwa mazowieckiego. Natomiast, jak wynika z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72 poz. 652), dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd, na mocy art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.