II SA/Łd 237/06

Dnia 8 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2006 roku sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Decyzją z dnia [...] o nr [...] Prezydent Miasta Ł. Odmówił B. S. prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dziecko. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawczyni nie spełnia kryterium dochodowego. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, prawo do zasiłku rodzinnego ustala się na podstawie dochodu uzyskanego przez rodzinę w 2004 r.. Po analizie wniosku i dołączonych do niego dokumentów ustalono, że miesięczny dochód na jednego członka rodziny wynosi 732,49 zł.. Nadto organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 8 powołanej ustawy, określone w ustawie dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w przypadku ustalenia uprawnień do zasiłku rodzinnego. Brak zatem prawa do zasiłku rodzinnego powoduje brak prawa do dodatków do zasiłku. Powyższa decyzja została doręczona stronie w dniu 14 listopada 2005 r.. W dniu 23 listopada 2005r. wnioskodawczyni ponownie wniosła o rozpatrzenie wniosku złożonego w dniu 10.l08.2005r. Do wniosku załączyła nowe zaświadczenie o dochodzie za rok 2004r., motywując, iż nie z jej winy doszło do zawyżenia dochodów. Wnioskowi temu nie nadano biegu W dniu 20 grudnia 2005 r. pracownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej sporządził pismo, w którym wyjaśnił, że w dniu 23 listopada 2005 r. B. S. zgłosiła się do Ośrodka Pomocy Społecznej. Przyniosła zaświadczenie z urzędu skarbowego o uzyskanym dochodzie w 2004 r. Do dokumentu dołączyła prośbę o powtórne rozpatrzenie wniosku o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego z dnia 10 sierpnia 2005 r. Prośbę motywowała tym, że urząd skarbowy wystawił nieprawidłowe zaświadczenie o dochodach przez co odmówiono jej prawa do zasiłku rodzinnego. Także w dniu 20 grudnia 2005r. B.S. złożyła – na urzędowym formularzu - kolejny wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. przyznała B.S. zasiłek rodzinny wraz z dodatkami na okres od 1 listopada 2005r. do 20 sierpnia 2006r. W dniu 2 stycznia 2006 r., B.S. złożyła odwołanie za pośrednictwem Kancelarii Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia 14 października 2005r.. W piśmie skarżąca wyjaśniła, że w dniu 14 listopada 2005 r. otrzymała decyzję organu I instancji, z której zorientowała się, że doszło do pomyłki w urzędzie skarbowym. W dniu 15 listopada 2005 r. skarżąca złożyła w urzędzie skarbowym korektę PIT-u. W dniu 24 listopada 2005 r. otrzymała nowe zaświadczenie o dochodzie i tego samego dnia dostarczyła je do MOPS-u. Pracownik tego urzędu przyjął dokumenty i kazał napisać podanie o ponowne rozpatrzenie wniosku o zasiłek rodzinny. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 Kpa oraz art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. B.S. złożyła odwołanie pismem, które wpłynęło do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 2 stycznia 2006 r., tym samym należy więc stwierdzić, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu, co w konsekwencji powoduje, że jest ono niedopuszczalne. Decyzja została doręczona stronie 14 listopada 2005 r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 28 listopada 2005 r.. W dniu 8 marca 2006 r. na powyższą decyzję B.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu skarżąca podniosła zarzuty jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż zarzuty i wywody zawarte w skardze pokrywają się z zarzutami podnoszonymi w odwołaniu. Stąd też Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Skarga jest uzasadniona. Nietrafne jest stanowisko organu odwoławczego, iż B.S. złożyła odwołanie od decyzji z dnia 14 października 2005r. z opóźnieniem. Poza sporem jest, że skarżąca otrzymała jej odpis dopiero w dniu 14 listopada 2005r., a już w dniu 23 listopada 2005r. złożyła w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej pismo, w którym kwestionuje decyzję organu I instancji, wnosi o ponowne rozpatrzenie jej wniosku z dnia 10.08., załączając nowe dokumenty. Skarżąca w późniejszych pismach błędnie wprawdzie powołuje się na datę złożenia odwołania – wskazując termin 24 listopada, podczas gdy z adnotacji pracownika MOPS wynika w sposób nie budzący wątpliwości, iż pismo zostało złożone w dniu 23 listopada. Okoliczność ta nie ma jednak żadnego znaczenia. Pismo skarżącej z 23 listopada wprawdzie nie zostało zatytułowane odwołaniem, ale intencja autorki – zakwestionowanie decyzji organu I instancji– jest oczywista. Organ I instancji powinien był zatem zakwalifikować pismo jako odwołanie i nadać mu bieg, niezależnie od późniejszych pism skarżącej, i ponownego wniosku, złożonego – jak wynika z oświadczenia B. S.– na wyraźną sugestię pracownika organu. Tymczasem pismu temu w ogóle nie nadano biegu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. także nie wzięło go pod uwagę rozważając zaskarżenie decyzji z dnia 14 października.Stanowi to uchybienie procesowe, które miało niewątpliwy wpływ na wynik postępowania, bowiem nienadanie prawidłowego biegu opisanemu pismu spowodowało błędne ustalenie, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 14.10.2004r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy potraktować wspomniane pismo jako odwołanie od decyzji z dnia 14 października 2005r. i nadać mu bieg. Mając powyższe na uwadze należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a