II SA/Łd 237/17

Dnia 9 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na postanowienie Wojewody Ł. z dnia [...] stycznia 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. dc Stowarzyszenie A z siedzibą w K. zaskarżyło do sądu administracyjnego postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...],. Postanowieniem tym organ utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...][...] z dnia [...], nr [...], na mocy którego odmówiono wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji własnej z dnia [...], nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę II Etapu inwestycji na działce nr 170/1 i 171/5 w obrębie [...], gmina N.. Postanowienie nr [...] zostało wydane po wznowieniu w dniu [...] postępowania w sprawie zakończonej ww decyzją o pozwolenie na budowę z wniosków M. i A. B., B. i M. S., J. S., B. i J. M.. Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organy uznały, że wnioskujący nie uprawdopodobnili uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, co, zgodnie z normą art. 152 § 1 k.p.a. jest warunkiem koniecznym wstrzymania decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania. Taka okoliczność w ocenie organu nie zachodzi, na co wskazuje chociażby fakt, iż decyzją z dnia [...] Starosta [...] [...] stwierdził, że kwestionowana w trybie wznowienia decyzja nr [...] nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, organ stwierdził jedynie, ze został wydana z naruszeniem prawa polegającym na pominięciu w postępowaniu B. i J. M.. Skarżące Stowarzyszenie nie brało udziału ani w postepowaniu zakończonym decyzją Starosty [...] [...] nr [...], ani w postępowaniu po jego wznowieniu. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik Stowarzyszenia wyjaśnił , że działa również w imieniu M. i A. P., M. i A. B., B. i M. S., J. S., M. K. C., W. P., I. i A.J. oraz J. i E. M., którzy przyłączają się do skargi. Następnie pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że "naruszenie prawa w stosunku do Stowarzyszenia A polega w szczególności na wydaniu zaskarżonego postanowienia przez organ z pominięciem okoliczności, że w dniu [...] Wójt Gminy N. wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie budynku inwentarskiego – tuczarni < 210 DJP wraz z zapleczem socjalnym, silosami na paszę oraz niezbędną infrastrukturą" w sprawie o sygn. akt [...], dotyczącej budowy znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji na działkach nr 170/1 i 171/5, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia Starosty [...][...], w przedmiocie odmowy wstrzymania ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę III Etapu inwestycji, a także poprzez niedokonanie przez Wojewodę żadnych własnych ustaleń w przedmiocie istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji, co w konsekwencji spowodowało niedostateczne wyjaśnienie podstawy faktycznej oraz prawnej zaskarżonego postanowienia, jak również doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia wyłącznie w oparciu o ustalenia Starosty [...][...], a nie w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał dowodowy". Jednocześnie pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że nie bez znaczenia dla interesu prawnego pozostaje fakt, że Stowarzyszenie A to organizacja społeczna, której celem statutowym jest m.in. szeroko rozumiana ochrona środowiska i przyrody, jak również działania proekologiczne w obrębie gminy N.. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji wyjaśnił, że wprawdzie żądanie wstrzymania wykonania dotyczyło decyzji z dnia [...], nr [...], jako Etap III inwestycji, jednakże decyzją z dnia [...] nr [...], Starosta [...][...] zatwierdził projekt budowlany, w tym projekt zagospodarowania działki dla całego zamierzenia inwestycyjnego, czyli dla I, II i III Etapu inwestycji. Powyższe świadczy o tym, że Stowarzyszenie A nie brało udział w całym postępowaniu wznowieniowym, w tym także zakończonym decyzją z dnia [...], nr [...]. Wojewoda podkreślił, że w ww. postępowaniu strona skarżąca nie posiadała przymiotu strony, a postępowanie to nie wymagało udziału społeczeństwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 353). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie natomiast do art. 50 § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Takim przepisem jest m.in. art. 44 § 3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 353), w myśl którego organizacji ekologicznej służy skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Jak wynika z akt postępowania, Stowarzyszenie A nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym, w którym wydane zostało zaskarżone postanowienie. Postępowanie to nie wymagało również udziału społeczeństwa w świetle przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko. Z tego wniosek, że w niniejszej sprawie stronie skarżącej nie przysługuje legitymacja skargowa ani, na podstawie art. 50 § 1 P.p.s.a., ani też na podstawie art. 50 § 2 P.p.s.a. w zw. art. 44 § 3 ww. ustawy. W postanowieniu z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt II OZ 594/08, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Legitymacja skargowa przysługuje organizacji społecznej tylko wówczas, gdy brała ona udział w postępowaniu administracyjnym jako uczestnik na prawach strony. Musi to zatem być organizacja społeczna, która zgłosiła żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego lub dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu i żądanie to zostało przez organ administracyjny uznane za uzasadnione, skutkiem czego - z mocy postanowienia organu - uczestniczyła ona w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Należy więc odróżnić wniesienie skargi w cudzej sprawie przez organizację społeczną uczestniczącą w postępowaniu na prawach strony od popierania skargi przez taką organizację, ale wniesioną przez inny podmiot w celu ochrony swojego interesu prawnego. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie występuje instytucja solidarnego wniesienia skargi, albowiem każdy ze skarżących, nawet jeśli skarga wnoszona jest w jednym piśmie, reprezentuje swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego." W związku z powyższym na legitymację skargową w niniejszej sprawie nie ma także wpływu oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej, że działa również w imieniu M. i A. P., M. i A. B., B. i M. S., J. S., M. K.-C., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M., którzy przyłączają się do skargi. Nie można bowiem opierać legitymacji skargowej na interesie prawnym przysługującym innym podmiotom. Poza sporem jest, że M. i A. B., B. i M. S. oraz J. S. są uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem to z ich wniosków zostało wznowione postępowanie zakończone ostateczną decyzją Starosty [...][...] z dnia [...], nr [...] i stosownie do art. 33 § P.p.s.a. przysługują im prawa strony. Natomiast pozostałe osoby wskazane przez pełnomocnika strony skarżącej, tj.: M. i A. P., M. K.-C., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M. nie są uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego i nie przysługują im prawa strony. Osoby te nie składały własnych wniosków o wznowienie postępowania administracyjnego, o którym wyżej mowa i nie brały w nim udziału. Jak wynika natomiast wprost z art. 147 K.p.a. (zdanie drugie) wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony. Wskazanie ww. osób przez pełnomocnika strony skarżącej mogłoby być ewentualnie ocenione jako zgłoszenie się ich do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestników tego postępowania na podstawie 33 § 2 P.p.s.a. Jednakże postanowienie w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie może być wydane wyłącznie w sytuacji, gdy sprawa nadaje się do merytorycznego rozpoznania przez sąd. Z tych powodów sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. a.bł.