II SA/Łd 237/25

II SA/Łd 237/25 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 9 maja 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 12 lutego 2025 roku znak: WPZ.4419.451.2025 w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc II SA/Łd 237/25 Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga L. P. na decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 12 lutego 2025 roku (znak: WPZ.4419.451.2025) w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie oddalenie. Dodatkowo organ wyjaśni, że jednocześnie skarżąca złożyła odwołanie od powyżej opisanej decyzji, które przekazano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać dopuszczalność środka zaskarżenia, bowiem skarga niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja organu pierwszej instancji, od której przysługiwało stronie prawo złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. Jak wprost wynika z art. 52 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zatem zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie niedopuszczalnej konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną, a kontrolą sprawowaną przez sąd. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił niniejszą skargę L. P. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając ją jako niedopuszczalną z innych przyczyn, tj. wniesioną przedwcześnie. Powyższe skutkuje niemożnością merytorycznego rozpoznania skargi. ds